Pokój jest wartością, którą współcześnie doceniamy szczególnie. Jezus przed męką zapewnił Apostołów i nas wszystkich: „Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat, Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze ani się lęka!” (J 14, 27). Po zmartwychwstaniu Jezusa zaś uczniowie również usłyszeli Jego słowa: „Pokój wam!” (J 20, 19).

W dniu Pięćdziesiątnicy Apostołowie zostali napełnieni pokojem przez Ducha Świętego. Podczas jednego z niedzielnych południowych rozważań papież Franciszek powiedział: „Ten pokój to Duch Święty, Duch samego Jezusa. To obecność Boga w nas, to «siła pokoju» Bożego. Właśnie On, Duch Święty, rozbraja serce i napełnia je spokojem. To On, Duch Święty, łagodzi surowość i tłumi pokusy atakowania innych”.

Święty Paweł w Liście do Galatów wymienia pokój wśród darów Ducha (por. 5, 22). W Liście do Filipian natomiast daje trzy ważne wskazówki, co zrobić, żeby otworzyć się na dar Bożego pokoju.

Po pierwsze – poważnym utrudnieniem w osiąganiu pokoju jest zaniedbywanie modlitwy, zamartwianie się oraz brak zaufania Bogu. „O nic się już nie martwcie, ale w każdej sprawie wasze prośby przedstawiajcie Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem” (4, 6) – pisze Apostoł. I zaznacza, co jest konsekwencją takiej postawy zaufania: „A pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie” (4, 7).

Po drugie – w życiu pokojem, który pochodzi od Boga, pomaga karmienie się wartościowymi treściami i życie nimi na co dzień. Jak zachęca św. Paweł, „wszystko, co jest prawdziwe, co godne, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co zasługuje na uznanie: jeśli jest jakąś cnotą i czynem chwalebnym – to bierzcie pod rozwagę” (4, 8). Trudno żyć w pokoju, jeśli człowiek wpuszcza do swojego serca i umysłu to, co staje się następnie przyczyną lęku lub nieuporządkowania.

Po trzecie – apostoł Paweł radzi: „Czyńcie to, czego się nauczyliście, co przejęliście, co usłyszeliście, co zobaczyliście u mnie, a Bóg pokoju będzie z wami” (4, 9). Niezbędną pomocą na drodze osiągania Bożego pokoju jest regularne czytanie Pisma Świętego, życie sakramentami, zgłębianie nauczania Kościoła katolickiego. To wszystko są fundamenty, na których wznosi się gmach Bożego pokoju w ludzkim sercu.

Przede wszystkim jednak trzeba prosić Boga o dar pokoju, do czego zachęca Franciszek: „Im bardziej czujemy, że serce jest niespokojne, im bardziej odczuwamy w sobie podenerwowanie, niecierpliwość, złość, tym bardziej musimy prosić Pana o Ducha pokoju. Nauczmy się mówić każdego dnia: «Panie, obdarz mnie Twoim pokojem, daj mi Ducha Świętego»”.

W orędziu na jeden ze Światowych Dni Pokoju św. Jan Paweł II napisał: „Pokój jest dobrem, które należy wprowadzać poprzez dobro: jest on dobrem dla poszczególnych osób, dla rodzin, dla narodów świata i dla całej ludzkości; jest zatem dobrem, którego należy strzec i które należy rozwijać wybierając i czyniąc dobro”.