Reklama

Nowy biskup toruński Wiesław Śmigiel

Tylko z Chrystusem

Niedziela toruńska 48/2017, str. 6

[ TEMATY ]

biskup

Bp Wiesław Śmigiel

BP KEP

Wśród ludzi bp Wiesław czuje się najlepiej

Wśród ludzi bp Wiesław czuje się najlepiej

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W historii naszej diecezji w mijającym roku obchodziliśmy 25 lat jej istnienia, to niezwykle ważne wydarzenie. Od początku istnienia diecezji przewodził jej bp Andrzej Suski. Z chwilą mianowania bp. Wiesława Śmigla nowym ordynariuszem diecezji toruńskiej rozpoczyna się nowy rozdział w dziejach tej młodej, ale mogącej się odwołać do około tysiącletniej tradycji chrześcijańskiej, diecezji. Warto więc przybliżyć osobę nowego ordynariusza toruńskiego

Wiesław Śmigiel urodził się 3 stycznia 1969 r. w Świeciu, czyli w granicach ówczesnej diecezji chełmińskiej. Szkołę średnią, a dokładnie I Liceum Ogólnokształcące, ukończył w Bydgoszczy. Po maturze w 1988 r. wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Chełmińskiej w Pelplinie. Oznacza to, że nowy ordynariusz toruński znaczną część formacji seminaryjnej przeżył w okresie przed 1992 r., czyli przed podziałem diecezji chełmińskiej i powołaniem do istnienia diecezji pelplińskiej oraz diecezji toruńskiej. Zetknął się więc już w tamtych latach zarówno z bogatym dziedzictwem Kościoła na Pomorzu, jak i doświadczył budowania nowych struktur kościelnych. Nowy ordynariusz toruński już od okresu seminaryjnego poznawał także Kościół na obszarze ziemi chełmińskiej oraz ziemi lubawskiej (od 1992 r. to obszar diecezji toruńskiej), a także już z tego okresu zna wielu obecnych księży diecezji toruńskiej.

Kapłan

Święcenia kapłańskie otrzymał 29 maja 1994 r. z rąk biskupa pelplińskiego Jana Bernarda Szlagi. Po święceniach, w latach 1994-96 był wikariuszem w parafii pw. Trójcy Świętej w Kościerzynie. Przez następne 2 lata pełnił funkcję sekretarza biskupa pelplińskiego. Był także redaktorem dwutygodnika diecezji pelplińskiej „Pielgrzym”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Bp Wiesław Śmigiel z wykształcenia jest teologiem, pastoralistą. Tytuł magistra teologii uzyskał w 1993 r. w Akademii Teologii Katolickiej (obecny Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego) w Warszawie. W 2003 r. na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim uzyskał stopień doktora teologii w zakresie teologii pastoralnej. Na tym samym uniwersytecie w 2010 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego. W 2012 r. został zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II.

Biskup

24 marca 2012 r. papież Benedykt XVI mianował ks. Wiesława Śmigla biskupem pomocniczym diecezji pelplińskiej ze stolicą tytularną Beatia. Święcenia biskupie otrzymał 21 kwietnia 2012 r. w katedrze pelplińskiej z rąk metropolity gdańskiego abp. Sławoja Leszka Głódzia. Bp Wiesław Śmigiel jako zawołanie biskupie przyjął słowa z 1. Listu św. Pawła do Koryntian: „Omnibus omnia factus” (Stałem się wszystkim dla wszystkich).

W ramach Konferencji Episkopatu Polski nowy ordynariusz toruński jest członkiem: Rady Stałej, Rady ds. Rodziny, Komisji Duszpasterstwa, Zespołu ds. Ruchów Intronizacyjnych, Komisji ds. Polonii i Polaków za Granicą oraz przewodniczącym Komitetu ds. Dialogu z Niewierzącymi.

W pracy naukowej bp Śmigiel koncentruje się na teologii świeckich, rzeczywistości małych grup religijnych, teologii kultury, wykorzystaniu środków społecznego przekazu w duszpasterstwie oraz zajmuje się szeroko rozumianymi teologicznymi podstawami duszpasterstwa. Jest autorem kilkudziesięciu pozycji naukowych.

W swoich pracach Ksiądz Biskup podejmuje aktualne wyzwania duszpasterskie. Już przed kilkunastoma laty podkreślił wartość Internetu, jako narzędzia działalności pastoralnej. W swoich tekstach zadawał prowokacyjne pytania, np.: Parafia – przeżytek, czy wciąż realna szansa? Od wielu lat podejmuje refleksje nad obecnością świeckich w Kościele, w tym nad rolą małych grup religijnych w parafiach. Podnosi kwestię marginalizacji obecności w Kościele wiernych świeckich. Przykłada także duże znaczenie do czytelnictwa religijnego. Nowy ordynariusz toruński od lat należy także do grona osób, które promują obecność diakonatu stałego w Kościele w Polsce.

Duszpasterz

Bp Wiesław jest jednak przede wszystkim duszpasterzem. Przygotowanie naukowe pomaga mu w podejmowaniu aktualnych wyzwań duszpasterskich. Podkreśla pilną potrzebę „nawrócenia duszpasterskiego” Kościoła w Polsce. Zdaje sobie sprawę z tego, że obecny czas jest czasem nowej ewangelizacji, który można jednak beztrosko przespać. Biskup podkreśla, że inspiracje czerpie z postawy papieża Franciszka, który pobudza i często burzy mało ewangeliczne schematy. Z jego ust możemy także często usłyszeć, że w swojej posłudze chciałby położyć największy nacisk na nową ewangelizację i duszpasterstwo. Jednocześnie wskazuje, że rzeczywistością, która łączy obydwie płaszczyzny jest osobista relacja do Jezusa Chrystusa. Niech te ostatnie słowa będą dla nas, diecezjan, inspiracją na naszej osobistej i wspólnotowej drodze wiary, a jednocześnie zachęcą nas do modlitwy w intencji naszego nowego biskupa diecezjalnego.

2017-11-22 12:47

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Bp Wiesław Śmigiel udziela dyspensy od uczestnictwa we Mszy św.

- Doświadczenie trwającej epidemii jest dla nas wszystkich niełatwe. Chcemy przeżywać je w duchu wiary, zaufania Bogu, solidarności i braterstwa, na miarę możliwości wspierając tych, którym jest teraz szczególnie trudno - pisze do wiernych bp Wiesław Śmigiel w związku z wprowadzeniem nowych obostrzeń sanitarnych.

W związku z wprowadzeniem nowych obostrzeń sanitarnych, wynikających ze wzrostu zakażeń koronawirusem, biskup toruński Wiesław Śmigiel udzielił dyspensy od uczestnictwa we Mszy św. w niedziele i święta. Przypomniał, że podejmowanie przez wiernych i duszpasterzy zasad bezpieczeństwa jest wyrazem miłości bliźniego i wzajemnej odpowiedzialności.
CZYTAJ DALEJ

Komunikat biskupa siedleckiego Kazimierza Gurdy zachęcający do honorowego oddawania krwi

2026-07-09 08:39

[ TEMATY ]

krwiodawstwo

komunikat

Adobe Stock

Chrystus uczy nas miłości wobec drugiego człowieka, która wyraża się nie tylko w słowach, ale przede wszystkim w konkretnych czynach. Jednym z nich jest honorowe oddawanie krwi – daru tak bardzo potrzebnego, którego nie można wyprodukować ani niczym zastąpić.
CZYTAJ DALEJ

Czy otwieram się na Bożą łaskę? Czy ją przyjmuję? Czy pozwalam, aby we mnie wzrastała?

2026-07-09 11:40

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

Siewcą jest przede wszystkim Bóg. On rozsiewa hojnie dobro. Udziela obficie swoich łask. Nikomu niczego nie szczędzi. Każdy człowiek jest obdarowany Jego darami. Nikt nie może więc powiedzieć, że ominęła go Boża łaska. Każdy ma jej tyle, ile potrzebuje.

Owego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami: «Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedne ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na grunt skalisty, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne wreszcie padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny. Kto ma uszy, niechaj słucha!» Przystąpili do Niego uczniowie i zapytali: «Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach?» On im odpowiedział: «Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano. Bo kto ma, temu będzie dodane, i w nadmiarze mieć będzie; kto zaś nie ma, temu zabiorą nawet to, co ma. Dlatego mówię do nich w przypowieściach, że patrząc, nie widzą, i słuchając, nie słyszą ani nie rozumieją. Tak spełnia się na nich przepowiednia Izajasza: „Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie, patrzeć będziecie, a nie zobaczycie. Bo stwardniało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, ani swym sercem nie rozumieli, i nie nawrócili się, abym ich uzdrowił”. Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą. Bo zaprawdę, powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli. Wy zatem posłuchajcie przypowieści o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze. Posiane na grunt skalisty oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia i jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje. Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne. Posiane wreszcie na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję