Podczas spotkania wręczono statuetki Nagrody im. o. Mariana Żelazka. Honoruje ona osoby, organizacje i instytucje, które w wybitny sposób wspierają lub propagują działalność misjonarzy werbistów i mają poważny wkład w animację misyjną prowadzoną przez Polską Prowincję Zgromadzenia Słowa Bożego.

W tym roku statuetkę otrzymały dwie osoby. Uhonorowana została Maria Popowska, która 21 lat temu założyła Towarzystwo Przyjaciół o. Mariana Żelazka w Palędziu i przez wiele lat była aktywną jego animatorką. Dzięki temu powstało szereg miejsc upamiętniających postać o. Żelazka. Staraniem Towarzystwa w kościele w Dąbrówce w każdą ostatnią niedzielę miesiąca odprawiana jest Msza św. o rychłą beatyfikację sługi Bożego o. Mariana Żelazka.

Nagrodzony został także Jerzy Grzybowski, który w 1999 r. rozpoczął pracę w redakcji miesięcznika księży werbistów „Misjonarz” i przyczynił się m.in. do wytyczenia nowej linii czasopisma. Wraz ze swoją małżonką Ireną jest założycielem znanego ruchu rekolekcyjnego i stowarzyszenia Spotkania Małżeńskie, który swoim oddziaływaniem obejmuje także kraje Europy Wschodniej i Polonię na zachodzie Europy i w USA. Jest autorem blisko 400 publikacji, w dużej mierze poświęconych duchowości małżeńskiej i rodzinnej opartej na dialogu, a także poszukiwaniu więzi osobowej z Bogiem. Jest członkiem Rady Programowej Ogólnopolskiej Rady Ruchów Katolickich i konsultorem Rady ds. Rodziny KEP. W 2019 roku, wraz z małżonką, został odznaczony przez papieża Franciszka medalem „Pro Ecclesia et Pontifice”.

Patronem Nagrody jest werbista o. Marian Żelazek (1918-2006), najbardziej znany polski werbista, który 56 lat pracował w Indiach, z czego większość czasu spędził wśród trędowatych w mieście Puri nad Zatoką Bengalską. Był kandydatem do Pokojowej Nagrody Nobla, a Senat RP ogłosił go człowiekiem roku 2007, podając go jako „Wzór Polaka przełamującego bariery między ludźmi w duchu chrześcijańskiego ekumenizmu i uniwersalizmu”. Obecnie toczy się jego proces beatyfikacyjny.

Jak przypomniał ks. Wiesław Dudar o. Żelazek wojnę spędził w obozie koncentracyjnym, patrząc na śmierć innych misjonarzy. Złożył wtedy Bogu obietnicę, że jeśli przeżyje, będzie pracował ze zwiększoną siłą, aby zapełnić tę „lukę”, po zamordowanych werbistach. Motto, które mu towarzyszyło to: „Nie trudno być dobrym, trzeba tylko chcieć!”.

O północy sprawowana będzie Msza św. pod przewodnictwem werbisty bp. Jerzego Mazura, ordynariusza ełckiego, byłego misjonarza w Ghanie, Białorusi i Rosji a także wieloletniego przewodniczącego Komisji ds. Misji KEP.

Na czuwanie przyjechali przedstawicie Ugandy mieszkający obecnie w Polsce. Jedną z tych osób jest Khani, której imię w ojczystym języku brzmi „Serce Dziewicy Maryi”. Jak sama zaznaczyła, chce prosić Matkę Bożą o łaskę umiejętności niesienia ludziom Chrystusa. Kobieta przyznała, że nie jest to proste, zwłaszcza kiedy innym wydaje się, że znają Boga, choć w rzeczywistości tak nie jest. Dlatego chce być jak Matka Jezusa i dawać Go innym poprzez swoje czyny.

Zgromadzenie Słowa Bożego (werbiści) zostało założone przez św. Arnolda Janssena w 1875 r. w Holandii. Jego głównym zadaniem była i jest działalność misyjna. Już w 4 lata od fundacji do Chin wyjechali pierwsi misjonarze, a w XIX w. werbiści założyli placówki w różnych miejscach na całym świecie. Werbiści poza zwykłą pracą misjonarską rozwijają apostolat biblijny, angażują się w środki przekazu, zajmują się prowadzeniem szkół, szpitali i ośrodków zdrowia. Włączają się także w problemy sprawiedliwości i pokoju na świecie, działania na rzecz ubogich oraz w sprawy integracji stworzenia. Ponadto prowadzą działalność redakcyjną i wydawniczą, są wykładowcami na uniwersytetach.

Misjonarze werbiści pracują w prawie 80 krajach na świecie. Mówią oni o sobie: „Jesteśmy misjonarzami Słowa i staramy się nieść Chrystusa wszędzie, gdzie jest taka potrzeba”.

W Polsce Misjonarze Słowa Bożego nazywani są misjonarzami werbistami, od łac. Verbum Divini – Słowo Boże.

Pierwsi misjonarze werbiści osiedlili się w Polsce tuż po odzyskaniu przez nią niepodległości. Dynamiczny rozwój zgromadzenia w Polsce w okresie międzywojennym przerwał wybuch II wojny światowej. 45 zakonników trafiło do więzienia; spośród nich 23 zmarło lub zostało zamęczonych w obozach koncentracyjnych. W 1999 roku, Jan Paweł II czterech spośród nich ogłosił błogosławionymi: o. Ludwika Mzyka, Stanisława Kubistę, o. Alojzego Ligudę oraz br. Grzegorza Frąckowiaka.

Od połowy lat 60. XX w. Misyjne Seminarium Księży Werbistów w Pieniężnie stawało się coraz prężniejszym ośrodkiem budzenia i kształtowania świadomości misyjnej w Kościele w Polsce. Wykształciło ponad 600 misjonarzy, których Kościół posłał do ponad 50 krajów na wszystkich kontynentach.