Praca kapłana nie zawsze ogranicza się do obecności na parafii i posługi jaką znamy od dziecka. Czasem, w ramach szczególnych obowiązków, kapłan musi wykonywać te same zadania – głosić słowo Boże i sprawować sakramenty – ale w innych okolicznościach.

Ks. Wojciech Łuszczyński: Gdzie i jakim momencie kryzysu na granicy przyszło Księdzu posługiwać pośród polskich żołnierzy?

Ks. ppor. Emil Sobel: Na wschodniej granicy przebywałem od 31 stycznia do 21 lutego. O skierowaniu mnie w to miejsce dowiedziałem się kilka dni wcześniej. Działania prowadzone na granicy podzielone są na dwie strefy. Zostałem dołączony do tej, która rozciąga się wzdłuż rzeki Bug. Miejscem mojej lokalizacji były okolice miejscowości znanej z sanktuarium Matki Bożej, „Królowej Podlasia”. Zaznaczę tylko, że to było miejsce mego zakwaterowania, bo kontakt z żołnierzami obowiązywał na długości całej strefy. Mój pobyt był na pewno łatwiejszy niż na początku konfliktu. Choćby ze względów organizacji logistyki, itp. Prób nielegalnego przekroczenia granicy jest również mniej. Jednak zadania służb są ciągle takie same – szczelna ochrona polskiej granicy. To się nie zmienia, nikt nie traci czujności.

Jakie są codzienne zadania kapelana wojskowego pośród żołnierzy i czym różni się ta posługa od zwykłej posługi na parafii?

Na co dzień kapelan jest po prostu obecny wśród żołnierzy. Widzimy się w miejscach zakwaterowania, ale również na posterunkach, na odprawach, czasem na wspólnych posiłkach. Obecność kapłana pośród żołnierzy oddalonych od swoich rodzin nieraz po kilkaset kilometrów to czasem zwykła rozmowa, czasem modlitwa, a czasem sakramentalna spowiedź. Nie jesteśmy od tego, aby narzucać komuś pobożność, ale przede wszystkim od tego, aby stworzyć warunki tym, którzy potrzebują posługi i tego pragną. W niedzielę sprawujemy Mszę św. w różnych miejscach. Na szczęście w mojej strefie żołnierze w większości mieli łatwy dostęp do kościoła i Eucharystii. Tam gdzie było to utrudnione, sam docierałem z sakramentami. W parafii to ludzie częściej przychodzą do nas, kapłanów. Tutaj jako kapelani, częściej niż w parafii, to my wychodzimy do ludzi.

Jak ważna jest dla żołnierzy obecność księdza w ich szeregach i co im daje?

Są żołnierze, którzy czekają na Mszę św., którzy potrafią podejść i podziękować za sakrament, poprosić o chwile rozmowy. Są tacy, dla których nasza obecność w mundurze na ćwiczeniach jest pozytywnym zaskoczeniem. Nasza obecność w wojskowych szeregach daje poczucie wsparcia duchowego wielu żołnierzom. Pamiętam, jak będąc na jednym z posterunków, żołnierz powiedział mi, że mają tutaj wielkie wsparcie. Na moje pytanie, o jakie wsparcie chodzi, wskazał mi na duży, własnoręcznie wykonany brzozowy krzyż, wiszący na ścianie budki wartowniczej. Są również tacy, dla których obecność księdza w ich szeregach nie jest czymś szczególnym. Z tym jest różnie, jak wszędzie.

Jak każdy z nas, nie żołnierzy, może pomóc wam – żołnierzom podczas tego konfliktu?

Mundurowi pełniący służbę na granicy bardzo dobrze znają swoje zadania i wywiązują się z nich. Mają też świadomość poparcia lokalnej społeczności i ludzi z całej Polski. Często żołnierze opowiadają o miłych gestach, jakich doświadczają od tutejszych mieszkańców. Modlitwa i gesty solidarności ze strony Polaków to coś, co żołnierzom towarzyszy i niech tak pozostanie.