Reklama

Jak czytać Pismo Święte?

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Biblia jest zbiorem ksiąg bogatych nie tylko w treści łączące - mówiąc obrazowo - niebo z ziemią. Można również odnaleźć w niej wielką różnorodność form literackich. Wśród nich, szczególnie w Ewangeliach, jedno z pierwszych miejsc zajmują opowiadania o cudach. Dlatego też nasze najbliższe rozważania zostaną poświęcone tej tematyce.
W Nowym Testamencie teksty referujące cudotwórczą działalność Jezusa można zasadniczo podzielić na dwie grupy. Pierwsza z nich zawiera historie, które służą ich autorowi do zaprezentowania ram lub tła jakiejś wypowiedzi Jezusa, o czym była już mowa w poprzednich fragmentach naszego cyklu o lekturze Pisma Świętego. Przykładami tego typu opowiadań o cudach są np. następujące ewangeliczne perykopy: Mk 2, 1-12; 3, 1-6; Łk 13, 10-17; 14, 1-6; 17, 11-16 i Mt 8, 5-13.
Druga grupa opowiadań o cudach jest o wiele bardziej obszerna i bezapelacyjnie dominująca w nowotestamentowych narracjach. Teksty te nie spełniają już roli swoistego wehikułu, który „podwoziłby” czytelnika pod konkretne nauczanie Proroka z Nazaretu. Są one bowiem opowiedziane w wyjątkowo atrakcyjny sposób, który przyciągał uwagę słuchaczy i do tej pory przysparza czytelników Ewangelii. Właśnie te opowiadania o cudach są przedstawione na sposób ludowych narracji. Łatwo możemy sobie wyobrazić sytuację, gdzie w życiu pierwotnych wspólnot chrześcijańskich tego typu opowiadania trafiały na podatny grunt. Przecież do tej pory w niektórych naszych wspólnotach dzieje się podobnie. Z wielką uwagą lubimy bowiem wsłuchiwać się np. w opowiadanie o jakimś cudownym uzdrowieniu, gdy wszelkie inne środki zastosowane w tym przypadku nie odniosły oczekiwanego skutku. Oczywiście, wszystko zależy od ciężaru gatunkowego danego wydarzenia oraz od zdolności oratorskich narratora.
W każdym razie zagadnienie cudu jako tematu narracji chrześcijańskiej posiada konkretne cechy odróżniające je od opisu cudu, w ramach którego biblijny autor chciał tylko przekazać fragment nauczania Jezusa. Cechy te poznamy już za dwa tygodnie, aby lepiej rozumieć, czytać i w konsekwencji pokochać lekturę fundamentu naszej wiary, czyli Pisma Świętego, a szczególnie Nowego Testamentu.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2006-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Geniusz w habicie mnicha

Niedziela Ogólnopolska 37/2021, str. 18-19

[ TEMATY ]

św. Augustyn

Ojcowie Kościoła

Adobe Stock

św. Augustyn

św. Augustyn

Błędnie twierdził, że w Biblii nie ma prawdy, przylgnął do manichejczyków, by w końcu nawrócić się za sprawą św. Ambrożego i stać się jednym z Ojców Kościoła.

Życie św. Augustyna znamy dzięki takim jego dziełom, jak: Dialogi filozoficzne, które napisał w Cassiciacum (prawdopodobnie dzisiejsze Cassago Brianza) k. Mediolanu jeszcze przed przyjęciem chrztu; Wyznania – chyba najbardziej znane jego dzieło; czy Sprostowania, napisane pod koniec życia. Utwory te, obok ogromnego znaczenia teologicznego, filozoficznego, mistycznego i literackiego, mają też wielką wartość autobiograficzną. Życie tego świętego poznajemy także dzięki Żywotowi św. Augustyna pióra św. Posydiusza – ucznia św. Augustyna i biskupa Kalamy w Numidii. On też zostawił nam wykaz wszystkich dzieł św. Augustyna.
CZYTAJ DALEJ

Zmiany kapłanów 2025 r.

Maj i czerwiec to miesiąc personalnych zmian wśród duchownych. Przedstawiamy bieżące zmiany księży proboszczów i wikariuszy w poszczególnych diecezjach.

Biskupi w swoich diecezjach kierują poszczególnych księży na nowe parafie.
CZYTAJ DALEJ

Gniezno: śp. abp Józef Kowalczyk spoczął w podziemiach katedry gnieźnieńskiej

2025-08-29 14:19

[ TEMATY ]

Gniezno

abp Józef Kowalczyk

spoczął

podziemia katedry

Archidiecezja Gnieźnieńska

Abp Wojciech Polak przy trumnie śp. abp. Józefa Kowalczyka

Abp Wojciech Polak przy trumnie śp. abp. Józefa Kowalczyka

Śp. abp. Józef Kowalczyk, nuncjusz apostolski w Polsce w latach 1989-2010 i 89. arcybiskup metropolita gnieźnieński, spoczął 29 sierpnia w nekropolii arcybiskupów gnieźnieńskich Prymasów Polski w podziemiach katedry gnieźnieńskiej. Uroczystości pogrzebowe zgromadziły biskupów, duchowieństwo i przedstawicieli najwyższych władz państwowych.

Był to pierwszy prymasowski pochówek w Gnieźnie po 99 latach. Arcybiskup Józef Kowalczyk spoczął obok kard. Edmunda Dalbora, pierwszego Prymasa Polski odrodzonej po zaborach, który zmarł w 1926 roku i został pochowany w katedrze gnieźnieńskiej. Przygotowanie nekropolii arcybiskupów gnieźnieńskich Prymasów Polski w podziemiach bazyliki prymasowskiej było jednym z przedsięwzięć zrealizowanych z inicjatywy i za czasów czteroletniej posługi prymasowskiej śp. abp. Józefa Kowalczyka.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję