Reklama

Salezjanie w Szwecji

Wszystko zaczęło się od pragnienia misjonarza salezjańskiego z Argentyny, którego dziadkowie byli Szwedami i dorobili się znacznego majątku w Argentynie

Niedziela Ogólnopolska 46/2010, str. 23

Lidia Dudkiewicz/„Niedziela”

Redaktor naczelny „Niedzieli” z autorem tekstu w kościele św. Jana Apostoła w Sztokholmie, gdzie prowadzone jest salezjańskie duszpasterstwo

Redaktor naczelny „Niedzieli” z autorem tekstu w kościele św. Jana Apostoła w Sztokholmie, gdzie prowadzone jest salezjańskie duszpasterstwo

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Podczas pobytu w 1925 r. w kraju swoich przodków misjonarz salezjański z Argentyny zauważył ubóstwo religijne młodych Szwedów. Postanowił to zmienić, wypraszając u swojej bogatej rodziny ufundowanie Zgromadzeniu Salezjańskiemu dzieła wychowawczego w centrum Sztokholmu.

Początki pracy Salezjanów w Szwecji

W 1930 r. pierwsi salezjanie rozpoczęli pracę w Szwecji, tworząc w Sztokholmie Centrum Młodzieżowe oraz oratorium św. Jana Bosko - mimo gwałtownych protestów środowisk antywatykańskich, bardzo aktywnych w Szwecji w tamtym okresie. Dzieło szybko zakorzeniło się w nowym środowisku i pierwsza ekipa salezjanów wpisała się w krajobraz skromnego szwedzkiego katolicyzmu. Obok pracy z młodzieżą, na prośbę bp. Eryka Müllera, salezjanie zaangażowali się w pracę administracyjną przy kurii biskupiej w Sztokholmie oraz podjęli służbę w Trybunale Biskupim, a także w centralnej organizacji młodzieży katolickiej Sveriges Unga Katoliker (SUK). Ich działalność to również zwyczajna kapłańska posługa u sióstr zakonnych, zwłaszcza Sióstr Brygidek w podsztokholmskiej dzielnicy Djursholm, i Sióstr Elżbietanek w kilku punktach Sztokholmu, a w latach późniejszych także u Serafitek i Służebniczek Maryi.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Misje narodowo-językowe

Reklama

Wraz z napływem emigrantów w okresie powojennym salezjanie prowadzili ośrodki duszpasterskie, zwane misjami narodowo-językowymi, dla Słowaków, Polaków, Węgrów i Romów, a od końca lat 60. XX wieku zajęli się także pracą w wielokulturowych parafiach, najpierw w Södertälje (budując kościół pw. św. Ansgara), w miejscowościach Karlstad, Göteborg, Bĺros, Nyköping (budując kościół pw. św. Anny) oraz w Fittji, w południowej części Sztokholmu (budując kościół pw. św. Botvida).

Polska Misja Katolicka w Sztokholmie

Obecnie główne sektory pracy duszpasterskiej salezjanów w Szwecji to przede wszystkim duszpasterstwo w Polskiej Misji Katolickiej w Sztokholmie, z ogromnym polem pracy duszpasterskiej wśród ok. 15 tys. Polaków w tym regionie. Niedzielne Msze św. w neogotyckim kościele pw. św. Jana Apostoła gromadzą ok. 4 tys. osób; salezjanie prowadzą katechezę dzieci w klasach 0-VIII, w której bierze udział ok. 700 osób, w wynajmowanej do tego celu szkole Frans Schartaus Gymnasium; obejmują pracą wychowawczą młodzież w różnym wieku w salezjańskim oratorium „Quo Vadis” oraz w Związku Polskiej Młodzieży Katolickiej - PUKiS; z racji dużego rozproszenia Polaków duszpasterstwo polega także na dojazdach do 8 punktów poza Sztokholmem, odwiedzinach w więzieniach, a także na współpracy z różnymi organizacjami w ramach spotkań Rady Kultury i podtrzymywaniu stałych kontaktów z placówkami dyplomatycznymi Rzeczypospolitej Polskiej.

Rozmach duszpasterski

W szerszym spojrzeniu na działalność salezjanów w Szwecji odnajdujemy ich obecność w centralnej organizacji duszpasterstwa młodzieży katolickiej - SUK, w wielokulturowej dzielnicy Sztokholmu w Fittji, przy kościele pw. św. Botvida oraz w pracy typowo parafialnej w środkowo-południowej części Szwecji: w Kalmar - parafia pw. św. Krzysztofa, Olofström - parafia pw. św. Antoniego, Karlskrona - kościół pw. św. Klary, Oskarström - kościół pw. Najświętszej Maryi Panny.
Pracę duszpastersko-wychowawczą w Kościele katolickim w Szwecji prowadzili salezjanie z różnych krajów, w różnym wieku, w dłuższym lub krótszym przedziale czasowym. Początkowo byli to Polacy z Dolnego i Górnego Śląska, następnie Słowacy, Węgrzy, Niemcy i Belgowie. Obecnie są to synowie św. Jana Bosko wywodzący się z trzech polskich prowincji. Wśród duchowieństwa katolickiego liczącego 151 kapłanów jest ich 11 i plasuje ich to na czołowej pozycji, gdy chodzi o wspólnoty zakonne.

Jubileusz 80-lecia

Obchodząc jubileusz 80-lecia pracy duszpastersko-wychowawczej w Szwecji, kontynuując dzieło poprzedników, salezjanie ks. Bosko pragną nadal nieść radosną wieść o zbawieniu młodym ludziom i ich rodzinom oraz rozwijać dobre dzieło rozpoczęte przed laty. Od tamtej pory zmienił się świat, zmieniła się Europa, zmieniła się Skandynawia i Szwecja, ale młody człowiek pozostał ze swoimi problemami, pytaniami i rozterkami wieku młodzieńczego. Przez dobre kształtowanie młodego pokolenia tworzona jest nowa generacja uczniów Chrystusa w tym zlaicyzowanym kraju. W tym dziele najważniejsze jest docieranie do osób budujących tutejszą wspólnotę wiary, umacnianie i rozwijanie życia duchowego oraz pogłębianie świadomości, że mimo różnic pochodzenia tworzą oni piękną mozaikę, jedną katolicką (czyli uniwersalną) rodzinę Jezusa Chrystusa, w której każdy wierzący, niezależnie od tego, z jakiego kraju i kultury pochodzi, może odnaleźć swój duchowy dom. My, Polacy, mamy w tym dziele bardzo ważną rolę do spełnienia.
Nieśmy Szwecji Chrystusa przez następne dziesięciolecia, gdyż ten kraj bardzo tego potrzebuje.

Msza św. z okazji 80-lecia pracy duszpastersko-wychowawczej Salezjanów w Szwecji zostanie odprawiona przez ks. dr. Marka Chmielewskiego SDB, prowincjała Inspektorii pw. św. Wojciecha z siedzibą w Pile, a w Sztokholmie przy kościele św. Jana (T-Hötorget) 21 listopada 2010 r. (niedziela) o godz. 10.30.

2010-12-31 00:00

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

„Boże, miej litość dla mnie, grzesznika”

2026-02-14 11:01

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Oz 6 brzmi jak modlitwa odmawiana pośród klęski północnego królestwa. Wołanie „Chodźcie, wróćmy do Pana” używa czasownika (šûb), który w Biblii oznacza zawrócenie z obranej drogi. Tekst nie pudruje rzeczywistości: Bóg „rozszarpał” i „uderzył”, a jednak ten sam Bóg „uleczy” i „opatrzy”. Wers o „dwóch dniach” i „dniu trzecim” ma w języku semickim odcień krótkiego czasu, po którym przychodzi odnowa. Hieronim czyta tu także zapowiedź trzeciego dnia zmartwychwstania Chrystusa i podniesienia człowieka do życia (Commentaria in Osee 6,1-2). Następny werset rozwija temat „poznania” Boga (daʿat ʾĕlōhîm). Chodzi o poznanie przez posłuszeństwo i wierność. Obraz „zorzy” oraz „deszczu wczesnego i późnego” (yoreh, malqôš) odwołuje się do rolniczej pamięci Palestyny. Pierwsze deszcze otwierają zasiew, późne doprowadzają kłos do dojrzałości. Kontrast pada w słowach o „miłości” (ḥesed) podobnej do porannej chmury i rosy, która szybko znika. Prorok odsłania nawrócenie krótkie, emocjonalne, bez trwałej zmiany. Wers 5 mówi o słowie prorockim, które tnie jak narzędzie chirurga. Hieronim porównuje je do opatrunków i zabiegów, które bolą, a ratują. Punkt kulminacyjny brzmi: „Miłości pragnę, nie krwawej ofiary, poznania Boga bardziej niż całopaleń”. Hebrajskie nazwy zebaḥ i ʿōlāh wskazują odpowiednio ofiarę krwawą i całopalenie spalone w całości. Ozeasz ustawia je niżej niż miłosierdzie i prawdę życia. Hieronim dopowiada, że Bóg nie szuka mnożenia zwierząt na ołtarzu, lecz ocalenia wierzących i przemiany grzesznika (Commentaria in Osee 6,6). Ten werset stanie się dla Jezusa kluczem w sporach o pobożność bez miłosierdzia (Mt 9,13; 12,7).
CZYTAJ DALEJ

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
CZYTAJ DALEJ

Norwegia: Rap i black metal zamiast noblistów w kanonie szkolnym

2026-03-14 17:31

[ TEMATY ]

Norwegia

Adobe Stock

Rap imigranckich artystów, black metal i klasyczna muzyka Edwarda Griega znalazły się wśród treści edukacyjnych dla szkół zaproponowanych w tym tygodniu przez norweskie ministerstwo edukacji. Na listach zabrakło klasyków literatury – Henryka Ibsena oraz noblistów Knuta Hamsuna i Jona Fosse.

Podziel się cytatem Wśród propozycji znalazła się m.in. kompozycja Griega „W grocie Króla Gór”, napisana do dramatu „Peer Gynt”. Obok niej pojawiają się utwory tworzonego przez artystów o indyjskich i egipskich korzeniach duetu Karpe oraz raperki o somalijskim pochodzeniu Musti. Listę uzupełniają nagrania blackmetalowego zespołu Dimmu Borgir.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję