W archidiecezji lubelskiej posługa nadzwyczajnych szafarzy Komunii Świętej została wprowadzona w 1993 r. Wynikała z potrzeby pomocy w udzielaniu Komunii Świętej w czasie Eucharystii zwyczajnym szafarzom (kapłanom i diakonom). Nadzwyczajni szafarze zanoszą też Najświętszy Sakrament osobom chorym i niepełnosprawnym do ich domów. Aby być nadzwyczajnym szafarzem, trzeba przejść odpowiedni kurs. Ponadto każdego roku szafarze zobowiązani są do uczestnictwa w rekolekcjach formacyjnych.
Pierwsza tura rekolekcji odbyła się w Dąbrowicy; kolejne, aż do grudnia, zaplanowane są także w Nałęczowie. W nawiązaniu do hasła roku duszpasterskiego „Wierzę w Kościół Chrystusowy” prowadzi je ks. Sławomir Jagiełło, ojciec duchowny Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie i zastępca moderatora Archidiecezjalnego Centrum Formacji Liturgicznej (ACFL). W ich programie znajdują się m.in. Msza św., modlitwa Liturgią Godzin oraz praca w grupach dotycząca tematu wizyty u chorych. Jak podkreślają uczestnicy, rekolekcje są cennym doświadczeniem w stałej formacji chrześcijańskiej i utwierdzają w odpowiedzialnej posłudze szafarza.
Podczas rekolekcji odbywa się spotkanie z ks. Grzegorzem Bogdańskim, moderatorem ACFL. Duszpasterz nadzwyczajnych szafarzy Komunii Świętej, przywołując słowa dokumentu Stolicy Apostolskiej Immensae caritatis, zachęca do permanentnej formacji i podkreśla, że „szafarz nadzwyczajny, odpowiednio przygotowany, winien wyróżniać się dobrym życiem chrześcijańskim, wiarą i obyczajami. Aby zaś zawsze był zdolny do wypełniania tak ważnej funkcji, powinien pogłębiać nabożeństwo do Najświętszego Sakramentu i starać się świecić przykładem nabożeństwa i czci względem Sakramentu Ołtarza wobec innych wiernych”.
Żywym pomnikiem św. Jana Pawła II są stypendyści fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia
W diecezji lubelskiej mamy wiele śladów posługi Karola Wojtyły – św. Jana Pawła II.
Ponad 70 lat liczą już sobie związki łączące Karola Wojtyłę z Lublinem i naszą diecezją. Przez cały ten okres pozostawił po sobie wiele śladów, najpierw jako ksiądz i profesor etyki, potem jako biskup i papież, a w ostatnim czasie jako święty.
Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
