Dla wielu młodych ludzi, w tym dla mnie, miesiąc październik, poświęcony czci Maryi, był szczególnie ważny. Rozpoczęliśmy pierwszy rok studiów, w naszym życiu pojawiło się wiele zmian, co za tym idzie, także i wątpliwości. Na pewno niektórzy z nas nie są pewni, czy wybrali dobrą drogę. Pojawia się niepewność, czy w dzisiejszym świecie i trwającym wciąż „wyścigu szczurów” jest szansa postępować zgodnie ze swoim sumieniem i przekonaniami.

Kiedy jechałam autobusem na uczelnię, moją uwagę zwrócił blask odbijającego się w słońcu krzyżyka na różańcu. Noszę go na palcu od czasu, gdy zakupiłam go po tygodniowej wędrówce na Jasną Górę, pragnęłam, by Maryja była od tego momentu zawsze obecna w moim życiu. Patrząc na jaśniejący krzyżyk, pomyślałam: „Jak dobrze, że ze mną jesteś, Maryjo”. Tego samego dnia, po zajęciach wychowania fizycznego, zorientowałam się, że nie mam go jak zwykle na palcu. Przeszukałam torebkę i wszystkie miejsca, gdzie mógł się znajdować - bezskutecznie. Poczułam, że coś cennego zniknęło z mojego życia.

Po przyjściu do domu ściągnęłam kurtkę, ciepłe buty i… znalazłam zgubę w bucie. Nie uwierał mnie w stopę, nie czułam, że może się tam znajdować. I wtedy zrozumiałam, że choć nie widzę Maryi, Ona ciągle jest ze mną i mnie prowadzi. W swoim życiu doświadczyłam wiele momentów, gdy czułam obecność Maryi. Wiem, że powierzając Jej każdy dzień, wszystko jestem w stanie zdziałać. Nigdy nie pozostawiła mnie samej, szczególnie w czasie niepewności, nowych doświadczeń. Pozwala mi spotykać ludzi, dzięki którym uczę się życia, motywuję do dalszego działania na rzecz drugiego człowieka, pozwala cieszyć się życiem.

Fundamentem dla budowania szczęścia jest wiara. Wystarczy zaufać, a Maryja Cię poprowadzi odpowiednią drogą do Boga. Ważne, by odmawiać różaniec nie tylko przez miesiąc październik, ale przez cały rok. Pozwól Jej „wpaść w Twoje buty”, a poczujesz, że idziesz dobrą drogą. Odwagi!