Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny jest jednym z najciekawszym miejsc do odwiedzenia na krzyżujących się w Kampinosie szlakach turystycznych prowadzących w głąb puszczy. Świątynię wzniesiono w stylu barokowym z miejscowej sosny w latach 1773-82, ponad czterysta lat po powołaniu parafii i postawieniu pierwszego kościoła w tym miejscu. Pierwsza wzmianka o parafii, jaką znalazł proboszcz ks. Bogusław Zalewski, wskazuje, że musiała istnieć długo przed 1340 r., gdy wyłączono z niej parafię w Pawłowicach.

We wnętrzu zwracają uwagę ołtarze z 2. poł. XIX w. wykonane według projektu Walerego Jodłowskiego, obraz z końca XVIII w. przedstawiający Chrystusa na krzyżu Franciszka Smuglewicza oraz otoczony szczególnym kultem wizerunek Matki Bożej z Dzieciątkiem z XVII w. nazywany Panią z Kampinosu.

Błogosławieństwo ziemi

Zabytki wymagają opieki i regularnych remontów. W 2002 r. odrestaurowano ołtarz główny świątyni. W ubiegłym roku – jak zaznacza ks. Bogusław Zalewski – wyremontowano w kościele całą podłogę, a wcześniej – odnowiono strop.

Położona na obrzeżach Puszczy Kampinoskiej parafia liczy 2 tys. wiernych. Aktywni w parafialnych wspólnotach i grupach są przede wszystkim dzieci i młodzież. Stara się ich uaktywnić proboszcz ks. Zalewski, który kieruje parafią od listopada 2020 r., gdy zastąpił zmarłego na – COVID-19 poprzednika, ks. Jana Sudoła. Parafia może pochwalić się m.in. liczącą ponad 40 osób scholą.

Wierni uaktywniają się szczególnie w czasie dwóch świąt parafialnych – 15 sierpnia we Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny i drugiego patrona parafii – św. Izydora – 10 maja – w czasie którego odbywa się obrzęd błogosławieństwa ziemi uprawnej.

Przysięga na chórze

Odniesień historycznych jest tu sporo. Dużo działo się w czasie Insurekcji Kościuszkowskiej i powstania styczniowego. Obok kościoła znajduje się figura z 1865 r., ufundowana przez parafian jako wotum wdzięczności dla bohaterów walk. Długo przechowywano ornaty uszyte z powstańczych płaszczy.

Na cmentarzu parafialnym znajdują się mogiły powstańców, kwatery żołnierzy poległych we wrześniu 1939 r. Są też odniesienia bardziej współczesne. Polscy żołnierze, wycofując się po Bitwie nad Bzurą w kierunku stolicy, znaleźli w puszczy schronienie. W latach 1942-44 stacjonowały tu i walczyły oddziały AK.

Stanisław Znajewski „Kujawiak” wspominał w relacji w Archiwum Historii Mówionej MPW, jak w 1943 r. składał razem z kolegami przysięgę AK na chórze w kościele w Kampinosie, gdzie organistą był jego dziadek. Część z nich walczyła w powstaniu.

W Kampinosie tradycji celebracji rocznicy wybuchu powstania nie ma. – Jest tradycja celebracji rocznicy bitwy nad Bzurą – zaznacza ks. Zalewski. Zawsze w trzecią niedzielę września odprawiana jest Msza św. na cmentarzu wojskowym w pobliskiej Granicy.

Miejsce dla wspólnoty

Wkrótce wspólnotę czeka remont Wikariatki, wiekowego domu parafialnego, wzniesionego w stylu dworkowym, gdzie kiedyś były mieszkania dla kościelnego, organisty i wikariusza.

– Parafianie mogli zgłaszać pomysły na adaptację Wikariatki – mówi ks. Zalewski. – Już wiemy, że ma to być miejsce, które posłuży na spotkania wspólnot, dzieci, młodzieży.