13 sierpnia - wigilia uroczystości ku czci św. Maksymiliana Kolbego, kapłana i męczennika Harmęże k. Oświęcimia - Centrum św. Maksymiliana
8.00 - Msza św. w kościele Ojców Franciszkanów w Harmężach
10.15 - zwiedzanie Państwowego Muzeum KL Auschwitz-Birkenau - w grupach językowych
15.30 - sesja naukowa „Św. Maksymilian - ocalić człowieczeństwo” (Oświęcimskie Centrum Kultury)
20.00 - zwiedzanie wystawy Mariana Kołodzieja „Klisze Pamięci. Labirynty”
14 sierpnia - uroczystości jubileuszowe 70. rocznicy śmierci św. Maksymiliana Kolbego Harmęże k. Oświęcimia - Centrum św. Maksymiliana
8.00 - „Transitus” - pamiątka męczeńskiej śmierci św. Maksymiliana M. Kolbego
8.45 - piesza pielgrzymka do KL Auschwitz
10.00 - spotkanie przy bramie „Arbeit macht frei” i przejście na plac apelowy
10.30 - Msza św. pod przewodnictwem kard. Stanisława Dziwisza z udziałem biskupów Polski i Niemiec, generała OFMConv i zaproszonych gości. Po Eucharystii - apel uczestników o pokój dla świata
15.30 - „Rycerz Niepokalanej” - teatralna opowieść o życiu i śmierci św. Maksymiliana M. Kolbego, napisana i wystawiona z okazji 70. rocznicy śmierci twórcy Rycerstwa i założyciela Niepokalanowa (klasztor Franciszkanów w Niepokalanowie)
15 sierpnia - uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny Klasztor Franciszkanów w Niepokalanowie
9.00 - zwiedzanie klasztoru (kaplica św. Maksymiliana, drukarnia, bazylika, straż pożarna, radio, Instytut Mariologiczny „Kolbianum”, klasztor i cmentarz)
11.00 - „Rycerz Niepokalanej” - teatralna opowieść o życiu i śmierci św. Maksymiliana M. Kolbego
13.00 - Msza św. pod przewodnictwem kard. Kazimierza Nycza, z udziałem biskupów Polski i Niemiec, generała OFMConv i ministrów prowincjalnych prowincji franciszkańskich w Polsce.
Kończymy lekturę Listu do Filipian jego najbardziej osobistymi stronicami, podziękowaniem za dar. Czytaliśmy ten fragment w niedzielę (zob. glossę na 11 X). W ciągłej lekturze słychać w nim więcej szczegółu i więcej delikatności. Paweł dziękuje tak, żeby nie uzależnić się od darczyńców i nie urazić ich zarazem: „nie mówię tego bynajmniej z powodu niedostatku: ja bowiem nauczyłem się wystarczać sobie w warunkach, w jakich jestem”. Autarkēs, słowo stoików, ale ze zmienionym silnikiem: „wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia”. Wdzięczność Pawła ma pamięć konkretu: „wy, Filipianie, wiecie przecież, że na początku głoszenia Ewangelii, gdy opuściłem Macedonię, żaden z Kościołów poza wami jednymi nie prowadził ze mną otwartego rachunku przychodów i rozchodów”. Eis logon doseōs kai lēmpseōs, rachunek „winien i ma”. Apostoł prowadzi z Filipianami księgowość przyjaźni. Już w Tesalonice „raz i drugi” posłali mu na potrzeby. A jednak nie o wpłaty chodzi: „nie żebym pragnął daru, lecz pragnę owocu, który wzrasta na wasze dobro”. Dar zapisuje się na koncie dających. Jałmużna jest lokatą dobroczyńcy (zob. glossę na 13 X o jałmużnie oczyszczającej). Język robi się wręcz liturgiczny. Dar przyniesiony przez Epafrodyta to „woń przyjemna, ofiara miła, którą Bóg przyjmuje”. Wsparcie misjonarza zostaje opisane słownictwem kultu ofiarniczego. Caritas jest liturgią (zob. glossę na 26 X). Stąd czek końcowy, wystawiony nie przez Pawła: „a Bóg mój według swego bogactwa zaspokoi wspaniale w Chrystusie Jezusie każdą waszą potrzebę”. Apostoł nie ma czym oddać. Przekazuje zobowiązanie Temu, którego wypłacalność zna z doświadczenia. Tak wygląda zdrowa wdzięczność ubogiego. Bez zażenowania przyjąć, bez zadłużenia serca, z przekierowaniem długu na Boga.
Odpust za zmarłych ofiaruje się na sposób wstawiennictwa, powierzając jego owoc Bogu. Obrazowe określenie „podarować niebo” nie oznacza, że sami rozstrzygamy o losie konkretnej osoby po śmierci. Odpust dotyczy kary doczesnej za grzechy już odpuszczone co do winy.
Odpust może uwalniać od kary doczesnej w całości lub w części. Stąd mamy do czynienia z dwoma rodzajami odpustów: zupełnym i częściowym. Rozróżnienie to związane jest z odmiennymi skutkami, jakie one powodują dla osoby zyskującej odpust.
Mały Jan Paweł II, Matka Teresa, Carlo Acutis, a nawet św. Teresa od Dzieciątka Jezus ze smoczkiem w buzi. Około 250 dzieci przebranych za świętych i błogosławionych utworzyło niezwykły szpaler na trasie przejazdu Leona XIV w Montevideo. Papież zatrzymał się przy dziesięcioletnim Diegu, chłopcu z porażeniem mózgowym, aby udzielić mu błogosławieństwa.
Mały Jan Paweł II ciągnie za welon swoją młodszą siostrę przebraną za Matkę Teresę. Wiatr porywa mu z głowy białą piuskę. Obok stoi Carlo Acutis w czerwonej bluzie i kręconej peruce. Jest też św. Augustyn z mitrą i pastorałem, św. Maksymilian Kolbe w obozowym pasiaku, św. Bernadetta, św. Rita z różą w dłoni i św. Teresa od Dzieciątka Jezus, która nie rozstaje się jeszcze ze smoczkiem.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1792598077.jpg)
