Reklama

Niedziela Sandomierska

Chrystus pośród nas

Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa zgromadziła tłumy wiernych z Sandomierza i okolic. Tradycyjne obchody rozpoczęły się Mszą Świętą w kościele pw. Podwyższenia Krzyża Świętego, której przewodniczył biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz.

2026-06-04 14:44

Ks. Wojciech Kania/Niedziela

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Eucharystię wraz z Ordynariuszem diecezji koncelebrowali kapłani posługujący w sandomierskich parafiach oraz pracownicy Kurii Diecezjalnej. W liturgii uczestniczyli także przedstawiciele wspólnot parafialnych, osoby życia konsekrowanego oraz liczni mieszkańcy miasta.

W homilii ks. prał. Bogusław Pitucha podkreślał, że Eucharystia jest największym darem Bożej miłości, który jednoczy nas z Chrystusem i między sobą. Żyć Eucharystią oznacza z wdzięcznością przyjmować ten dar i na wzór Jezusa stawać się darem dla innych.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

- W wielkiej tajemnicy Eucharystii dotykamy dwóch wymiarów Bożej miłości: całkowitego wyniszczenia Chrystusa dla naszego zbawienia oraz Jego nieustannego daru z samego siebie jako pokarmu dla dusz. Eucharystia jest nieskończonym darem, który Bóg nieustannie nam ofiarowuje. Oczami wiary powinniśmy wpatrywać się w ten dar nieskończonej miłości i odczytywać jego sens, abyśmy sami stawali się darem dla innych. Tym darem jest również komunia, która jednoczy nas jako Lud Boży. Jesteśmy pielgrzymami podarowanymi sobie nawzajem, aby wspierać się w drodze do nieba. Żyć Eucharystią oznacza dziękować i radować się z tego, jak bardzo zostaliśmy ukochani. Oznacza z pokorą przyjmować dar, który nas przerasta, ponieważ nigdy nie będziemy go godni. Oznacza także odkrywać swoje powołanie do stawania się darem dla innych – pozwolić się „łamać” w służbie bliźnim i karmić ich swoim życiem. Ostatecznie zaś oznacza, na wzór Jezusa, samemu stać się chlebem dla świata – mówił kaznodzieja.

Po zakończeniu Mszy Świętej ulicami Sandomierza wyruszyła procesja eucharystyczna z Najświętszym Sakramentem oraz relikwiami św. Jadwigi Królowej, św. Jacka, bł. Czesława, bł. Wincentego Kadłubka i bł. Sadoka i Towarzyszy, męczenników sandomierskich.

Trasa prowadziła ulicą Adama Mickiewicza, gdzie przygotowano cztery tradycyjne ołtarze. Pierwszy z nich znajdował się przy skrzyżowaniu ulic Armii Krajowej i Mickiewicza, drugi u zbiegu ulic Koseły i Mickiewicza, trzeci na wysokości cmentarza katedralnego, a czwarty przy kościele seminaryjnym. W procesji uczestniczyli kapłani, prałaci i kanonicy Kapituły Katedralnej, siostry zakonne, alumni Wyższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu, przedstawiciele rzemiosła, członkowie ruchów i stowarzyszeń katolickich, dzieci pierwszokomunijne oraz Chorągiew Rycerstwa Ziemi Sandomierskiej. Nad oprawą muzyczną uroczystości czuwał Chór Katedralny, który prowadził śpiew przy kolejnych stacjach.

Przy każdym z ołtarzy odczytywano fragmenty Ewangelii, modląc się o błogosławieństwo dla mieszkańców miasta, diecezji oraz całej Ojczyzny. Procesja była publicznym wyznaniem wiary w obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie i świadectwem przywiązania do wielowiekowej tradycji Kościoła.

Uroczystości zakończyły się przy kościele seminaryjnym, gdzie biskup Krzysztof Nitkiewicz podziękował wszystkim uczestniczącym w procesji, jej organizatorom, policji oraz służbom miejskim.

Ks. Wojciech Kania/Niedziela

- Barokowa monstrancja, w której nieśliśmy Najświętszy Sakrament ulicami Sandomierza, posiada formę ognistego krzewu, a Ciało Chrystusa znajduje się dokładnie w jego centrum. Niech światło promieniujące od Chrystusa dalej nam towarzyszy. Niech odbija się w nas, jak w zwierciadle Niebo, gdyż Eucharystia jest jego przedsionkiem, a my powinniśmy być dla innych aniołami. Niech fizyczna i duchowa bliskość sióstr i braci w Chrystusie, której dzisiaj doświadczyliśmy znajdzie swoją kontynuację w codziennym życiu, bo spożywając Ciało Chrystusa, stajemy się jednym ciałem, które On uważa za swoje. Jezus Chrystus w Najświętszym Sakramencie uczy nas, jak żyć i stając się pokarmem na życie wieczne daje siłę, aby było to możliwe. Dziękujmy Mu za to i obyśmy nie stracili żadnej okazji, aby być z Jezusem, obyśmy nie opuścili i nie zmarnowali żadnej Mszy Świętej. On jest z nami i pozostanie na zawsze – mówił biskup, który następnie udzielił wszystkim zgromadzonym błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem.

Ks. Wojciech Kania/Niedziela

Ocena: +4 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
CZYTAJ DALEJ

Trwać przy Bogu

2026-06-02 11:44

Niedziela Ogólnopolska 23/2026, str. 22

[ TEMATY ]

homilia

Karol Porwich/Niedziela

Stałość w wierze jest jedną z najważniejszych cnót. Chodzi o niegasnącą gotowość do kochania Boga i ludzi. Perseverantia to cierpliwe trwanie przy Bogu, we wszelkich przeciwnościach losu. Nie psychologiczny optymizm, ale kurczowe trzymanie Jezusa „za rękę”, duchowe dojrzewanie w otaczającej nas niekiedy ciemności i w czasie próby. W przypadku relacji między ludźmi chodzi o konkretną postawę: bardziej czyn niż słowo (choć ono jest czasem niezastąpione), bardziej długotrwały trud niż efemeryczne poruszenie emocji, czasochłonny wysiłek, a nie ubolewanie. Prorok Ozeasz opisuje postawę Izraela wobec Boga – przyznajmy, że często także naszą. To obraz znikających nagle chmur o świtaniu i porannej rosy w upalny dzień. Gdy chodzimy letnim rankiem po trawie, czujemy przyjemny chłód wilgoci. Jest jej mnóstwo, niczym wody w zbiorniku. A jakież zdziwienie nas ogarnia, gdy po wschodzie Słońca nagle ten bezmiar wilgoci ustępuje miejsca przejmującej suchości, chłód zmienia się w gorąc, a przyjemna miękkość zieleni – w twardość podłoża przypominającego skałę. Jak to możliwe w tak krótkim czasie? – pytamy zaskoczeni. Niemal identycznie dziwi się Ozeasz postawie ludu Bożego wybrania. Wielkie słowa, zapewnienia o wierności Bogu i Jego przymierzu, liczne ofiary, modlitwy, uroczystości oraz święte zwołania... i nagle pustka. Więcej nawet: odwrót! Zwrot ku pogańskiemu kultowi, ku Baalowi, nikczemne zachowanie nielicujące z rangą wybrania i Dekalogiem, złożonymi ślubami i obietnicami. Słomiany zapał – mawiamy w takiej sytuacji, wzruszając ramionami. Konsekwencje stygnięcia wiary Izraela były widoczne w życiu publicznym, gdzie sojusze polityczne były ważniejsze niż zaufanie Bogu. Panował chaos, mnożyły się społeczne konflikty, a moralne zepsucie elit widoczne było gołym okiem. A wszystko to w obliczu niebezpieczeństwa inwazji ze strony potężnej Asyrii. Skąd my to znamy? Wszelkie podobieństwa do sytuacji, w jakiej obecnie się znajdujemy, są nie tylko nieprzypadkowe, ale wręcz ostentacyjnie oczywiste! Kochający swój naród Ozeasz natarczywie napomina, grozi karą Bożą, ale i zachęca swych rodaków do powrotu pod skrzydła Boga. Wprawdzie porównuje Izrael do niewiernej żony, ale jednocześnie przypomina, że Bóg jawi się jako wierny mąż, gotowy do przebaczenia. Jeśli tylko Izrael powróci do lojalności, do głębi, a nie będzie „mydlił oczy” Bogu fałszywym, bo pozbawionym nawrócenia moralnego kultem, On zwróci pogodne oblicze ku swemu ludowi. Pojednanie i odnowienie przymierza możliwe jest w każdej chwili. Czułymi słowami Ozeasz kreśli obraz Boga – jest On pełen miłości, współczucia i cierpienia z powodu zdrady człowieka. Można by powiedzieć, że paradoksalnie upadek każdego z nas Bóg przeżywa jako własną porażkę, bo nas kocha. Poznanie prawdziwego Boga, Ojca Jezusa Chrystusa, a nie boga mojej wyobraźni, ambicji czy aspiracji, jest kluczowe. Wtedy bardziej będziemy wydobywali z siebie miłosierdzie, niż tylko składali ofiary, dawali samych siebie, a nie tylko coś od siebie.
CZYTAJ DALEJ

Noworodek w częstochowskim Oknie Życia

2026-06-07 16:29

[ TEMATY ]

Okno Życia

archidiecezja częstochowska

noworodek

Archidiecezja Częstochowska/facebook.com

Dziś po południu w Oknie Życia przy ul. św. Kazimierza 1 w Częstochowie, mieszczącym się przy Interwencyjny Ośrodek Preadopcyjny Dom Życia im. Leonii Nastał Częstochowa, prowadzonym przez Zgromadzenie Sióstr Służebniczek, pozostawiono noworodka.

Dziecko zostało natychmiast objęte opieką oraz poddane niezbędnym badaniom medycznym. Jego życiu i zdrowiu nie zagraża niebezpieczeństwo.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję