Rzeczywistość ta na pewnym etapie życia stała się udziałem ks. Artura Ziąbera, zmarłego przed kilku miesiącami kapłana diecezji rzeszowskiej. Urodził się 17 kwietnia 1968 r. w Oleszycach, gdzie spędził dzieciństwo. Następnie wraz z rodziną zamieszkał w Rzeszowie i podjął naukę w technikum. W szkole średniej zaczął odczuwać głos powołania do posługi kapłańskiej. Był on na tyle silny, że po egzaminie dojrzałości w 1988 r. podjął studia teologiczne i przygotowanie do kapłaństwa w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu. Przez pierwsze cztery lata był alumnem diecezji przemyskiej, a od 25 marca 1992 r. – po reorganizacji struktur kościelnych w Polsce – nowo utworzonej diecezji rzeszowskiej. Etap ten zwieńczył święceniami prezbiteratu, które przyjął 21 maja 1994 r. w katedrze rzeszowskiej z rąk bp. Kazimierza Górnego.

Sakrament kapłaństwa nakreślił jego życiowy program. Posługę wikariusza pełnił w parafiach w Chmielniku, Bączalu Dolnym i parafii św. Józefa w Rzeszowie-Staromieściu (do 2000). Następnie odbył roczny kurs językowy w Croydon w Wielkiej Brytanii, pracując jednocześnie w parafii St. Elphege's Church w Wallington (do 2001). Po powrocie do kraju ponownie pełnił posługę wikariusza w parafiach bł. Karoliny w Rzeszowie i Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Sędziszowie Małopolskim (2009). W każdym z tych miejsc swoje obowiązki wypełniał z zaangażowaniem, włączając się szczególnie w działalność Ruchu Światło-Życie i Ruchu Rodzin Nazaretańskich.

Od 1996 r. z obowiązkami duszpasterskimi łączył studia zaoczne z teologii duchowości w Prymasowskim Instytucie Życia Wewnętrznego w Warszawie, które zwieńczył w 2002 r. stopniem naukowym doktora teologii, uzyskanym na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.

W 2009 r. odpowiedział pozytywnie na propozycję bp. Kazimierza Górnego i od 1 września 2009 r. podjął pracę wśród Polaków w diecezji Limerick w Irlandii. W tym okresie życia wystąpiły u niego objawy ciężkiej choroby, co spowodowało, że po 3 latach wrócił do Polski.

W diecezji 25 sierpnia 2012 r. został proboszczem parafii Matki Bożej Królowej Polski w Dąbrowie, podejmując nowe obowiązki z właściwą sobie gorliwością. Niestety, choroba czyniła postępy. Z upływem czasu uniemożliwiała mu samodzielne funkcjonowanie i brutalnie przerwała realizację misji ewangelizacyjnej.

21 stycznia 2017 r. został zwolniony z funkcji proboszcza. Przez kilka lat, do 7 stycznia 2024 r., mieszkał w parafii Miłosierdzia Bożego w Sędziszowie Małopolskim, a później w Domu Pomocy Społecznej w Chmielniku. Chorobę, cierpienie i związane z nimi ograniczenia znosił z pokorą i poddaniem się woli Bożej. Zmarł 27 października 2024 r. Został pochowany na cmentarzu w Sędziszowie Małopolskim.