Hierarcha zauważył, że lasy nie mogą być traktowane wyłącznie jako materiał do wykorzystania, ponieważ stanowią rodzaj „sanktuarium” natury, które należy pielęgnować i stale uzupełniać. Szybkie niszczenie lasów grozi utratą wielu gatunków oraz powoduje niekorzystne zmiany w całym ekosystemie. Negatywne skutki działań w tym zakresie dotykają szczególnie tych, którzy są uzależnieni od lasów, jeśli chodzi o dom, środki utrzymania, dziedzictwo kulturowe oraz struktury społeczne.

Kard. Parolin podkreślił, że troska o wspólny dom oraz opieka nad jego mieszkańcami powinny iść w parze. Potrzeba dzisiaj integralnej ekologii oraz integralnego rozwoju, równoważąc odpowiedzialne korzystanie z lasów dla rozwoju gospodarczego i społecznego z ich ochroną oraz zachowaniem dla dobra tych, którzy są bezpośrednio od nich zależni i troszczą się o nie, a także dla dobra ludzkości oraz przyszłych pokoleń. Decyzje dotyczące właściwego zarządzania lasami muszą być podejmowane przy pełnym i znaczącym udziale tych, na których prawa, wartości i życie będą miały największy wpływ.

Kard. Parolin przypomniał o uniwersalnym znaczeniu przesłania papieża Franciszka, jakie ostatnio pozostawił na Madagaskarze. Przypomniał w nim, że nie może być prawdziwego podejścia ekologicznego ani skutecznych wysiłków na rzecz ochrony środowiska bez osiągnięcia sprawiedliwości społecznej zdolnej do respektowania prawa do wspólnego przeznaczenia dóbr ziemskich.

Watykański sekretarz stanu zwrócił ponadto uwagę, że kryzys gwałtownego niszczenia lasów, szczególnie deszczowych jest nie tylko środowiskowy, ale także społeczny, a przede wszystkim etyczny. Potrzebne jest dzisiaj zintegrowane, wielostronne podejście, które wyeliminuje ubóstwo oraz przywróci godność wykluczonym, chroniąc jednocześnie ten cenny, niezbędny oraz zagrożony dar.