Ksiądz Michał Ciesielski urodził się 29 września 1870 r. w Koziej Górze Starej, w powiecie kutnowskim, jako syn gospodarza Pawła i jego żony Julianny z Dziewulskich. W 1888 r. ukończył gimnazjum w Płocku. Wstąpił do Seminarium Duchownego we Włocławku. Następnie bp Aleksander Bereśniewicz wysłał go na studia do Akademii Duchownej w Petersburgu. Ksiądz Ciesielski otrzymał święcenia kapłańskie w katedrze włocławskiej z rąk bp. Bereśniewicza w 1893 r. Po święceniach procował jako wikariusz w Kowalach i w kolegiacie św. Józefa w Kaliszu. Przygotowywał tam uroczystość związaną ze stuleciem koronacji cudownego obrazu św. Józefa Kaliskiego i przy okazji wydał dwie publikacje: Pamiątka stuletniej rocznicy koronacji cudownego obrazu świętego Józefa w kolegiacie kaliskiej (1898 r.) i Nabożeństwo do świętego Józefa kaliskiego (1898 r.). Przez krótki czas był administratorem parafii w Gotczynie k. Petersburga. W 1903 r. został administratorem parafii w Chełmcach, jednak już jesienią tego samego roku został mianowany prefektem etatowym w szkołach średnich i początkowych w Częstochowie. Otrzymał także nominację na rektora kościoła pomariawickiego, zamkniętego przez władze.

Duszpasterz młodzieży

Przez 30 lat ks. Ciesielski był wychowawcą młodzieży gimnazjalnej. Bronił języka polskiego w nauczaniu. Wszedł w konflikt między rosyjskimi i prawosławnymi kierownikami szkół a katolickimi prefektami uczącymi w języku polskim. Spór toczył się także o budynek zamkniętego kościoła. Gdy w 1905 r. wybuchł w Częstochowie strajk szkolny, ks. Ciesielski opowiedział się stanowczo po stronie młodzieży. 1 listopada 1905 r. wdarł się do zamkniętego kościoła, w którym zaczął odprawiać nabożeństwa z bardzo licznym i ofiarnym udziałem wiernych. „Szkołę i młodzież tak kochał, że chociaż siły jego słabły, nie chciał przyjąć zasłużonej emerytury i trwał w pracy, aż paraliż powalił go na łoże, z którego już się nie podniósł. Odznaczając się wielką pogodą ducha i niezwykłą dobrocią serca, tę pogodę wnosił wszędzie, gdzie pracował, podnosił na duchu znękanych przykrościami życia i pomagał radą i czynem nawet wtedy, gdy nie śmiano go o to prosić, a tylko szlachetne jego serce wyczuło potrzebę pomocy” – napisała Niedziela 29 lipca 1934 r.

Walczył o niepodległą Polskę

Od 1918 r. ks. Ciesielski zaangażował się w odradzanie polskości ziem Częstochowy i Górnego Śląska, został odznaczony gwiazdą ze wstęgą o barwach Śląska i specjalnym dyplomem przez Wojciecha Korfantego. Ksiądz Ciesielski uczestniczył w pierwszej wizycie Józefa Piłsudskiego na Jasnej Górze w 1921 r.

Gdy w 1925 r. powstała diecezja częstochowska, został do niej inkardynowany. Biskup Teodor Kubina mianował go sędzią prosynodalnym i konsultorem diecezjalnym. Nadal pracował jako nauczyciel religii w Gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza. Zmarł 16 lipca 1934 r. Nabożeństwu pogrzebowemu w katedrze częstochowskiej przewodniczył ks. prał. Marian Nassalski, a kazanie wygłosił uczeń ks. Ciesielskiego – ks. prał. Bogumił Kasprzak. Przypomniał, że „ks. prał. Ciesielski wzbudzał wśród wychowanków szacunek dla siebie, a swoją wybitną inteligencją i prawdziwie europejską kulturą stwarzał atmosferę pogody i zaufania”. Ksiądz Ciesielski został pochowany na cmentarzu Kule.

Więcej informacji w książce Piotra Stefaniaka Skarb wiary. Dzieje kościoła Najświętszego Imienia Maryi i klasztoru panien mariawitek w Częstochowie (2013 r.).