Stanowi ono odrębny dział archiwalny oraz serwis internetowy, który gromadzi i udostępnia materiały dotyczące przeszłości Kresowian, którzy mieszkają na terenie diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, a także niemieckiego dziedzictwa obszaru, na którym zamieszkali. – Tworzymy zbiór dokumentów, fotografii i wspomnień rodzin, które zostały wysiedlone z Kresów na ziemię lubuską. Dokumenty, fotografie czy rękopisy pozwolą na poznanie przeszłości naszych przodków. W związku z czym bardzo proszę o przekazywanie kresowych eksponatów do naszego zbioru – mówi dyrektor Archiwum Diecezjalnego ks. dr hab. Robert Kufel. O jakie eksponaty chodzi? – Wszelkie pamiątki przeszłości, znalezione w czasie prac remontowych przy okazji wymiany dachów, podłóg, okien i drzwi. Chodzi m. in. o różnego rodzaju dawne dokumenty, w tym fotografie, listy, mapy, kosztorysy, a także książki, pocztówki, gazety itp. Ten, kto je ukrył, wierzył, że ludzie kiedyś je znajdą i ocalą od zniszczenia. Archiwum Diecezjalne, którego misją jest troska o zachowanie pamiątek przeszłości, stanowi najwłaściwsze miejsce, gdzie te przedmioty powinny ostatecznie trafić. W archiwum zajmą się nimi konserwatorzy, którzy dadzą im „drugie życie”. Następnie zostaną udostępnione, aby wszyscy zainteresowani mogli je poznać – dodaje ks. Kufel. Kontakt z archiwum: tel. 728 443 414; email: archiwum@diecezjazg.pl
Wieki piewca Kresów otwiera listę polskich autorów, laureatów literackiej Nagrody Nobla. Gdy w 1905 r. otrzymał to cenne wyróżnienie, był u szczytu sławy. Prawdopodobnie żaden inny polski pisarz nie osiągnął w kraju takiej popularności jak on. Prawdziwym objawieniem dla czytelników były jego powieści historyczne, szczególnie cykl Trylogia publikowany początkowo w odcinkach w prasie codziennej. Dzieło to przypominało Polakom żyjącym pod zaborami doniosłe wydarzenia z historii, rozbudzało zainteresowania narodową przeszłością, dodawało otuchy i krzepiło serca
Akcja „Ogniem i mieczem”, „Potopu” i „Pana Wołodyjowskiego” rozgrywa się głównie na Kresach. A początek opowieści zaczyna się na dalekiej Ukrainie, na tzw. Dzikich Polach. Tam gdzieś na bezludnych stepach dochodzi do spotkania Jana Skrzetuskiego – posła królewskiego powracającego z tatarskiego Krymu – z Bogdanem Chmielnickim, przyszłym przywódcą kozackiego buntu. Próżno szukać w tych rejonach Rozłogów – siedziby rodowej Heleny Kurcewiczówny, miejscowość była bowiem literacką fikcją autora. Pierwszy przystanek na naszym szlaku to Bar na Podolu. Do tamtejszego zamku, ze spalonych przez Bohuna Rozłogów, uciekał Zagłoba z Heleną. Po zamku dziś nie zostało prawie nic, ale za to przetrwał dawny klasztor Karmelitów, legendarne miejsce zawiązania konfederacji barskiej. Kolejną kresową fortecą, która pojawia się na stronach Trylogii, jest Zbaraż, a to za sprawą bohaterskiej obrony, którą dowodził książę Jeremi Wiśniowiecki. Latem 1649 r. kilkanaście tysięcy żołnierzy koronnych broniło się tutaj przez 7 tygodni, opierając się 100-tysięcznej kozacko-tatarskiej armii.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
