Reklama

Wierni Bogu

Niedziela łódzka 44/2002

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W niniejszym opracowaniu chcę przedstawić listę kapłanów, którzy zmarli w czasie II wojny światowej. Są to kapłani urodzeni na terenie obecnej archidiecezji łódzkiej i przynależący do diecezji włocławskiej. Są to kapłani zaliczani w wielu przypadkach do męczenników i którzy są już zapomniani. Niech to opracowanie będzie złożonym im hołdem i jednocześnie zachętą dla żyjących, aby swoją badawczą i naukową pracą uzupełniali listę kapłanów - męczenników. W tym artykule podaję w kolejności alfabetycznej nazwiska i imiona zmarłych kapłanów, datę i miejsce ich urodzenia, datę święceń kapłańskich oraz miejsce i datę (jeśli to możliwe) ich śmierci.

1. Ks. Andrzejczak Stanisław - ur. 30 października 1896 r. w Łodzi. Wyświęcony na kapłana 24 czerwca 1928 r. Zmarł w Dachau w 1942 r.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2. Ks. Broniarczyk Jan - ur. 23 listopada 1904 r. w Piotrkowie Tryb. Wyświęcony na kapłana 7 lipca 1928 r. Jako internowany przez Niemców zmarł w klasztorze salezjańskim w Lądzie 19 grudnia 1940 r.

3. Ks. Czapla Jan - ur. 25 stycznia 1901 r. we wsi Proszenie (par. Wolbórz). Święcenia kapłańskie przyjął 23 stycznia 1927 r. Zmarł w Dachau 25 lipca 1942 r.

4. Ks. Florczak Józef - ur. 25 września 1887 r. w Brzykowie pow. Łask. Święcenia kapłańskie przyjął 7 sierpnia 1910 r. Zmarł w Dachau 20 kwietnia 1943 r.

Reklama

5. Ks. Gogolewski Piotr - ur. 27 marca 1851 r. w Tuszynie. Wyświęcony na kapłana 29 czerwca 1876 r. Rozstrzelany w Ciechocinku 6 października 1941 r. w 90. roku życia.

6. Ks. Guzenda Karol Zygmunt - ur. 14 sierpnia 1901 r. w Pabianicach. Wyświęcony na kapłana 14 czerwca 1925 r. Zaginął w czasie wojny.

7. Ks. Kowal Henryk Stanisław - ur. 30 lipca 1909 r. w Pabianicach. Święcenia kapłańskie przyjął 28 czerwca 1937 r. Rozstrzelany w lesie koło Górnej Grupy 18 listopada 1939 r. Ciała nigdy nie odnaleziono.

8. Ks. Mijakowski Bogdan - ur. 4 marca 1885 r. w Piotrkowie Tryb. Święcenia kapłańskie przyjął 29 czerwca 1909 r. Skierowany w obozie w Dachau na zagazowanie 18 maja 1942 r.

9. Ks. Moks Stefan Andrzej - ur. 8 grudnia1875 r. w Ozorkowie. Wyświęcony na kapłana w Zakonie Cystersów 29 czerwca 1906 r. Od 1920 r. inkardynowany do diecezji włocławskiej. Skierowany w Dachau na zagazowanie 18 maja 1942 r.

10. Ks. Morawski Michał - ur. 1 października 1896 r. w Pabianicach. Wyświęcony na kapłana 3 kwietnia 1921 r. Aresztowany przez okupanta 15 października 1939 r. i wywieziony do Działoszyna, gdzie ślad po nim zaginął.

11. Ks. Nowański Antoni - ur. 21 lipca 1900 r. w Buczku pow. Łask. Święcenia kapłańskie przyjął 16 czerwca 1929 r. Zginął śmiercią męczęńską w obozie w Sachsenhausen (pierwsza połowa 1940 r.).

12. Ks. Pacześ Bolesław - ur. 10 października 1904 r. w Jutroszewie (par. Tuszyn). Święcenia kapłańskie przyjął 14 czerwca 1931 r. Zmarł w obozie w Dachau 19 czerwca 1942 r.

Reklama

13. Ks. Placek Bronisław - ur. 18 października 1901 r. w Retkini, pow. Łask (ob. dzielnica Łodzi). Wyświęcony na kapłana 29 czerwca 1924 r. Skierowany w Dachau na zagazowanie 20 maja 1942 r.

14. Ks. Portych Teodor - ur. 31 grudnia 1883 r. w Łodzi. Wyświęcony na kapłana 29 czerwca 1909 r. Zmarł w Dachau 1 października 1942 r.

15. Ks. Tołkacz Wacław - ur. 25 września 1897 r. w Ozorkowie. Święcenia kapłańskie otrzymał w Łodzi 20 grudnia 1924 r. Skierowany w Dachau na zagazowanie 12 sierpnia 1942 r.

16. Ks. Trzask Stefan - ur. 14 kwietnia 1894 r. w Pabianicach. Święcenia kapłańskie otrzymał 13 czerwca 1920 r. Zmarł w Dachau 13 listopada 1942 r.

17. Ks. Józef Zawadzki - ur. 31 grudnia 1895 r. w Łodzi. Święcenia kapłańskie otrzymał 13 czerwca 1921 r. Zginął w Oświęcimiu w 1942 r.

Niech odpoczywają w Panu.

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

To nie był pierwszy raz. Świadectwo uczniów z Kielna

2026-01-13 21:39

[ TEMATY ]

krzyż

Adobe Stock

W jednej ze szkół podstawowych w Kielnie doszło do serii zdarzeń, które poruszyły lokalną wspólnotę wierzących. Uczniowie, pragnący obecności krzyża w swojej sali lekcyjnej, napotkali na zdecydowany opór ze strony jednej z nauczycielek. Historia ta, choć bolesna, staje się pytaniem o granice szacunku dla sacrum w przestrzeni publicznej.

Z relacji rodziców wynika, że obecność krzyża w sali lekcyjnej klasy 7a była dla uczniów sprawą fundamentalną. Już na początku września dzieci zauważyły, że tradycyjny, drewniany krzyż, który wisiał obok godła państwowego, zniknął. Uczniowie nie pozostali bierni – dzięki uprzejmości szkolnej woźnej pozyskali inny poświęcony krzyż i przywrócili go na należne mu miejsce.
CZYTAJ DALEJ

Świadectwo: Cud w Kanadzie

2025-12-30 11:57

Niedziela Ogólnopolska 1/2026, str. 68-69

[ TEMATY ]

świadectwo

Bliżej Życia z wiarą

Magdalena Pijewska/Niedziela

„Boże Miłosierdzie spowodowało, że z bycia świeckim, światowym Amerykaninem, który dbał tylko o swoją dziewczynę i biznes, stałem się katolickim księdzem” – mówi ks. Chris Alar.

Dzienniczek św. Siostry Faustyny oraz orędzie Jezusa przekazane polskiej zakonnicy zainspirowały jego drogę do kapłaństwa. 10 listopada 2025 r. na instagramie Parousia Media marianin opublikował historię cudu eucharystycznego, którego był świadkiem w Kanadzie.
CZYTAJ DALEJ

Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu

2026-01-14 21:13

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Arka Przymierza

Arka Przymierza
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję