Rozpoczęty w pierwszą niedzielę Adwentu nowy rok duszpasterski 2014/2015 przeżywamy pod hasłem: „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”. Kościół katolicki przygotuje dla wiernych wiele propozycji realizacji tego hasła w postaci udziału w konferencjach, spotkaniach formacyjnych czy rekolekcjach. Pomocne okazać mogą się również instytucje oferujące wartościowe spektakle, koncerty, filmy.
Nawrócić się to zawrócić z drogi, którą się kroczy: z drogi mroku, niepokoju, smutku, beznadziei i braku miłości. Uwierzyć w Ewangelię to wejść na drogę światła, pokoju, radości, nadziei i miłości. W symboliczny sposób dokonuje się to podczas świąt Bożego Narodzenia, kiedy Bóg wszechmogący pod postacią bezbronnego Dziecięcia, przychodzi do nas i jak gwiazda świecąca o zmierzchu wskazuje, gdzie jest właściwa droga dająca pełnię szczęścia. Owo wyjście z mroku w sugestywny sposób obrazuje historia przedstawiona np. w inscenizacji „Opowieści wigilijnej” Dickensa proponowanej przez Teatr „Baj Pomorski” w Toruniu. Grana zawsze w grudniu i ciesząca się ogromną popularnością sztuka od 14 lat nie schodzi z desek teatru. W malowniczej scenografii londyńskiej ulicy chciwy Ebenezer Scrooge przechodzi przemianę. Co istotne, w toruńskiej inscenizacji wiele jest wyraźnych nawiązań do Boga, który jako źródło miłości pomaga w wewnętrznej przemianie człowieka, pomaga w nawróceniu.
„A może ktoś nadchodzi z mroku, by na wigilię zdążyć z nami” – śpiewają w jednej z pastorałek wykonawcy Teatru Impresaryjnego „Afisz”. Kolęd w aranżacji artystów „Afiszu” można było wysłuchać w Toruniu 26 grudnia ub.r w szopce na Nowym Runku oraz 28 grudnia ub.r. podczas występu „Kolędy ulicy” w Hotelu Bulwar. Ci, którzy znają charakter występów teatru „Afisz”, wiedzą, że artyści potrafią w niewymuszony sposób stworzyć rodzinną atmosferę na scenie i widowni. Dzięki temu usta same rwą się do śpiewania kolęd i choćby refrenów tych mniej znanych pastorałek.
„Do szopy, do szopy wszyscy, kto ogrzać pragnie ręce,/ z darami, z darami, z darami, by odtajało serce” – za „Skaldami” śpiewa „Afisz”, wskazując drogę dla pragnących wyjść z mroku.
Trzeba przyznać, że wokół tej tradycyjnej, polskiej praktyki spotkań wiernych z duszpasterzami narasta coraz większe napięcie, a nawet frustracja. Pewnie ani duchowni, ani otwierający im drzwi domów ludzie nie są usatysfakcjonowani poziomem tych wizyt. Nie można też przeoczyć faktu wielkiej (być może coraz większej) liczby zamkniętych przed duszpasterzami drzwi mieszkań, w których zabrakło już zrozumienia dla tej formy działalności Kościoła. Tymczasem nie musimy ani wstydzić się, ani odrzucać tych kolędowych spotkań, bo kryją one w sobie ogromne możliwości, które warto i uruchomić, i wykorzystać. Rozważmy spokojnie ten temat.
Kolęda to nie magia czy sztuczne podtrzymywanie reliktów przebrzmiałej pobożności, ale: zwiastowanie radosnej Nowiny; ufna modlitwa do Boga o uchronienie wiernych od wszelkiego zła; szczególny wyraz wyznania wiary; konkretny sposób przyjęcia Bożego błogosławieństwa na cały rok.
Najkrócej ujmując: kolęda to otwarcie drzwi rodzinnego domu Panu Bogu.
Cele wizyty duszpasterskiej w parafiach można streścić w następujący sposób:
1. Wspólna modlitwa duszpasterza i wiernych, połączona z błogosławieniem mieszkań (domów) i przedmiotów kultu religijnego (krzyże, obrazy itp.).
2. Poznanie wiernych i warunków ich życia - swoista duchowa „inwentaryzacja” tego, co stanowi kształt parafii: liczba wiernych, rodzin, małżeństw, dzieci, młodzieży, chorych, niepełnosprawnych itp.; stan duchowy i religijny mieszkańców (np. małżeństwa niesakramentalne, sekty; udział dzieci i młodzieży w katechezie, święcenie Dnia Pańskiego itd.); potrzeby materialne ludzi biednych; potrzeby duchowe parafii.
3. Próba włączenia wiernych w życie wspólnoty parafialnej: odkrywanie charyzmatów parafian i pokazywanie szansy ich wykorzystania we własnej wspólnocie Kościoła lokalnego; tworzenie nowych zespołów, tzw. małych grup w parafii (rada duszpasterska, chór, teatr, ministranci, nadzwyczajni szafarze Eucharystii itp.);
4. „Działalność misyjna” i ewangelizowanie parafian, stojących daleko od ołtarza i życia sakramentalnego (chrzty, I komunia św., bierzmowanie, śluby, udział w Eucharystii, katechezie dla dzieci, młodzieży i dorosłych itp.).
5. Wsłuchiwanie się w głosy parafian, mających swoje spojrzenie na życie parafii i posługujących w niej kapłanów (serdeczny dialog).
6. Wymiar materialny kolędy, czyli przyjmowanie ofiar pieniężnych od parafian z przeznaczeniem na: potrzeby kościoła parafialnego, kurii, seminarium duchownego i potrzeby własne duszpasterzy.
– Prawdziwe nawrócenie oznacza pozwolenie, by Jezus nas zdobył – powiedział abp Wacław Depo. W Środę Popielcową metropolita częstochowski przewodniczył Mszy św. w Bazylice Archikatedralnej Świętej Rodziny w Częstochowie.
– Wchodzimy w okres wielkopostny, który pomaga nam odkryć na nowo dar wiary otrzymany na chrzcie św. – podkreślił hierarcha. Następnie przytoczył fragment Psalmu 103, który przypomina o naszym początku: „Wie On, z czego jesteśmy utworzeni, pamięta, że jesteśmy prochem” (Ps 103, 14). Przywołał także słowa, które wypowiada celebrans, posypując popiołem głowy wiernych: „Prochem jesteś i w proch się obrócisz (Rdz 3, 19)” oraz „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię (Mk 1, 15)”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
