Droga Redakcjo „Niedzieli”! Przeczytałam w Niedzieli artykuł s. Magdaleny ze Świętej Anny, która jest mi bardzo bliska - wspomnienie o s. Rozarianie, i nie mogę opanować wzruszenia. S. Rozarianie tak dużo zawdzięczam - własne życie.
Przyszłam na świat, bo s. Rozariana powiedziała mojej mamie, żeby się nie martwiła, bo uprosi - „załatwi” jej u Boga córkę, która będzie dzieckiem mocnego charakteru i silnej wiary. S. Rozariana określiła nawet, jak będę wyglądała. Rodzice na chrzcie św. nadali mi imię Anna.
W wieku 4 lat przeszłam ciężką chorobę, ale s. Rozariana wyprosiła dla mnie łaskę zdrowia u Boga. Darzyła mnie wielką miłością. Komunię św. przyjęłam z rąk Ojca Świętego w Łodzi, na Lublinku. Czuję się tak, jakbym wychowywana była w klasztorze u św. Anny.
Dziś mam ponad 20 lat i często rewanżując się, dziękuję s. Rozarianie modlitwą i serdecznym wspomnieniem. Ile razy odwiedzałam klasztor w Świętej Annie, tyle razy s. Rozariana cieszyła się i nakazywała mi, żebym dbała o Jezusa - rozmawiała z Nim i pocieszała Go, bo On jest Dobrym Pasterzem i wciąż szuka, tropi zgubionych. Więc pomagam Mu.
A moja mama tak się cieszy, że za kratami są Siostry, które potrafią żyć problemami innych, że można im powierzyć wszystkie troski... Klasztor Świętej Anny zawsze nawiedzamy z wielką miłością, czujemy się tam jak u Babci.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Bóg zna twoje potrzeby, ale chce je usłyszeć z twoich ust.
Praktyki wielkopostne uległy wybitnemu złagodzeniu, prawie że zanikły – powiedział Jan Paweł II w pierwszym Wielkim Poście swego pontyfikatu w 1979 r. Przyznał zarazem, że jest tym zaniepokojony, bo jeśli człowiek nie pości, jeśli nie potrafi powiedzieć sobie „nie”, to nie może być człowiekiem, „nie jest godny swego imienia”. Słowa te pojawiają się w polskim streszczeniu katechezy z 21 marca 1979 r. Jego nagranie zachowało się w watykańskim archiwum i dziś po 47 latach udostępniamy je polskiemu odbiorcy.
W wygłoszonej tego dnia katechezie Jan Paweł II przypomniał, że praktyki wielkopostne zostały znacznie złagodzone w 1966 r. W tej kwestii Paweł VI pozostawił wiele decyzji lokalnym episkopatom.
Mszy św. rozpoczynającej Wielkopostne Dni Formacji Katechetów przewodniczył ks. dr Tomasz Pązik.
Czy potrafimy odłożyć telefon, wyciszyć się i naprawdę być przy drugim człowieku? To pytanie wybrzmiało podczas Wielkopostnych Dni Formacji Katechetów. Mszy św. inaugurującej spotkanie przewodniczył ks. dr Tomasz Pązik, który w homilii mówił o cyfrowych uzależnieniach, potrzebie ciszy oraz roli katechetów w towarzyszeniu młodym w świecie zdominowanym przez technologię.
Na początku przytoczył słowa nauczycielki, która obserwowała uczniów zapatrzonych w ekrany smartfonów: „Nigdy wcześniej nie widziałam pokolenia, które byłoby tak bardzo połączone z całym światem przez sieć i jednocześnie tak bardzo samotne”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1773126488.jpg)
