W bieżącym roku ukazał się kolejny, 3. tom „Komentarza do Kodeksu Prawa Kanonicznego”, opracowanego przez 8 kanonistów z różnych ośrodków naukowych w Polsce (Wojciecha Góralskiego, Edwarda Góreckiego, Józefa Krukowskiego, Józefa Krzywdę, Piotra Majera, Bronisława Zuberta), pod redakcją naukową Józefa Krukowskiego, wydany przez Pallottinum. „Komentarz”, liczący 489 stron, dotyczy kanonów zawartych w księdze IV Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 r., zatytułowanej „Uświęcające zadanie Kościoła”.
Zadanie uświęcania może być analizowane na wielu płaszczyznach, m.in. na płaszczyźnie teologicznej, liturgicznej, pastoralnej i prawnej. Normy zawarte w IV księdze KPK ujęte są w 420 kanonach: 6 kanonów wstępnych i 3 części. Prawodawca w kanonach wstępnych ustanowił istotne zasady w tej materii, zaczerpnięte z nauki Soboru Watykańskiego II.
Część I, zatytułowana „Sakramenty”, zawiera zagadnienia związane z poszczególnymi sakramentami. W części II, pt. „Pozostałe akty kultu Bożego”, przeanalizowano m.in. takie kwestie, jak: sakramentalia, liturgia godzin, pogrzeb kościelny, kult świętych, obrazów i relikwii, ślub i przysięga. Część III - „Miejsca i czasy święte” - dotyczy zasad odnoszących się do spraw i okoliczności bezpośrednio związanych z aktami kultu Bożego (np. kościoły, kaplice, sanktuaria, cmentarze, dni świąteczne, dni pokuty).
Autorzy we wprowadzeniu podkreślają, że w księdze IV KPK określono warunki wymagane do ważności i godziwości aktów i funkcji w dziedzinie kultu Bożego oraz materię i formy w sprawowaniu sakramentów i sakramentaliów wraz z wymogami moralno-prawnymi względem szafarzy.
„Komentarz” uwzględnia nowelizacje kanonów promulgowanych przez papieża Benedykta XVI na mocy motu proprio „Omnium in mentem” z 26 października 2009 r. Nowelizacje dotyczą kanonów 1008, 1009, 1086, 1117, 1124 z zakresu sakramentu święceń i małżeństwa.
Nowy „Komentarz”, jako podręcznik akademicki, stanowi dużą pomoc dla studiujących prawo, teologię, filozofię. Ze względu na znaczenie praktyczne może okazać się niezwykle przydatny dla pracowników kurii i sądów kościelnych, a także dla duszpasterzy pracujących na parafiach. Prezentowany „Komentarz” powinien znaleźć się w bibliotece wszystkich, którzy interesują się prawem kanonicznym - zawodowo czy hobbystycznie.
W poniedziałek w całej Polsce szpitale powiatowe rozpoczęły protest. W niektórych placówkach limity badań diagnostycznych na ten rok już zostały wyczerpane – mówił PAP Prezes Powiatowego Szpitala w Aleksandrowie Kujawskim i członek zarządu OZPSP Mariusz Trojanowski.
Szpitale, które biorą udział w akcji są oflagowane, personel nosi czarne koszulki. W placówkach wiszą plakaty z hasłem: „Szpitalne łóżko poczeka, choroba nie”. Organizatorzy nie mają jeszcze informacji ile szpitali dołączyło do protestu, ale zdaniem Mariusza Trojanowskiego z Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Szpitali Powiatowych skala jest duża, szacuje że może to być nawet 90 procent placówek powiatowych.
Proszę o inny zestaw pytań! OK, żartowałam! Odpowiem na to pytanie, choć przyznaję, że się go nie spodziewałam. Wiesz... Gdyby tak patrzeć na mnie tylko przez pryzmat znaczenia mojego imienia, to z pewnością odpowiedziałabym twierdząco. Wszak imię to wywodzi się z greckiego przymiotnika hagné, który znaczy „czysta”, „nieskalana”, „doskonała”, „święta”.
Obiektywnie patrząc na siebie, muszę powiedzieć, że naprawdę jestem kobietą wrażliwą i odpowiedzialną. Jestem gotowa poświęcić życie ideałom. Mam w sobie spore pokłady odwagi, która daje mi poczucie pewnej niezależności w działaniu. Nie narzucam jednak swojej woli innym. Sądzę, że pomimo tego, iż całe stulecia dzielą mnie od dzisiejszych czasów, to jednak mogę być przykładem do naśladowania.
Żyłam na przełomie XIII i XIV wieku we Włoszech. Pochodzę z rodziny arystokratycznej, gdzie właśnie owa doskonałość we wszystkim była stawiana na pierwszym miejscu. Zostałam oddana na wychowanie do klasztoru Sióstr Dominikanek. Miałam wtedy 9 lat. Nie było mi łatwo pogodzić się z taką decyzją moich rodziców, choć było to rzeczą normalną w tamtych czasach. Później jednak doszłam do wniosku, że było to opatrznościowe posunięcie z ich strony. Postanowiłam bowiem zostać zakonnicą. Przykro mi tylko z tego powodu, że niestety, moi rodzice tego nie pochwalali.
Następnie moje życie potoczyło się bardzo szybko. Założyłam nowy dom zakonny. Inne zakonnice wybrały mnie w wieku 15 lat na swoją przełożoną. Starałam się więc być dla nich mądrą, pobożną i zarazem wyrozumiałą „szefową”. Pan Bóg błogosławił mi różnymi łaskami, poczynając od daru proroctwa, aż do tego, że byłam w stanie żywić się jedynie chlebem i wodą, sypiać na ziemi i zamiast poduszki używać kamienia. Wiele dziewcząt dzięki mnie wstąpiło do zakonu. Po mojej śmierci ikonografia zaczęła przedstawiać mnie najczęściej z lilią w prawej ręce. W lewej z reguły trzymam założony przez siebie klasztor.
Wracając do postawionego mi pytania, myślę, że perfekcjonizm wyniesiony z domu i niejako pogłębiony przez zakonny tryb życia można przemienić w wielki dar dla innych. Oczywiście, jest to możliwe tylko wtedy, gdy współpracujemy w pełni z Bożą łaską i nieustannie pielęgnujemy w sobie zdrowy dystans do samego siebie.
Pięknie pozdrawiam i do zobaczenia w Domu Ojca!
Z wyrazami szacunku -
Pożegnanie śp. ks. kan. Czesława Komuszyny (1952-2026).
2026-04-21 06:19
ks. Waldemar Wesołowski
ks. Waldemar Wesołowski
Po święceniach w 1977 roku posługiwał Pieszycach, Wrocławiu, Świebodzicach i Szczawnie Zdroju.
Był proboszczem w Strudze i w Chocianowcu. Ostatnie 15 lat spędził w Domu Księży Emerytów z powodów zdrowotnych. Zmarł 6 kwietnia, w Poniedziałek Wielkanocny.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
