Po wprowadzeniu wraz z nowym rokiem prawa, które zakazuje dyskryminacji homoseksualistów, a co za tym idzie - nakazuje wszystkim ośrodkom adopcyjnym rozpatrywanie próśb par homoseksualnych, katolickie organizacje, które się tym zajmują, kończą swoją działalność. Pierwszym ośrodkiem adopcyjnym, który uległ naciskom szalonego prawa, jest „The Catholic Children’s Rescue Service” z diecezji Salford. Wiadomość, którą podał brytyjski „Telegraph”, jest tym smutniejsza, że dotyczy organizacji, która działa od ponad 120 lat, znajdując przez ten czas domy dla tysięcy dzieci.
Kierownictwo ośrodka tłumaczy, że nie może zrezygnować z prawdy o tym, iż najwłaściwszym miejscem dla harmonijnego rozwoju dzieci jest rodzina, a nie homoseksualna para, do czego zmusza obowiązujące od niedawna prawo. W ślad za ośrodkiem w Salford pójdą zapewne inne placówki, które nie będą chciały zrezygnować z prawdy.
- To tragedia - mówił dziennikarzowi Jim Dobbin, poseł brytyjskiej Partii Pracy. Parlamentarzysta podkreślił, że nie może być tak, iż w kraju, w którym tak trudno znaleźć chętnych do adoptowania dzieci, zamyka się drogę do działalności najbardziej skutecznym ludziom.
Kiedy debatowano nad ustawą, Tony Blair zaproponował, żeby wyłączyć spod jej obowiązywania ośrodki katolickie - niestety, nie znalazł zrozumienia u większości parlamentarnej.
Po zapowiedzi prezydenta ws. weta do ustawy o SAFE, rząd przyjął w piątek, na nadzwyczajnym posiedzeniu uchwałę, która upoważnia ministrów obrony i finansów do podpisania umowy dot. unijnego programu SAFE. Według Kancelarii Prezydenta uchwała to obejście prawa i powinna być zbadana przez Trybunał Konstytucyjny.
Prezydent Karol Nawrocki poinformował w czwartek, że nie podpisze ustawy wdrażającej unijny mechanizm dozbrajania SAFE; ocenił, że „uderza w naszą suwerenność, niezależność, bezpieczeństwo ekonomiczne i militarne”. Informacja o zawetowaniu ustawy nie pojawiła się jeszcze na stronie prezydenta w sekcji „Prawo”.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
IV Niedziela Wielkiego Postu, zwana Niedzielą Laetare, przerywa pokutny charakter tego okresu subtelnym znakiem radości. W liturgii pojawia się wówczas rzadko używany kolor różowy, a sama niedziela przypomina o celu wielkopostnej drogi - świętowaniu zmartwychwstania Chrystusa. O teologicznym sensie tej tradycji, jej historii oraz o znakach, które pojawiają się w liturgii tego dnia, opowiada liturgista Dawid Makowski, koordynujący projekt „Z pasji do liturgii”.
IV Niedziela Wielkiego Postu jest jedną z najbardziej charakterystycznych niedziel roku liturgicznego. To właśnie wtedy w liturgii pojawia się rzadki kolor różowy, a sama niedziela nosi nazwę Laetare.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
