W Instytucie im. bp. Wilhelma Pluty w Gorzowie Wielkopolskim 25 października odbyło się inauguracyjne spotkanie Studium Ochrony Zabytków Sakralnych – nowej inicjatywy powołanej przez biskupa diecezjalnego Stefana Regmunta, skierowanej do księży zarządzających obiektami zabytkowymi.
Spotkanie rozpoczęło się o godz. 10. w auli Instytutu. Zgromadzonych księży, bp. Regmunta, a także lubuską wojewódzką konserwator zabytków dr Barbarę Bielinis-Kopeć powitał ks. dr Grzegorz Cyran, dyrektor Instytutu. Następnie głos zabrał Ksiądz Biskup. Zwracając się do kięży, podkreślił, że jako wspólnota kościelna są oni w jakimś sensie kustoszami zabytków sakralnych otrzymanych po przodkach oraz wyraził chęć, aby to dziedzictwo kulturowe zachować w jak najlepszym stanie.
Pierwszy wykład poprowadziła dr Bielinis-Kopeć, która podjęła „Rozważania o remontach zabytkowych świątyń”. Omówiła działania, które należy podjąć przed przystąpieniem do remontu kościoła, a także przedstawiła aspekty prawne, dotyczące tej kwestii.
W przerwie uczestnicy spotkania udali się na kawę i słodki poczęstunek. Drugi wykład, tym razem dotyczący profilaktyki i zabezpieczeń antywłamaniowych obiektów sakralnych, wygłosiła Kamila Domagalska, zastępca lubuskiego wojewódzkiego konserwatora zabytków. Po wykładach księża mieli czas na indywidualne konsultacje.
Celem Studium jest formowanie kapłanów w zakresie profilaktyki, ochrony oraz konserwacji obiektów sakralnych. Wykłady mają pomóc księżom w uzyskaniu wiedzy merytorycznej nt. dziedzictwa kulturowego naszej diecezji. Pierwsza edycja obejmuje udział ok. 30 proboszczów. Program zakłada 8 comiesięcznych spotkań, z których każde przewiduje 2 półtoragodzinne wykłady oraz czas na indywidualne konsultacje. Do współpracy i poprowadzenia zajęć w ramach Studium zaproszeni zostali pracownicy Lubuskiego Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków, a także wykładowcy Instytutu Zabytkoznawstwa i Konserwatorstwa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Kierownikiem Studium jest ks. Piotr Kamiński, wikariusz parafii pw. Najświętszego Zbawiciela w Gorzowie Wlkp.
Drugi z opisywanych kościołów znajduje się w Międzygórzu i ma wezwanie św. Józefa. Został wzniesiony jako nieorientowany w zamkniętej konstrukcji słupowo-ramowej w latach 1740-42. Całość utrzymana jest w stylistyce barokowej pomimo powiększenia go w latach 20. XX wieku. Sylwetka tej świątyni jest niezwykle charakterystyczna, na co wpływ ma przysadzista bryła nawy łącząca prezbiterium prześwietlone dwoma rzędami niewielkich okien o zróżnicowanych kształtach – obie przekryte dwuspadowym dachem oraz wyciągnięta z kalenicy strzelista, prześwietlona sygnaturka. Owa przysadzistość wynika przede wszystkim z zastosowania dość ciężkiej i skomplikowanej konstrukcyjnie więźby dachowej, która obliczona była na utrzymanie dość znacznego ciężaru znajdującego się na kościele pokrycia dachowego z szarego łupka. Dzisiejszy dach – po przeprowadzonym w roku 2000 remoncie – wykonano już z łupanego, świerkowego gontu, nie zmieniając kąta nachylenia połaci (czyli wysokości strzałki) bardziej odpowiedniego dla lżejszych pokryć, dlatego też nawa w pierwszym oglądzie jawi się nam jako konstrukcja przyciężka i nieforemna. Ów odbiór równoważy mocno wyeksponowany wertykalizm sygnaturki dzwonnej.
Wizja Daniela otwiera przed nami salę tronową nieba i czyni to językiem sądu: „Postawiono trony, a Przedwieczny zajął miejsce… Sąd zasiadł i otwarto księgi”. Cała sceneria jest procesowa, trybunał, akta, wyrok. Tysiąc tysięcy służy Przedwiecznemu, a „dziesięć tysięcy po dziesięć tysięcy” stoi przed Nim. Liturgia dzisiejszego święta czyta te zastępy jako świat aniołów, niezliczoną służbę nieba, o której człowiek wie mało, a której istnienie Pismo poświadcza od pierwszych do ostatnich kart. W nocnych widzeniach przybywa „jakby Syn Człowieczy” na obłokach nieba. Obłok jest w Biblii wehikułem teofanii. Ktokolwiek przybywa na obłokach, przybywa po Bożemu. Zagadkowa postać Danielowej wizji otrzymuje od Przedwiecznego „panowanie, chwałę i władzę królewską”, a Jego panowanie „nie przeminie” i królestwo „nie ulegnie zagładzie”. Jezus weźmie ten tytuł, Syn Człowieczy, jako swoje najczęstsze samookreślenie. Przed Sanhedrynem zacytuje tę właśnie wizję jako odpowiedź na pytanie o swoją tożsamość (por. Mt 26,64). Trybunał uzna to za bluźnierstwo, bo doskonale zrozumie, do czego rości sobie prawo Oskarżony. W święto Archaniołów ta perykopa ustawia proporcje. Michał, „któż jak Bóg”, wódz zastępów, Gabriel, „mąż Boży”, posłaniec zwiastowania, Rafał, „Bóg uzdrawia”, towarzysz drogi Tobiasza. To trzej wymienieni z imienia słudzy tej samej sali tronowej. Aniołowie w Piśmie nigdy nie zatrzymują uwagi na sobie. Każdy z nich jest ruchem od Boga ku człowiekowi albo od człowieka ku Bogu. Kult aniołów, którego Kościół strzeże od wieków przed wynaturzeniami (por. Kol 2,18), jest w istocie kultem Boga, „któremu służą aniołowie”.
Jesienią wszystko trochę zwalnia. Dni są krótsze, szybciej robi się ciemno, częściej zostajemy w domu. Mamy też więcej okazji, żeby sięgnąć po telefon, włączyć kolejny serial albo bez przerwy przeglądać media społecznościowe. Może więc jesień jest dobrym momentem, żeby trochę inaczej poukładać swój dzień. Nie chodzi o wielkie postanowienia ani o to, żeby nagle zmienić całe swoje życie. Czasem wystarczy kilka minut ciszy, fragment Ewangelii albo różaniec odmówiony bez pośpiechu.
Do czytania Biblii łatwo wracać z myślą, że trzeba mieć dużo czasu. Tymczasem nie zawsze tak jest. Można przeczytać jeden fragment Ewangelii, zatrzymać się przy jednym zdaniu i zastanowić się, co właściwie mówi ono do mnie. Co jest w nim ważnego? Czy przypomina mi o czymś, z czym właśnie się zmagam? A może pokazuje mi coś, czego wcześniej nie zauważałem?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
