Obchody 20. rocznicy papieskiej wizyty na Podbeskidziu wieńczy dziękczynna diecezjalna pielgrzymka na Kaplicówkę ku czci św. Jana Sarkandra, 7 czerwca. Procesja pod przewodnictwem kard. Stanisława Dziwisza wyrusza o 10.30 spod skoczowskiego kościoła parafialnego Piotra i Pawła. Na Kaplicówce o 11.00 będzie sprawowana Msza św. z udziałem kardynała oraz biskupów polskich i zagranicznych.
Społeczność Skoczowa świętowała pamiętne wydarzenie 22 maja. Na Kaplicówce celebrowano Eucharystię, którą poprzedziło przybycie sztafety młodzieżowej ze Szkoły Podstawowej nr 3 szlakiem św. Jana Pawła II i wspólny śpiew dla Papieża. Nagrodzono również laureatów gminnych konkursów o Papieżu i pokazano przed kościołem parafialnym wystawę zdjęć uczestników warsztatów fotograficznych „Skoczowskie ślady Jana Pawła II”.
Przy tej okazji w skoczowskim ratuszu spotkali się członkowie komitetu organizacyjnego papieskiej pielgrzymki, by wspominać wydarzenia sprzed 20 lat. – Środa. Byliśmy na wizycie z Polakami w Bazylice św. Piotra w Rzymie. Papież przeszedł koło nas, podał rękę. Powiedzieliśmy: „Skoczów. Serdecznie zapraszamy Ojca Świętego”. Kiwnął głową i poszedł. Cieszyliśmy się, że udało nam się powiedzieć parę słów. Ale jakie było nasze zaskoczenie wieczorem, kiedy o. Hejmo podszedł do nas i powiedział: „Mam dla was specjalną wiadomość. Jesteście zaproszeni jutro na godz. 6 rano na Mszę św. w Castel Gandolfo z Ojcem Świętym”. Z wrażenia nie spaliśmy w ogóle, a rano pojechaliśmy z siostrą zakonną do prywatnej kaplicy Papieża. Po Mszy św. zaproszono nas do prywatnego apartamentu. Każdy z nas powiedział parę słów do Papieża. I on w pewnym momencie mówi do ks. Dziwisza: „Z tego Ołomuńca Skoczów to jest skok. Zobaczymy”. I zobaczyliśmy wszyscy, że jednak Papież zawitał w Skoczowie – opowiada Antoni Kratki, który wraz z innymi osobami zapraszał Ojca Świętego Jana Pawła II.
Pielgrzymki do Ziemi Świętej mimo istniejącego napięcia odbywają się normalnie. Zapewnia o tym Rzymskie Dzieło Pielgrzymek (Opera Romana Pellegrinaggi), czyli związane z Wikariatem Rzymskim biuro podróży, organizujące m.in. wyjazdy do ziemskiej ojczyzny Jezusa. Z drugiej jednak strony biskupi francuscy odwołali zaplanowaną na przełom lipca i sierpnia narodową pielgrzymkę duszpasterstw akademickich.
Dyrektor Rzymskiego Dzieła ks. Liberio Andreatta oświadczył, że wybiera się osobiście w tych dniach do Ziemi Świętej, odpowiadając w ten sposób na apel papieża o modlitwę w intencji pokoju na tym terenie. Zapewnił, że jedzie tam bez lęku, „bo nie możemy się obawiać bycia posłańcami pokoju, jakimi od początku są pielgrzymi, którym nigdy nie spadł włos z głowy, nawet w bardziej złożonych niż obecnie chwilach”.
Obraz ulewy i śniegu wyrasta z realiów Palestyny. Deszcz jesienny i wiosenny rozstrzyga o zbiorach, a śnieg na Hermonie i w górach Libanu zasila potoki. Ten fragment zamyka wezwanie z Iz 55 do szukania Pana i do porzucenia drogi grzechu. Prorok Izajasz, w końcowej części księgi pocieszenia wygnańców (rozdz. 40-55), podaje obraz pewności: słowo Pana działa jak woda, która wnika w ziemię, budzi ziarno, daje nasienie siewcy i chleb jedzącemu. Hebrajskie dābār oznacza słowo i wydarzenie. W Biblii to pojęcie obejmuje także czyn, tak jak w opisie stworzenia z Rdz 1. Bóg mówi i zarazem stwarza fakt. Wers 11 używa przysłówka rēqām, „pusto, bez plonu”, w sensie „wrócić z pustymi rękami”. Słowo wraca do Boga jak posłaniec, z wykonanym zadaniem. Stąd w tekście pojawia się „posłannictwo”; w tle stoi czasownik „posłać” (šālaḥ). Pojawia się też „dokonać” (ʿāśāh) i „spełnić pomyślnie” (hiṣlīaḥ). W wygnaniu babilońskim obietnica powrotu brzmiała jak sen. Prorok pokazuje, że ta obietnica ma skuteczność samego Boga. Skuteczność słowa wynika z woli Boga, nie z siły ludzkiej. Bóg prowadzi swoje słowo aż do skutku, tak jak woda prowadzi ziemię do urodzaju. Septuaginta oddaje „słowo” jako logos. To ułatwiło chrześcijańskim czytelnikom widzieć tu zapowiedź Słowa, które przychodzi i przynosi owoc w historii. Obraz mówi także o kolejności. Najpierw słowo przenika, potem rodzi urodzaj. To uczy wytrwałości w słuchaniu i w nawróceniu. Woda działa po cichu, a jednak nieodwołalnie. Tak samo działa słowo Boże w człowieku i wspólnocie. Ono rozszerza zdolność słuchania, porządkuje pragnienia, prowadzi do czynu.
Blisko 30 tysięcy widzów w całej Polsce zobaczyło w pierwszy weekend premierowy film "Najświętsze Serce" ("Sacré Coeur"). To jeden z najbardziej poruszających obrazów religijnych ostatnich lat – produkcja, która wcześniej stała się prawdziwym fenomenem we Francji i wywołała szeroką społeczną dyskusję.
– Siłą tego filmu są świadectwa ludzi, którzy się w nim pojawiają. To jest pokazanie tego, co jest najbardziej prawdziwe – spotkania człowieka z Panem Bogiem – mówi Łukasz Sośniak SJ, jezuita, redaktor naczelny portalu jezuici.pl.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
