Czasami mamy okazję czytać i sprawdzać różnego rodzaju listy spraw do załatwienia, program wydarzenia, spis rozdziałów w książce itd. Komputer może nam pomóc takie listy przygotować w łatwy i estetyczny sposób. Wiem, jakie to ważne, bo sam należę do osób, dla których ułożenie czegoś w porządny sposób jest problemem. I dotyczy to zarówno koszul w szafie, jak i numerowanej listy tekstów. Jak dobrze, że jest komputer. Szkoda, że nie układa też rzeczy w szafie…
Jeśli tworzymy listę, której elementy mają być ponumerowane, możemy najpierw wpisać numer elementu albo ponumerować pozycje listy, gdy jest ona już gotowa. Może to skomplikowane, ale spokojnie spróbujmy wykonać następujące czynności: na pasku narzędzi szukamy przycisku „Wypunktowanie” lub „Numerowanie”. Przyciski te mają piktogramy przedstawiające ułożone w pionie kropki lub numery ze znajdującymi się obok kreseczkami symbolizującymi poszczególne linijki tekstu. W najnowszym Wordzie w „Narzędziach głównych” są to „Punktory” (co za nazwa!) lub „Numerowanie”. Po wciśnięciu odpowiedniej ikony numer lub punktor pojawi się na początku wiersza. Po wpisaniu pierwszego elementu listy (np. tytułu rozdziału) wciskamy „Enter”, aby rozpocząć kolejny wiersz. Zauważymy wtedy, że kolejny punktor lub numer pojawi się automatycznie, bez ingerencji z naszej strony. Wiersze zostaną też automatycznie wcięte. Po wpisaniu wszystkich elementów listy koniecznie trzeba wyłączyć numerowanie czy punktory, klikając odpowiednie przyciski na pasku narzędzi.
Aby w środku listy utworzyć wiersz bez numeru lub punktora, wciskamy kombinację klawiszy „Shift” i „Enter”. Niedawno dostałem kolejnego e-maila. I to z USA. Pan Janusz pisze: „Czytając «Niedzielę» z 25 maja 2008 r., zauważyłem w Pana części «Komputer dla bardzo początkujących» prośbę s. Teresy o odcinki Pana artykułów. (…) Zbieram poszczególne artykuły. Mógłbym zrobić kopie i przekazać”.
Z panem Januszem można się skontaktować e-mailowo. S. Teresie podam jego adres. Serdecznie pozdrawiam.
Leon XIV zezwolił Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych na publikację dekretów otwierających drogę do beatyfikacji patriarchy maronickiego i kolejnych 80 męczenników hiszpańskich z czasów wojny domowej z lat 30. XX wieku.
Pierwszy z dekretów dotyczy uznania cudu przypisywanego wstawiennictwu sługi Bożego Eliasz Hoyeka (1843-1931), maronickiego patriarchy Antiochii i założyciela Zgromadzenia Maronickich Sióstr Świętej Rodziny.
Dom Chłopaków w Broniszewicach to DPS prowadzony przez siostry dominikanki. Na zdjęciu s. Tymoteusza z jednym z 67 niepełnosprawnych podopiecznych
W ostatnim czasie toczą się dyskusje na temat przyszłości dzieci przebywających w domach pomocy społecznej, a to za sprawą projektu nowelizującego ustawę o pomocy społecznej, w którym przewidziano istotne zmiany w funkcjonowaniu DPS-ów. W przypadku uchwalenia projektowanych przepisów, zmiany te szczególnie odczują placówki, w których przebywają dzieci, takie jak DPS Dom Chłopaków w Broniszewicach, prowadzony przez siostry dominikanki. Instytut Ordo Iuris przygotował analizę projektowanych zmian dotyczących małoletnich podopiecznych DPS-ów, w której wskazał na potrzebę modyfikacji proponowanego modelu deinstytucjonalizacji opieki społecznej.
Na stronie Rządowego Centrum Legislacji opublikowano 26 marca projekt ustawy o zmianie ustawy pomocy społecznej oraz niektórych innych ustaw autorstwa Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (MRPPS). Projekt wzbudził niemałe kontrowersje, a wśród krytykujących przyjęte w nim rozwiązania znaleźli się przedstawiciele środowiska domów pomocy społecznej, w tym siostry dominikanki prowadzące DPS o nazwie „Dom Chłopaków w Broniszewicach”.
Z Mazowsza nasza jubileuszowa droga prowadzi nas na północ, do krainy tysiąca jezior – na Warmię. Docieramy do Olsztyna, by pokłonić się Tej, która wita wszystkich przybywających do serca tego miasta. Matka Boża Miłosierdzia, czczona tutaj w wiernej kopii wizerunku z wileńskiej Ostrej Bramy, jest dla mieszkańców Warmii znakiem łączności z dawnymi Kresami i dowodem na to, że miłosierdzie Boże nie zna granic. Pod opieką duszpasterzy i w duchu franciszkańskiej wrażliwości na ludzką biedę, Maryja otwiera tu swoje dłonie dla każdego strudzonego wędrowca.
Kiedy stajemy przed tym wizerunkiem, widzimy Maryję bez Dzieciątka, z rękami skrzyżowanymi na piersiach w geście pokornego przyjęcia Bożej woli. To „Matka Miłosierdzia”, która wpatruje się w nas z taką samą czułością, jak z wysokości wileńskiej bramy. Historia tego obrazu w Olsztynie jest nierozerwalnie związana z powojennymi losami Polaków, którzy przywieźli ze sobą miłość do Ostrobramskiej Pani jako najcenniejszy skarb. To tutaj, w cieniu wiekowych murów, Maryja uczy nas, że prawdziwa siła tkwi w łagodności i przebaczeniu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
