Niech ta dzisiejsza modlitwa będzie odpowiedzią na prośbę Maryi, abyśmy modlili się w intencji pokoju i zakończenia wojny – powiedział bp Marek Solarczyk podczas Mszy św. w kościele św. Pawła Apostoła w Radomiu. 13 maja odbył się tam Wielki Odpust Fatimski. Świątynia jest ośrodkiem kultu fatimskiego, do którego przybywają mieszkańcy Radomia i okolic, zaś w kaplicy umieszczone są relikwie błogosławionych dzieci fatimskich.
W homilii ordynariusz radomski zaznaczył, że przez fatimskie objawienia niebo się otwiera i to, co Boże, staje się udziałem nas, tu i teraz. – Niech Maryja umacnia nas i przemienia nasze serca; niech z nas uczyni świadków swojego oddania, swojej miłości i swojego świadectwa, w jaki sposób wypełnia się to, co jest wolą, marzeniem i mocą Boga – powiedział biskup.
Ksiądz doktor Jacek Kucharski, moderator Dzieła Biblijnego Diecezji Radomskiej, podkreślił: – Przeżywamy wiele wewnętrznych niepokojów, ale mamy też wojnę na Ukrainie. O Matce Najświętszej w Litanii Loretańskiej mówimy: Królowa Pokoju. Idziemy na „Fatimę”, żeby prosić o pokój nie tylko dla naszej ojczyzny, ale i dla świata – wytłumaczył.
Po Mszy św. ulicami parafii przeszła procesja do pięciu ołtarzy z modlitwą w różnych językach świata, m.in. aramejskim i niemieckim. Wielki Odpust Fatimski zakończył apel z ucałowaniem relikwii błogosławionych dzieci fatimskich.
Serwis informacyjny na s. VI-VII, X-XII przygotowały J.M. i K.M.
To wielka radość i wdzięczność, że ten dom tak pięknie wygląda i otwiera ogromną wyobraźnię na temat tego, co można w nim zrobić – powiedział podczas uroczystości bp Marek Solarczyk.
Uroczystość poświęcenia odnowionego domu parafialnego Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży w Małęczynie odbyła się w parafii św. Andrzeja Boboli. Remont domu trwał od 8 grudnia 2022 r. – przypomniał ks. Tomasz Waśkiewicz, proboszcz parafii. Biskup radomski Marek Solarczyk powiedział, że pobłogosławienie tego domu niesie w sobie ważne przesłania. – To wielka radość i wdzięczność, że ten dom tak pięknie wygląda. (...) Mogą się tu realizować działania o charakterze duszpasterskim i formacyjnym. To jest też wyjątkowy czas, kiedy sobie uświadamiamy wartość tego, co jest duchowe w naszych domach. To pobłogosławienie nie jest tylko jednym z obrzędów, lecz wołaniem do Boga, by to, co płynie od Niego, co jest źródłem Jego błogosławieństwa, prowadziło i dawało nadzieję. O to się modliliśmy dla duszpasterzy i parafian. Kolejny motyw to wyjątkowa nadzieja, że św. Andrzej Bobola jest niesamowitym świadkiem działania mocy Boga. On oręduje za naszą ojczyzną. Ci, którzy tu przyszli, są obywatelami Polski. Każdy z nich w swoim sercu nosi troskę o to, co Boże, i chroni to w swoich rodzinach. Ta wspólnota i to, co się będzie tu działo, będzie promieniowało i będzie źródłem Bożych łask – powiedział bp Solarczyk.
Dzisiejszy fragment jest jednym z kluczowych tekstów o dynastii Dawida. Król zamierza zbudować Panu „dom”, czyli świątynię. Słowo Boga, przekazane przez Natana, odwraca sens tego terminu. W hebrajskim (bajt) oznacza on zarówno budowlę, jak i ród. Bóg nie przyjmuje planu Dawida, a sam obiecuje „zbudować dom” królowi, czyli zapewnić mu trwałą linię potomków. Wyrocznia powstaje w czasie stabilizacji państwa, po przeniesieniu arki do Jerozolimy, w cieniu sporów o to, gdzie i jak oddawać cześć Bogu. W tle stoi także pamięć początku Dawida: Bóg „wziął go z pastwiska”, więc królowanie ma źródło w darze, nie w samowoli. Obietnica ma najbliższe spełnienie w Salomonie, który wzniesie świątynię i obejmie tron po ojcu. Jednocześnie formuły „na wieki” i „tron utwierdzony na wieki” otwierają perspektywę większą niż pojedyncze panowanie. Po upadku Jerozolimy i wygnaniu ta obietnica nie znika. Wraca w Ps 89 oraz w proroctwach o „odrośli” Dawida (cemach), czyli o królu, który przywróci sprawiedliwość. Zwrot „Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem” należy do języka królewskiej adopcji i przypomina Ps 2. Św. Augustyn w „O państwie Bożym” podkreśla, że pełnia tych słów nie mieści się w historii Salomona, bo jego dom popadł w bałwochwalstwo i rozpad. Augustyn wskazuje na Chrystusa, potomka Dawida, który buduje Bogu dom z ludzi, a nie z cedru i kamienia. W uroczystość św. Józefa tekst nabiera rysu cichego realizmu. Józef należy do domu Dawida i staje przy obietnicy nie przez władzę, lecz przez posłuszeństwo i odpowiedzialność za Rodzinę. W jego cichej wierności obietnica o tronie Dawida wkracza w zwyczajny dom.
W katedrze wrocławskiej bp Jacek Kiciński przewodniczył Eucharystii z okazji 10. rocznicy święceń biskupich. W modlitwie uczestniczyli duchowni i wierni archidiecezji, pamiętając także o imieninach abp. Józefa Kupnego.
W homilii bp Maciej Małyga mówił o doświadczeniu „trzech dni bez Jezusa” i nadziei, która rodzi się w ciemności. Przywołał biblijną scenę, kiedy 12-letni Jezus pozostał w świątyni, a szukającym go Maryi i Józefowi postawił pytanie: „Czemuście mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?” (Łk 2,49).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
