Kim był św. Paweł? Z dostępnych nam źródeł, o których była mowa przed dwoma tygodniami, możemy wnioskować, że był wyjątkowym człowiekiem. Władał biegle kilkoma językami. Na pewno znał grekę (tzw. „koine dialektos”, czyli język używany w jego czasach w basenie Morza Śródziemnego), hebrajski i aramejski. Przypuszcza się, że posługiwał się także językiem łacińskim.
Apostoł Narodów urodził się na przełomie er. Znawcy tematu sądzą, że mógł być kilka lat młodszy od Jezusa z Nazaretu, którego stał się gorliwym głosicielem. Św. Paweł przyszedł na świat w Tarsie (zob. Dz 21, 39, por. też Dz 9, 11.30; 11, 25; 22, 3). Miasto to było bardzo słynne w tamtych czasach. Było stolicą rzymskiej prowincji Cylicji (południowo-wschodnia część Azji Mniejszej). Dzisiaj leży na terytorium Turcji, a o jego świetności świadczą ruiny dostępne dla turystów i badane przez archeologów. Tars słynął z licznych szkół retorów i filozofów. Był też wielkim ośrodkiem handlowym, w którym rozwijało się tkactwo. Dzięki żyznym glebom w jego okolicach uprawiano zboża, winorośle i len. Hodowano też kozy. Nazwa całej krainy (Cylicja) wywodzi się od grubego materiału z włosia kóz, po łacinie - „cilicium” po grecku - „kilikion”.
Św. Paweł wyrastał zatem w środowisku miejskim. Dlatego też w jego listach nie ma porównań wziętych z życia wiejskiego, których nie brakuje np. w nauczaniu Jezusa z Nazaretu. Praktycznie nie wiemy nic o rodzinie Apostoła. Właściwie na ten temat mamy tylko jedną wzmiankę w Dziejach Apostolskich, gdzie jest mowa o jego siostrzeńcu (23, 16). Można zatem przypuszczać, że jego siostra wyszła za mąż w Jerozolimie. Zgodnie ze słowami św. Pawła (por. np. 2 Kor 11, 22, Rz 11, 1 czy Flp 3, 5), był on Hebrajczykiem z pokolenia Benimina oraz należał do stronnictwa faryzeuszy. Poza naukami wyniesionymi z rodzinnego domu i miasta właściwe wykształcenie uzyskał w Jerozolimie u słynnego rabina Gamaliela (por. Dz 22, 1nn.). Jego rodzice najprawdopodobniej byli dosyć zamożnymi ludźmi. Być może zajmowali się handlem. Mogli też mieć rzymskie obywatelstwo, które przeszło potem na św. Pawła i z pewnością było mu bardzo pomocne w jego podróżach (to tak, jakby ktoś w naszych czasach miał obywatelstwo USA). Apostoł był bardzo gorliwym wyznawcą judaizmu. Po olśnieniu na drodze do Damaszku stał się ewangelizatorem świata. Chwalebny Pan przemienił go na swojego ucznia. Dzięki owej transformacji chrześcijaństwo wyszło poza Jerozolimę i dotarło do innych części rzymskiego imperium.

Kontakt: biblia@niedziela.pl