Reklama

Ryzyko wychowawcze

14 października, tj. w Dzień Edukacji Narodowej, w auli Wyższego Seminarium Duchownego odbyła się prezentacja książki ks. Luigi Giussaniego "Ryzyko wychowawcze". Spotkanie organizowane przez parafię archikatedralną, Duszpasterstwo Nauczycieli oraz Centrum Kulturalne "Guardini" otworzył duszpasterz nauczycieli - ks. dr Jarosław Pater. Książka została przetłumaczona na kilkanaście języków, a w Polsce wydało ją niedawno Wydawnictwo "Jedność" w Kielcach. Promocji towarzyszyło duże zainteresowanie przybyłych nauczycieli, wychowawców i alumnów Seminarium Duchownego.

Niedziela łódzka 46/2002

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Książka o wychowaniu do wolności, czyli odpowiedzi na pytanie: Na czym polega i jak przebiega wychowanie odpowiadające wymogom ludzkiego serca? Autorem jest ksiądz z Mediolanu, który ma za sobą doświadczenie długich lat pracy wychowawczej w szkole średniej, na uniwersytecie i we wspólnocie ruchu kościelnego. O wychowaniu ks. Giussani mówi z pasją właściwą ludziom, którzy rozumieją je jako swoje życiowe powołanie.
W pracę wychowawczą jest nieodłącznie wpisany element ryzyka związany z wolnością. Stwierdzenie, że wolność jest równoznaczna z brakiem więzi, to pokusa, której ulega nasza epoka. Wolność zaś jest tym poziomem natury, na którym zyskuje ona zdolność nawiązywania relacji z nieskończonością. Jest ona oknem otwartym na rzeczywistość, którą człowiek od tysięcy lat stara się przenikać. Wolność, oprócz tego, że oznacza świadomość własnych ograniczeń, to także twórczy poryw. Jeśli wyraża się ona w relacji z nieskończonością, właśnie nieskończoność użycza jej niewyczerpanej woli tworzenia.
Głównym tematem książki jest: jak wychowywać samych siebie, na czym polega i jak przebiega wychowanie, wychowanie prawdziwe, odpowiadające potrzebom człowieka. Kształtowanie człowieczeństwa, tego zaczynu, który jest w nas, który w każdym z nas przejawia się w inny sposób, nawet jeśli zasadniczo serce człowieka jest zawsze takie samo. Istotnie, pośród wielości form wyrazu, kultur i zwyczajów, serce człowieka jest jedno i to samo: moje serce jest twoim sercem, jest ono takie same jak serce kogoś, kto żyje daleko od nas, w innych krajach i na innych kontynentach. Najważniejszą troską wychowania prawdziwego i właściwego jest wychowanie serca człowieka tak, jak stworzył je Bóg.
W pewien sposób ks. Giussani ponawia więc stare pytanie katechizmu: "W jakim celu żyjemy na tym świecie?". Nie powtarza go jednakże w sposób, w jaki je najczęściej obecnie postrzegamy - jako pytanie, na które właściwa odpowiedź polegałaby na rezygnacji z większości naszych pragnień i uroków tego świata. Powtarza je raczej w podobny sposób do tego, w jaki odczuwali go uczniowie w Emaus, słowami, które prawie nieuchronnie prowadzą do następnego pytania: "Czyż serce nasze nie pałało w nas, gdy mówił do nas w drodze?" (Łk 24,32).
Dodatkową cechą charyzmatu ks. Giussaniego jest jego zdolność uczynienia świata i tego, co światowe, a także oddalone od Boga, przejrzystym dla Chrystusa. Uczynienie świata przejrzystym dla Chrystusa; pokazanie, iż jest to możliwe, że nawet to, co we współczesnej kulturze jest anormalne i wykrzywione, może być drogą, która prowadzi do Niego - jest to jedna z tajemnic księdza z Mediolanu. To, co on odrzuca, jest tylko tym, czym i w czym okłamujemy samych siebie: nasza płytkość, nasza upartość, lenistwo duchowe, które przeszkadza nam stanąć w obliczu rzeczywistości. A wszystko to ks. Giussani odrzuca tylko dlatego, że przeszkadza nam to stać się sobą i uwolnić się od ulegania zewnętrznym wpływom. W wyniku takiej postawy Comunione e Liberazione ("Komunia i Wyzwolenie") stał się ruchem odnowy chrześcijańskiej, który żywo interesuje się wszystkimi wymiarami współczesnej kultury, dążąc do takiej ewangelizacji współczesnego świata, która obejmuje przede wszystkim kulturę naszych czasów. Spotkania organizowane co roku w Rimini są bez wątpienia bardzo znaczącym społecznie i medialnie wydarzeniem najgłębiej dotyczącym współczesnego życia.
W książce mowa jest o wychowaniu, o ryzyku wychowawczym. Mogłoby to skłonić czytelnika, czy jest nim teolog, nauczyciel czy też matka lub ojciec, do czytania słów ks. Giussaniego, jak gdyby dotyczyły wyłącznie tych, którym powierzone zostały zadania wychowawcze. Prezentujący książkę zaprosił słuchaczy do zaliczenia siebie samych do tego grona. Fakt, że w pewien sposób zamknęliśmy okres własnego kształtowania, nie stoi na przeszkodzie temu, abyśmy dalej się wychowywali lub przynajmniej krytycznie spojrzeli na własne wychowanie. Wszyscy znajdujemy się w drodze, do przebycia której książka Ryzyko wychowawcze nas zaprasza.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

14 września - Święto Podwyższenia Krzyża

[ TEMATY ]

Święto Podwyższenia Krzyża

-C-designs/fotolia.com

14 września Kościół obchodzi Święto Podwyższenia Krzyża. Wiąże się ono z odnalezieniem drzewa krzyża, na którym umarł Jezus Chrystus, a także wyraża głęboki sens krzyża w życiu chrześcijanina. Istotą święta jest ukazanie tajemnicy Krzyża jako ceny zbawienia człowieka.

Początki święta związane są z odnalezieniem przez św. Helenę relikwii krzyża na początku IV wieku i poświęceniem w Jerozolimie bazyliki ku jego czci w 335 r. Na pamiątkę, tego wydarzenia, ostatecznie 14 września, w Kościele obchodzi się uroczystość Podwyższenia Krzyża świętego.
CZYTAJ DALEJ

Katecheta uratowany przez Anioła? Wyjątkowe świadectwo Grzegorza Felsa

2026-09-12 19:57

[ TEMATY ]

anioł

katecheta

uratowany

wyjątkowe świadectwo

Grzegorz Fels

Agata Kowalska

W jaki sposób dobrze odczytywać Boże znaki w naszym życiu? Czy Bóg prowadząc nas po naszych ścieżkach, wspomaga się także aniołami? Swoim niezwykłym świadectwem w książce „Życiowy escape room” dzieli się katecheta i autor: Grzegorz Fels.

Dlaczego ja sam wierzę w Boga? Dlaczego w ogóle postanowiłem studiować teologię? Otóż wierzę, że Bóg istnieje, bo widzę Jego wyraźne działanie, Boże znaki w swoim życiu. Akurat mam to szczęście, że są to znaki wręcz bijące w oczy.
CZYTAJ DALEJ

Arcybiskup walczy z gitarą? [Felieton]

2026-09-14 16:43

Adobe Stock

W Kościele Katolickim jestem od ponad 30 lat i zawsze wydawało mi się, że jestem zorientowany w tym, co się w nim dzieje. Gdy jednak usłyszałem, że w mojej rodzimej diecezji wydano wytyczne związane z muzyką kościelną, które — jak sugerowała wypowiedź— miałyby wykluczyć schole i zespoły muzyczne.

Moja dociekliwość sprawiła, że zacząłem zgłębiać temat. Okazało się, że wczoraj „Wrocławski Reporter” dotarł do “wiedzy tajemnej” i skrzętnie ukrywanej w Archidiecezji Wrocławskiej i ogłosił: “Nawet na mszach dla młodzieży nie spotkacie już perkusistów. Gitara na pierwszej komunii? Też jest niemile widziana. Takie wytyczne wrocławskiego biskupa trafiły do wszystkich proboszczów we Wrocławiu i okolicach. Metropolita wrocławski abp Józef Kupny wydał je już w ubiegłym roku, ale dopiero teraz dokument został ujawniony publicznie.”
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję