Reklama

Z wizytą w parafii

Wspólnota silna Bogiem

26 czerwca wizytację kanoniczną przeżywała wspólnota parafialna w Dulsku. Parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny została erygowana prawdopodobnie pod koniec XIV w., choć pierwsza wzmianka o kościele pochodzi z 1431 r. O istnieniu drewnianej świątyni mówią także akta wizytacyjne z 1623 r. W 1737 r. nowy drewniany kościół wystawił bp Aleksander Działyński, sufragan kujawski, dziedzic Dulska. Ostatnia przebudowa, polegająca na przedłużeniu kruchty, remoncie ścian i posadzki, miała miejsce w latach 1995-98.

Niedziela płocka 40/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Dulsku

Patron parafii: Najświętsza Maryja Panna w tajemnicy Wniebowzięcia
Tytuł kościoła: Kościół parafialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Dekanat: dobrzyński n. Drwęcą
Miejscowości: Dulsk, Dulskie Rumunki, Frankowo, Kamionka, Pólka, Sokołowo, Sokołowskie Rumunki, Spiczyny, Wilczewko, Wilczewo
Proboszcz: ks. Krzysztof Szwejkowski
Katechetka: Zdzisława Młodziankiewicz
Organista: Andrzej Kalinowski
Zakrystian: Stanisław Sorger
W parafii działają: koło Żywego Różańca, koło biblijno-liturgiczne, parafialna rada duszpasterska, parafialna rada gospodarcza, ministranci
Współpracuje z parafią: jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej
Kaplica filialna: Sokołowo
Msze św. w niedzielę: w kościele parafialnym - 9.15, 11.30; w kaplicy w Sokołowie - 7.45

Parafialne „dziś”

Parafia Dulsk liczy obecnie prawie 1340 osób i jak wiele wiejskich parafii ciągle maleje. „W ostatnim roku ubyło 20 osób i tak jest prawie co roku - mówi proboszcz ks. Krzysztof Szwejkowski. - Wiele osób, szczególnie młodych, uczy się poza parafią, zakłada rodzinę i wyprowadza się do miasta, szczególnie do pobliskiego Golubia-Dobrzynia, a mało jest urodzin. Frekwencja na Mszach św. w niedziele i święta wynosi ok. 40%, ale gdy przychodzą żniwa i wykopki, frekwencja spada”. W parafii są dwie szkoły podstawowe: w Dulsku i Sokołowie. We wszystkich klasach prowadzone są po dwie godziny religii w tygodniu.
Żywa religijność parafian przejawia się w licznym udziale w nabożeństwach majowych, różańcowych, a w Wielkim Poście - w Drodze Krzyżowej. Wielu ludzi często spowiada się i przystępuje do Komunii św. „By odnowić i umocnić swoją wiarę, przeżywaliśmy w 2000 r. misje św., które przeprowadzili ojcowie redemptoryści. Parafianie bardzo licznie uczęszczali na nabożeństwa i spowiadali się. 880 osób przystąpiło do sakramentu pokuty” - mówi Ksiądz Proboszcz. Ożywienie kultu Miłosierdzia Bożego przyniosło przeżywane w 2001 r. nawiedzenie rodzin przez obraz Jezusa Miłosiernego. Obrazu nie przyjęła tylko jedna rodzina.
Z parafii pochodzi dwóch księży: ks. Józef Janicki (obecnie emeryt) oraz ks. dr Tadeusz Kozłowski - wicerektor Wyższego Seminarium Duchownego w Płocku.

Grupy duszpasterskie

Reklama

„Mimo nabożeństw do Matki Bożej w pierwsze soboty miesiąca udało się założyć tylko jedno koło różańcowe. Szkoda, że nie mamy ich więcej w parafii” - ubolewał Ksiądz Proboszcz. Koło istnieje od 5 lat i jest w nim 3 mężczyzn i 17 kobiet. Udało się jednak założyć dość liczne, bo liczące 30 osób koło biblijno-liturgiczne, które już od prawie 6 lat troszczy się o piękno Liturgii przez czytanie lekcji, komentarzy i modlitwy wiernych. Do grupy należą zarówno osoby dorosłe, które założyły własne rodziny, jak i młodzież ucząca się w szkołach średnich i studiująca. „Spotykamy się raz w miesiącu; dzielimy się wtedy naszymi doświadczeniami związanymi z czynnym udziałem we Mszy św. - mówiła podczas spotkania z Księdzem Biskupem jej przedstawicielka. - Jest to odpowiedzialne zadanie. Jest dla nas pewnego rodzaju wyróżnieniem. Jesteśmy dumni z tego, że oprócz modlitwy w taki sposób możemy świadczyć o naszej miłości do Boga. Jest to nasza służba. Zdajemy sobie sprawę z tego, że aby przesłanie wynikające z naszego czytania dotarło do wiernych znajdujących się w Kościele, musimy sami zrozumieć znajdujący się w nich przekaz, co nie zawsze jest łatwe”.
W skład rady duszpasterskiej wchodzi 8 osób. Parafialna rada gospodarcza, która wspomaga proboszcza w trosce o materialne dobra parafii, liczy 5 osób. Liturgiczna służba ołtarza liczy 31 osób, podzielonych na 2 grupy: juniorów (do lat 14) i seniorów (powyżej 15). Obie grupy spotykają się regularnie: juniorzy raz w tygodniu, seniorzy - raz w miesiącu. Raz w roku obie grupy spotykają się, by podsumować cały rok pracy. Ministranci mają swoją chorągiew z wizerunkiem swojego patrona św. Dominika Savio. Obecnie zbierają fundusze, by ją odnowić.
Z parafią współpracuje jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej. Działa ona od 1910 r. i obecnie liczy 40 członków. Członkowie OSP biorą udział w czuwaniu przy grobie Chrystusa, w procesji rezurekcyjnej, we Mszy św. w dniu patrona strażaków św. Floriana i podczas innych uroczystości kościelnych. Strażacy ubierają także jeden z ołtarzy Bożego Ciała.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Osiągnięcia materialne

„Parafianie są przywiązani do swojego kościoła i troszczą się o stan materialny parafii” - mówił w swoim sprawozdaniu Ksiądz Proboszcz. Dzięki ich ofiarności i pomocy sponsorów od ostatniej wizytacji udało się dokonać wielu prac. W kościele została założona podłoga w prezbiterium, a ołtarz główny został podniesiony o prawie 60 cm, wyremontowany, zabezpieczony i odnowiony. Wykonano ołtarz tzw. posoborowy i dwie ambonki, ławy dla ministrantów i scholi, a ostatnio fotel dla celebransa i siedzenia dla ministrantów. W ołtarzu głównym został na nowo zainstalowany po konserwacji obraz św. Józefa, został także częściowo odnowiony obraz Matki Bożej (wymieniono płótno, oczyszczono sukienkę i wota). Odnowiono też ambonę i chrzcielnicę. Po kilku latach nieobecności do kościoła powróciły boczne ołtarze: dolne części wykonano nowe, a nastawy i obrazy zostały odnowione i zrekonstruowane. Ołtarze zostały wyremontowane dzięki finansowej pomocy parafii pw. św. Kiliana Męczennika i Jego Towarzyszy w Nüdlingen (diecezja Würzburg w Niemczech), dlatego też podczas ich poświęcenia, którego dokonał podczas wizytacji Biskup Płocki, obecni byli przedstawiciele tej parafii: Eugen Hein oraz Irmtraud i Jürgen Hoefler.
Kościół dwukrotnie zabezpieczano przed kornikami i próchnicą. Pomalowano dach na kościele i zrobiono nową wieżę pokrytą blachą miedzianą. Wokół kościoła wyrównano teren i położono chodnik procesyjny z polbruku. Park przy kościele został ogrodzony, zasadzono też nowe drzewka i krzewy. W kościele zostało założone nowe nagłośnienie.
Zakupiono także przenośne nagłośnienie bezprzewodowe. W 2002 r. z okazji jubileuszu 50-lecia kapłaństwa pochodzący z parafii ks. Józef Janicki ufundował figurę Matki Bożej Fatimskiej, która została postawiona przy kościele.
W kaplicy filialnej w Sokołowie został pomalowany dach, uzupełniono tynki, zmieniono podłogę, pomalowano wnętrze, wykonano konfesjonał. Przed kaplicą zrobiono schody, zaś teren wokół uporządkowano i ogrodzono siatką. Odnowiono również figurę stojącą przy kaplicy. Cmentarz grzebalny otoczono nowym ogrodzeniem, wyremontowano i pomalowano bramę, utwardzono alejki i doprowadzono bieżącą wodę.
Na plebanii zostało założone centralne ogrzewanie olejowe, w pięciu pomieszczeniach zostały założone nowe podłogi z desek i prawie we wszystkich wymienione sufity, wymieniono też wiele tynków. Założona została nowa kanalizacja i wymienione urządzenia hydrauliczne i sanitarne. Zrobione zostały dwie łazienki, wyremontowano też pomieszczenie kuchenne, kancelarię wyposażono w nowe meble. Wszystkie okna w budynku plebanii wymieniono na plastikowe. Ogrodzono i zagospodarowano teren wokół plebanii: zrobiono oczko wodne z figurą Matki Bożej, zasadzono krzewy oraz kwiaty. Utwardzono podwórze, częściowo wykładając je płytami ażurowymi.
Ksiądz Proboszcz wraz z radą parafialną planują już inwestycje na przyszłość: trzeba przecież wymienić rynny na kościele, wyremontować dzwonnicę, zakupić nowy dzwon, wyremontować organy i osuszyć plebanię.

Przebieg wizytacji

Wizytę duszpasterską Biskupa Płockiego rozpoczęło spotkanie z pracownikami parafialnymi. O godz. 12.00 w szkole w Dulsku bp Stanisław Wielgus spotkał się z nauczycielami. W spotkaniu, podczas którego nauczyciele dzielili się z Księdzem Biskupem swoimi troskami i osiągnięciami, uczestniczył także Wójt gminy Radomin i Przewodniczący Rady Gminy. 2 godziny później Biskup Stanisław udał się do kaplicy w Sokołowie, gdzie spotkał się z wiernymi, modląc się Litanią do Najświętszego Serca Pana Jezusa.
O godz. 15.00 w kościele parafialnym sprawozdanie ze swojej działalności składali przedstawiciele grup i stowarzyszeń działających przy parafii. Po tym spotkaniu Ksiądz Biskup udał się na cmentarz parafialny, gdzie wraz z parafianami modlił się za zmarłych. Wizytacja zakończyła się Mszą św. ingresową o godz. 17.00, podczas której Ksiądz Biskup poświęcił odnowione ołtarze boczne oraz udzielił sakramentu bierzmowania grupie młodzieży.
„Chrystus to nie jest folklor, to nie jest zwyczaj, to nie jest obyczaj, to nie jest kultura; Chrystus to jest Droga, Prawda, Życie - mówił do bierzmowanych Ksiądz Biskup. - Bardzo serio trzeba potraktować ten sakrament, który dzisiaj otrzymacie. Nie należy się wstydzić wiary. Żyjemy w czasach, kiedy niektórzy ludzie, zdawać by się mogło znaczący w życiu społecznym, ponieważ przemawiają przez radio, piszą do różnych gazet; ci ludzie bardzo często z przekąsem, z ironią, z szyderstwem wypowiadają się na temat wiary i moralności chrześcijańskiej. Twierdzą, że jest to nienowoczesne, zacofane, zabobonne, że współczesny młody człowiek nie może tego wszystkiego uznawać. To jest fałsz. Pamiętajcie, że wiara i wiedza to są dwa skrzydła, na których ludzki rozum unosi się do góry do odwiecznej Prawdy. Nasza wiara, którą wyznajemy, nas nie upokarza - ona nas uszlachetnia. I nie wolno nam nigdy z tego powodu czuć się nienowoczesnym, niepostępowym. Wprost przeciwnie: wiary się nie wolno wstydzić, z wiary trzeba być dumnym”.
Odnosząc się do sprawozdań, które przedstawili członkowie działających przy parafii grup duszpasterskich, Ksiądz Biskup powiedział: „Cieszę się ogromnie, że jest tak dużo w waszej parafii ludzi głęboko wierzących, na serio traktujących swoje obowiązki religijne, przystępujących do sakramentów świętych. Jest to ogromnie ważne zwłaszcza w naszych czasach, kiedy atakowana jest rodzina chrześcijańska, małżeństwo chrześcijańskie, kiedy nawet prawodawstwo wielu narodów, a czasem i naszego narodu, jest skierowane przeciw rodzinie. Dobrze wiemy, że to od rodziny, od jej jakości, od tego, jaka ona jest, zależy los i społeczeństw, i narodów, a także Kościoła. Dlatego cieszę się bardzo, że wasza wspólnota parafialna jest silna Bogiem” - dodał Ksiądz Biskup.

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Patron Dziennikarzy - św. Franciszek Salezy

Niedziela rzeszowska 5/2003

commons.wikimedia.org

Św. Franciszek Salezy

Św. Franciszek Salezy
24 stycznia dziennikarze czcili swojego patrona św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. W tym roku, w naszej diecezji wspomnienie to miało szczególne znaczenie, ze względu na obchody 100- lecia pobytu w Jaśle, Sióstr Wizytek, zakonu kontemplacyjnego Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Zakon ten został założony właśnie przez tego Świętego. Na jubileusz ten nakłada się okrągła rocznica 400-lecia sakry biskupiej św. Franciszka Salezego. Akt ten miał miejsce 8 grudnia 1602 r. Jest więc okazja, by przypomnieć tą wspaniałą postać, polecając jego opiece wszystkich tych, którzy służą słowem pisanym, mówionym w radio i w telewizji. Św. Franciszek Salezy urodził się 23 sierpnia 1567 r. w rodzinnym zamku w Thorens, niedaleko Annecy we Francji. Ojciec planował dla syna wielką karierę. Zapewnił mu znakomite wykształcenie, najpierw w Annecy, potem w Paryżu i w Padwie. Po uzyskaniu na Uniwersytecie w Padwie doktoratu z zakresu prawa cywilnego i kanonicznego Franciszek powrócił do domu. Ojciec chciał, żeby został adwokatem i członkiem Senatu w Chambery. Upatrzył już nawet dla niego narzeczoną. Franciszek jednak, niemal wbrew ojcu, postanowił zostać kapłanem. Do swoich studiów prawniczych i literackich dołączył teologię. Kiedy otrzymał godność dziekana Kapituły Kanoników w Genewie, ojciec zgodził się z jego planami. Franciszek przyjął święcenia kapłańskie 18 grudnia 1593 r. Prawie rok później, 14 września 1594 r., biskup Genewy de Grenier wysłał go - młodego kapłana w okolice Chabalais. Ks. Franciszkowi towarzyszył jego krewny, kanonik Louis de Sales. Mieli oni tam, w okolicach jeziora Leman, odnowić wiarę katolicką. Obszar ten, bowiem został podbity w 1536 r. przez protestanckich Berneńczyków. Potem został zwrócony księciu Sabaudii. Pośród uprzedzeń, przeciwności i opozycji ks. Franciszek Salezy rozpoczął swą misję, która wytyczyła odtąd kierunek jego życia. Swoją modlitwą, pokutą, nauczaniem i pisarstwem potrafił on nawrócić do Kościoła katolickiego cały ten region. Swoją duchowość oparł na trzech znaczących pojęciach: "pobożność, miłość i miłosierdzie". Streszczają one całą rzeczywistość życia wewnętrznego, wyrażające: świętość, pobożność, pietyzm, miłość, doskonałość i doświadczenie Boga. 8 grudnia 1602 r. Franciszek Salezy otrzymał sakrę biskupią w Thorens. Przez następne 20 lat jako gorliwy pasterz dokładał wszelkich starań, aby odrodzić wiarę w Kościele w duchu reform Soboru Trydenckiego. Jego działalność sięgała poza Sabaudię. Był uznanym kaznodzieją w Paryżu, Chambéry i w Dijon. W tym ostatnim mieście, będącym stolicą Burgundii poznał baronową Joannę de Chantal, z którą 6 czerwca 1608 r. założył Zakon Nawiedzenia Maryi Panny. Zakon ten został zatwierdzony jako żyjący we wspólnocie, kontemplacyjny. Mogły do niego wstępować również wdowy, pragnące poświęcić się życiu zakonnemu, których nie mogły przyjmować inne zakony. Jako biskup, Franciszek Salezy troszczył się zarówno o bogatych, jak i o biednych. Ci ostatni mieli u niego szczególne względy. Franciszek głosił nie tylko kazania, ale prowadził także obfitą korespondencję. W 1608 r. napisał, z myślą o ludziach świeckich, dzieło Filotea - Wstęp do życia pobożnego. W 1616 r. napisał drugie dzieło - Traktat o miłości Bożej. To dzieło skierowane było przede wszystkim do zakonników i duchownych. Obydwie pozycje należą do klasyki duchowości. Franciszek Salezy zmarł 28 grudnia 1622 r. w Klasztorze Sióstr Wizytek w Lyonie. Proces beatyfikacyjny wszczęto w 1661 r., kanonizacja odbyła się 19 kwietnia 1665 r. Aktu tego dokonał papież Aleksander VII. Papież Pius IX ogłosił św. Franciszka Salezego doktorem Kościoła 16 listopada 1877 r.
CZYTAJ DALEJ

Św. Franciszek Salezy

[ TEMATY ]

media

dziennikarze

św. Stanisław

Edycja Świętego Pawła

Drodzy bracia i siostry, „Dieu est le Dieu du coeur humain » [Bóg jest Bogiem serca ludzkiego] (Traktat o miłości Bożej, 1, XV): w tych pozornie prostych słowach znajdujemy pieczęć duchowości wielkiego nauczyciela, o którym chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć - św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. Urodzony w 1567 r. w nadgranicznym regionie francuskim był synem Pana z Boisy - starożytnego i szlacheckiego rodu z Sabaudii. Żyjąc na przełomie dwóch wieków - szesnastego i siedemnastego - zgromadził w sobie to, co najlepsze z nauczania i zdobyczy kulturalnych stulecia, które się skończyło, godząc spuściznę humanizmu z właściwym nurtom mistycznym bodźcem ku absolutowi. Otrzymał bardzo dobrą formację; w Paryżu odbył studia wyższe, zgłębiając także teologię, a na Uniwersytecie w Padwie studiował nauki prawne, na życzenie ojca, zakończone świetnym dyplomem „in utroque iure” - z prawa kanonicznego i prawa cywilnego. W swej pogodnej młodości, skupiając się na myśli św. Augustyna i św. Tomasza z Akwinu, doświadczył głębokiego kryzysu, który doprowadził go do postawienia pytań o własne zbawienie wieczne i o przeznaczenie Boże względem siebie, przeżywając jako prawdziwy dramat duchowy podstawowe problemy teologiczne swoich czasów. Modlił się gorąco, ale wątpliwości wstrząsały nim tak mocno, że przez kilka tygodni prawie zupełnie nie mógł jeść ani spać. W szczytowym okresie tych doświadczeń udał się do kościoła dominikanów w Paryżu, otworzył swe serce i tak się modlił: „Cokolwiek się wydarzy, Panie, to Ty trzymasz wszystko w swych rękach, a Twoimi drogami są sprawiedliwość i prawda; cokolwiek postanowiłeś wobec mnie...; Ty, który zawsze jesteś sprawiedliwym sędzią i Ojcem miłosiernym, będę Cię kochał, Panie [...], będę Cię tutaj kochał, mój Boże i będę zawsze pokładał nadzieję w Twoim miłosierdziu i zawsze będę powtarzał Twoją chwałę... Panie Jezu, będziesz zawsze moją nadzieją i moim zbawieniem na ziemi żyjących” (I Proc. Canon., t. I, art. 4). Dwudziestoletni Franciszek znalazł spokój w radykalnej i wyzwalającej rzeczywistości miłości Bożej: kochać Go, nie chcąc nic w zamian i ufać w miłość Bożą; nie chcieć nic ponad to, co uczni Bóg ze mną: kocham Go po prostu, niezależnie od tego, ile mi to da czy nie da. Tak oto znalazł spokój a zagadnienie przeznaczenia [predestynacji] - wokół którego dyskutowano w owym czasie - zostało rozwiązane, gdyż nie szukał już tego, co mógł mieć od Boga; kochał Go po prostu, zdawał się na Jego dobroć. Będzie to tajemnicą jego życia, która pojawi się w jego głównym dziele: Traktacie o Bożej miłości.
CZYTAJ DALEJ

Kard. Grzegorz Ryś w liście do wiernych Archidiecezji Krakowskiej: Nie możemy pozostać obojętni

2026-01-24 16:42

[ TEMATY ]

kard. Ryś

Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej

Kard. Grzegorz Ryś

Kard. Grzegorz Ryś

„Dzisiaj nad ranem dostałem od arcybiskupa kijowsko-halickiego Światosława Szewczuka następującą wiadomość: „Przeżyliśmy kolejną piekielną noc. W Kijowie jest -10. Najbardziej ucierpiał nasz Lewy Brzeg... Walka o życie, ciepło i światło trwa”. (….) Nie możemy pozostać obojętni” - w liście do wiernych napisał kard. Grzegorz Ryś. Decyzją metropolity krakowskiego w Archidiecezji Krakowskiej cała składka z niedzieli, 1 lutego zostanie przeznaczona na pomoc dla Kijowa.

Kraków, dnia 24 stycznia 2026 roku
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję