Reklama

Niedziela w Warszawie

Z zakrystii do szkoły

Ponad 160 uczniów rozpoczyna kolejny rok nauki w katolickim gimnazjum i liceum w Magdalence. Zaangażowanie ludzi w budowę tej szkoły jest imponujące

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Parafia św. Marii Magdaleny w podwarszawskiej Magdalence znana jest nie od dziś. To tu znajduje się jeden z najbardziej znanych ośrodków formacyjnych w archidiecezji warszawskiej. Od lat na rekolekcje przyjeżdżają tu członkowie wspólnot, małżeństwa i całe rodziny. Mieszkańcy także bardzo aktywnie włączają się w życie Kościoła. – Wszędzie mówię, że to najlepsza parafia w całej Polsce – chwali się w rozmowie z „Niedzielą” ks. Mirosław Cholewa, proboszcz z Magdalenki.

Trzy lata temu w tej lokalnej społeczności zrodził się pomysł utworzenia dobrej szkoły katolickiej, która będzie pomagać w edukacji i wychowywaniu następnego pokolenia. Utworzenie liceum i gimnazjum, to pomysł Księdza Proboszcza.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

– Znam swoich parafian i ich rodziny. To oni mówili o szkole, a ja jedynie ten pomysł przemodliłem i podjąłem się jego realizacji – mówi ks. Cholewa i dodaje: – Jestem przekonany, że nasz plan edukacyjny podoba się Panu Bogu, bo zwykłymi, ludzkimi siłami budowa szkoły w Magdalence nie byłaby możliwa.

Skąd fundusze

Jeszcze rok temu lekcje dla młodzieży odbywały się niemal wszędzie – w kaplicy, kościele, domu rekolekcyjnym, zakrystii, kancelarii, a przy dobrej pogodzie także na wolnym powietrzu. – Odbiór techniczny budynku opóźniał się o kilka tygodni. Ale w październiku weszliśmy już do nowych sal lekcyjnych – wspomina ks. Cholewa.

Reklama

W roku szkolnym 2015/16 naukę rozpoczyna ponad 160 gimnazjalistów i licealistów. Wychowywanie oraz edukacja katolickiej młodzieży jest możliwa dzięki największej parafialnej inwestycji z ostatnich lat. W ciągu niespełna roku wybudowano nowoczesny, monitorowany budynek z salami dydaktycznymi i wyposażeniem.

Skąd Proboszcz wziął na to pieniądze? – Ta historia jest dla mnie dowodem na opiekę Pana Boga – przyznaje ks. Cholewa. Kilkumilionowa inwestycja budowy nowoczesnego gmachu gimnazjum i liceum początkowo miała mieć trzy źródła finansowania – pieniądze z samorządu, kredyt bankowy i fundusze pozyskane ze sprzedaży parafialnych działek. Niestety, stało się inaczej. Gdy wbijano pierwszą łopatę w 2013 r. okazało się, że pieniędzy samorządowych nie da się przekazać, bank odmówił kredytu, a ze sprzedażą działek trzeba poczekać. – Mieliśmy zaledwie 100 tys. złotych, a potrzeby były kilkadziesiąt razy większe. Mimo tego szkołę wybudowaliśmy – wspomina ks. Cholewa.

Parafialna deweloperka

Utworzenie szkoły i jej budowa dyskutowane było na forum rady parafialnej, która poparła ten pomysł jednogłośnie. Ksiądz Proboszcz mógł też liczyć na wsparcie ekspertów, którzy mieszkają w Magdalence – architektów, inżynierów budownictwa, ekonomistów i pedagogów. – Ekonomiści założyli fundację i sporządzili specjalne umowy pożyczkowe. Dzięki temu pierwszy etap budowy udało się sfinansować ze środków społecznych, dzięki pożyczkom od moich parafian – mówi Ksiądz Proboszcz. – Później znalazł się bank, który udzielił nam kredytu na korzystnych warunkach.

Reklama

Najważniejszym źródłem finansowania ma być sprzedaż działek należących do Kościoła. Jednak wstrzymano się ze sprzedażą, bo zmieniły się warunki zabudowy przestrzennej oraz pojawił się pomysł na parafialne przedsięwzięcie deweloperskie. Obecnie parafia oferuje nie tylko działki, ale szuka też ludzi, którzy chcieliby kupić w tym miejscu samodzielny dom, bliźniaka lub mieszkanie. Dzięki temu można pozyskać więcej pieniędzy, a ludzie zapłacą znacznie mniej niż u komercyjnego dewelopera. – Zapraszam do zamieszkania pośród drzew i lasów w naszej pięknej Magdalence. W ten sposób rodziny mogą zakupić nieruchomość na korzystnych warunkach, a dochód przeznaczony będzie na sfinansowanie katolickiej szkoły – zachęca ks. Cholewa.

Chrześcijańskie wychowanie

Zanim szkoła powstała Proboszcz wystarał się u władz samorządowych o to, by katolicka placówka funkcjonowała na prawach publicznych. Uczniowie mają więc zagwarantowane takie samo dofinansowanie, jak ich koledzy w placówkach państwowych. Dzięki temu może uczyć się w niej także młodzież z mniej zamożnych i wielodzietnych rodzin.

Inicjatywa parafialna powiększyła ofertę edukacyjną w tym rejonie, bo wcześniej na terenie gminy Lesznowola nie było żadnej szkoły ponadgimnazjalnej.

– Dla samorządu takie rozwiązanie jest bardzo korzystne. Nie musi martwić się o budowę, remonty i utrzymanie. Katolicka szkoła publiczna jest więc tańsza, niż placówki edukacyjne prowadzone przez samorząd – tłumaczy ks. Mirosław Cholewa.

Gimnazjum ma profil ogólnokształcący, a w liceum są klasy biologiczno-chemiczne oraz humanistyczne. Młodzi dodatkowo mają w programie nauczania kilka języków obcych, ale także łacinę i filozofię. – Choć stawiamy na wysoki poziom nauczania, to najważniejsze jest dla nas wychowanie na wartościach chrześcijańskich i patriotycznych. Bardzo mocno akcentujemy współpracę z rodzicami – mówi Ewa Kazubek, dyrektor gimnazjum i liceum w Magdalence.

Uczniowie mają organizowane dni skupienia, rekolekcje, udział w uroczystościach religijnych i patriotycznych. W szkole często są spotkania np. z przedstawicielami Stowarzyszenia Rodzina Katyńska, czy Armii Krajowej. W ostatnim roku uczniowie sami zorganizowali żywą lekcję PRL-u, podczas której wydawali kartki żywnościowe. Innym razem licealiści zorganizowali bieg Żołnierzy Wyklętych. – Większość uczniów pochodzi z rodzin, dla których ważne są wartości katolickie i patriotyczne. Może dlatego nie mamy problemów np. z dopalaczami, o których słyszy się w innych szkołach – podkreśla Ewa Kazubek.

Szkoła w Magdalence rok temu weszła w skład Centrum Edukacyjnego Archidiecezji Warszawskiej. – Właścicielem nadal jest parafia, a my jesteśmy organem prowadzącym, czyli wspieramy ją naszym edukacyjnym i administracyjnym doświadczeniem – mówi ks. Sylwester Jeż, dyrektor Centrum i założyciel Katolickiego Centrum Edukacyjnego. – Choć czeka nas jeszcze wiele pracy, to już teraz widać, że Magdalenka z biegiem lat zyska renomę i będzie przyciągała młodzież z całej okolicy.

Fundacja na rzecz szkoły katolickiej w Magdalence. Darowizny można przekazywać z adnotacją: „na cele statutowe fundacji”. Numer konta bankowego: 35 8022 0000 2001 0007 0364 0001

2015-08-27 12:57

Oceń: 0 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Sukces dziecka = nauka + wychowanie

Niedziela Ogólnopolska 40/2019, str. 40-41

[ TEMATY ]

szkoła

Elizaveta – stock.adobe.com

Szkoła ma już nie tylko uczyć, ale także wychowywać młode pokolenie? – pytamy Iwonę Michałek – wiceministra edukacji narodowej i pełnomocnika rządu ds. wspierania wychowawczej funkcji szkoły

ANDRZEJ TARWID: – Zorganizowany wiosną „okrągły stół” edukacji relacjonowały wszystkie media. Gdy na przełomie sierpnia i września odbywały się debaty w ramach tzw. wojewódzkich stołów edukacji, to można było o nich przeczytać jedynie w mediach lokalnych. Ale o „okrągłych stołach” poświęconych kwestii wychowania dzieci i młodzieży większość osób w ogóle nie słyszała. Co to za inicjatywa?
CZYTAJ DALEJ

Dlaczego cierpią i umierają ci, co zaufali Bogu?

2026-03-19 13:48

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Wiara uczy, że Bóg zawsze nas wysłuchuje: jednak nie zawsze spełnia nasze prośby, ale swoje obietnice. Bywa, że nie wiemy, o co prosić. Nie mając pełnej wiedzy – która przychodzi z czasem – modlimy się, ale nasze prośby są połowiczne, zawężone do momentu ich wypowiadania. Bóg tymczasem widzi szerzej, widzi nasze wczoraj, nasze dziś i wie, jakie będzie nasze jutro.

Był pewien chory, Łazarz z Betanii, ze wsi Marii i jej siostry, Marty. Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat, Łazarz, chorował. Siostry zatem posłały do Niego wiadomość: «Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz». Jezus, usłyszawszy to, rzekł: «Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą». A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza. Gdy posłyszał o jego chorobie, pozostał przez dwa dni tam, gdzie przebywał. Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: «Chodźmy znów do Judei». Rzekli do Niego uczniowie: «Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz?» Jezus im odpowiedział: «Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeśli ktoś chodzi za dnia, nie potyka się, ponieważ widzi światło tego świata. Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła». To powiedział, a następnie rzekł do nich: «Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę go obudzić». Uczniowie rzekli do Niego: «Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje». Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówi o zwyczajnym śnie. Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: «Łazarz umarł, ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego». A Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: «Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć». Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już od czterech dni spoczywającego w grobie. A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów. I wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po utracie brata. Kiedy więc Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta więc rzekła do Jezusa: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga». Rzekł do niej Jezus: «Brat twój zmartwychwstanie». Marta Mu odrzekła: «Wiem, że powstanie z martwych w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym». Powiedział do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, to choćby umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?» Odpowiedziała Mu: «Tak, Panie! Ja mocno wierzę, że Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat». Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała ukradkiem swoją siostrę, mówiąc: «Nauczyciel tu jest i woła cię». Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego. Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie. Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać. A gdy Maria przyszła na miejsce, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go, padła Mu do nóg i rzekła do Niego: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł». Gdy więc Jezus zobaczył ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: «Gdzie go położyliście?» Odpowiedzieli Mu: «Panie, chodź i zobacz!» Jezus zapłakał. Żydzi więc mówili: «Oto jak go miłował!» Niektórzy zaś z nich powiedzieli: «Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?» A Jezus, ponownie okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień. Jezus powiedział: «Usuńcie kamień!» Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: «Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie». Jezus rzekł do niej: «Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?» Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: «Ojcze, dziękuję Ci, że Mnie wysłuchałeś. Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie tłum to powiedziałem, aby uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś». To powiedziawszy, zawołał donośnym głosem: «Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!» I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce przewiązane opaskami, a twarz jego była owinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: «Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić». Wielu zatem spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.
CZYTAJ DALEJ

40 pytań Jezusa: „Czyż nie jesteście ważniejsi?”

2026-03-19 21:00

[ TEMATY ]

Niezbędnik Wielkopostny 2026

40 pytań Jezusa

Canva Pro

"Przypatrzcie się ptakom w powietrzu (...) Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one?"

Przypatrzcie się ptakom w powietrzu (...) Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one?

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

Przypatrzcie się ptakom w powietrzu: nie sieją ani żną i nie zbierają do spichrzów, a Ojciec wasz niebieski je żywi. Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one?  (Mt 6,26)
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję