Jak Żydzi postrzegają chrześcijan? Po ostatnich wydarzeniach, szczególnie po ubliżającym Chrystusowi i Matce Bożej programie telewizyjnym, postanowiono zbadać sentymenty żydowskich obywateli Izraela do chrześcijaństwa. Wyniki badań opublikował „The Jerusalem Post”.
Według nich, większość izraelskich Żydów nie ma negatywnej postawy wobec chrześcijaństwa, ale nie chciałaby, aby w ich państwie, szczególnie w Jerozolimie, powstawały nowe świątynie.
Trzy czwarte respondentów ankiety stwierdziło, że nie przeszkadza im widok chrześcijanina noszącego na piersiach krzyż. Czterech na dziesięciu uważa, że chrześcijaństwo jest najbliższą religią w stosunku do wyznania judaistycznego. 10 proc. mniej dostrzega taką bliskość z islamem.
Połowa respondentów jest zdania, że Jerozolima jest centralnym miastem dla chrześcijaństwa. Mimo to trzech na czterech nie chce, aby powstawały w niej nowe świątynie.
Badanie wykazało sporą różnicę zdań między Żydami religijnymi i zsekularyzowanymi. Podczas gdy 80 proc. tych drugich uważa, że nie ma nic złego w wejściu do chrześcijańskiej świątyni, 83 proc. Żydów religijnych twierdzi, że taki czyn jest zakazany. 78 proc. religijnych Żydów uważa, że chrześcijaństwo to religia bałwochwalcza, 66 proc. zeświecczonych jest przeciwnego zdania.
Zbliżająca się podróż Leona XIV do Francji zbiega się rocznicami wizyt jego poprzedników. 30 lat temu na terytorium francuskim ponownie gościł św. Jan Paweł II, a głównym motywem jego podróży była 1500. rocznica przyjęcia chrztu przez Chlodwiga. 22 września 1996 r. w Reims, gdzie znajduje się historyczne baptysterium i gdzie przez wieki koronowani byli królowie Francji, papież Polak zapraszał do wierności Chrystusowi i odpowiedzialności za chrześcijańskie dziedzictwo kraju i kontynentu.
Podróż św. Jana Pawła II do Francji w 1996 r. obfitowała w symboliczne dla kraju i jego Kościoła daty. Z jednej strony, 1500-lecie chrztu władcy Franków Chlodwiga, wydarzenia o przełomowym znaczeniu dla chrystianizacji ziem dzisiejszej Francji; z drugiej, rocznice śmierci francuskich świętych, którzy ukształtowali wiarę w kraju i poza nim: św. Marcina z Tours (397 r.) i św. Ludwika Grignon de Monfort (1716 r.).
Dzień przed swoją tragiczną śmiercią ks. Wojciech Drab mówił o Bogu jako „miłośniku życia”, o radości istnienia i o człowieku, którego Ojciec nieustannie „podnosi”. - Jesteśmy zaproszeni do tej symfonii życia, tego życia w obfitości, do tej symfonii radości, radości istnienia, radości tego, że mam życie i że mogę dawać życie - mówił kapłan w swojej ostatniej medytacji nad Ewangelią. Ks. Drab zginął 21 września w wypadku drogowym.
Ostatnie nauczanie ks. Wojciecha Draba poświęcone było Ewangelii XXV Niedzieli Zwykłej. Kapłan rozważał przypowieść o robotnikach w winnicy, którzy mimo różnego czasu pracy otrzymali od gospodarza po denarze. Jak tłumaczył, denar można rozumieć jako symbol tego wszystkiego, czego człowiek potrzebuje do życia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
