Reklama

„Elementarz” Benedykta XVI

Niedziela Ogólnopolska 12/2008, str. 48

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

- Czy Elementarz Benedykta XVI można nazwać rodzajem katechizmu domowego dla każdego, komu bliskie są myśli, rozważania i dzieła Ojca Świętego?

- Elementarz Benedykta XVI jest szansą na spotkanie z jednym z najgłębszych umysłów współczesnego świata. Autor prowadzi czytelnika przez niemal wszystkie „gorące pytania” i odważnie szuka na nie odpowiedzi. Dzięki starannie wybranym znaczącym refleksjom Benedykt XVI pozostaje z nami w swoich pouczeniach, w słowach miłości i otuchy.
Na prezentowaną antologię składają się fragmenty tekstów kard. Josepha Ratzingera, które powstały zarówno w czasie jego posługi jako prefekta Kongregacji Nauki Wiary, jak i pontyfikatu, jako Benedykta XVI. Elementarz ukazuje szerokie spectrum jego zainteresowań i poszukiwań: zarówno głębokich analiz teologicznych, jak i osobistych przemyśleń, wydawanych w formie wywiadów.

- Formuła Elementarza, którą zaproponowało Wydawnictwo Literackie, zyskała ogromną popularność. Na ile Papież okazuje się tu bliski współczesnemu człowiekowi? Czy stara się odpowiedzieć na nasze problemy, z którymi borykamy się „tu i teraz”?

Reklama

- Teksty zostały ułożone tematycznie i odnoszą się do najważniejszych „życiowych” zagadnień, dotyczących tajemnicy człowieka, jego wolności, sumienia, odpowiedzialności, pytań o wiarę, miłość, Kościół, ekumenizm, a także o współczesność, kulturę, politykę, media, wychowanie i tolerancję. Elementarz zawiera rozważania Ojca Świętego na temat modlitwy, sakramentów, liturgii, rzeczy ostatecznych, a także duchowości. Można tu odnaleźć tematy dotyczące demokracji, teorii państwa, jak również tolerancji, piękna, muzyki czy sportu. Przywołano tu zarówno dzieła teologiczne, np. „Bóg Jezusa Chrystusa”, „Jezus z Nazaretu”, jak i opisy współczesności w swobodnym nurcie wywiadu, np. „Bóg i świat”. Dzięki wspomnieniom obecnego Papieża mamy możliwość spojrzeć raz jeszcze jego oczami na Wielkiego Poprzednika - Jana Pawła II. Elementarz to przewodnik po życiu współczesnego człowieka, z przesłaniem na przyszłość. To książka dla poszukujących i dla tych, którzy mają ambicję pogłębiania swojej wiary. Za sprawą tematycznego układu i cytatów książka stanowi znakomitą pomoc w pracy kapłańskiej i katechetycznej.

- Czy ta książka może być szansą na odbycie rekolekcji „na co dzień” z Ojcem Świętym? Czy zachęca do lektury dzieł Papieża?

- Klucz rekolekcji rozumianych jako wieczorne „przystanki” - zatrzymanie się nad krótką, lecz treściwą refleksją, chociażby w obecnej atmosferze Wielkiego Postu - byłby najlepszym podejściem do tej lektury. Można by zaproponować swoiste „wieczory benedyktyńskie” - codziennie przed snem zaczerpnąć kilka zdań z jego spuścizny. Nie jest to ani nużące, ani czasochłonne. A lekturę większych dzieł polecałbym przede wszystkim skłonnym do refleksji i wytrwałym w szukaniu prawdy.

Rozmawiała Bogusława Stanowska-Cichoń

Benedykt XVI, Elementarz dla pobożnych, zbuntowanych i szukających prawdy. Wybrał i opracował o. Marian Zawada OCD; www.wydawnictwoliterackie.pl. Bezpłatna infolinia: 0-800-42-10-40.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2008-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zmiana pokoleniowa w Kościele? Watykanista komentuje decyzje Leona XIV

2026-10-12 09:25

[ TEMATY ]

decyzje

Leon XIV

watykanista

w kościele

zmiana pokoleniowa

komentuje

PAP

Papież Leon XIV

Papież Leon XIV

Nominacje abp. Vittoria Francesca Violi na archiprezbitera Bazyliki św. Piotra i kard. Luisa Antonia Tagle’a na dziekana Kolegium Kardynalskiego zapowiadają zmianę pokoleniową w Kościele. Zdaniem watykanisty Andrei Gagliarducciego decyzje te pokazują, że pontyfikat Leona XIV wykracza poza tradycyjny podział na nurty konserwatywne i progresywne.

Włoski komentator w analizie opublikowanej 12 października wskazuje, że obie nominacje były zaskakujące, ale wpisują się w dotychczasowy styl działania papieża. Leon XIV, wyświęcony na kapłana w 1982 r., należy do pokolenia, które nie uczestniczyło osobiście w sporach Soboru Watykańskiego II. Łączy przywiązanie do liturgii z doświadczeniem misyjnym i otwartością na nowe wyzwania Kościoła.
CZYTAJ DALEJ

Miara odpowiedzialności rośnie z miarą daru

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Paweł sięga po historię dwóch synów Abrahama i czyta ją metodą, którą sam nazywa po imieniu: „wydarzenia te mają jeszcze sens alegoryczny” (gr. hatina estin allēgoroumena). To jedyne miejsce Nowego Testamentu, gdzie pada termin „alegoria”. Egzegeza duchowa otrzymuje tu swój biblijny list uwierzytelniający. Hagar, niewolnica, rodzi „według ciała”. Sara, wolna, rodzi „na skutek obietnicy”. Dwie matki to dwa przymierza. Hagar odpowiada górze Synaj i „rodzi ku niewoli”, a wolna odpowiada „górnemu Jeruzalem”, które „jest wolne i ono jest naszą matką”. Zdanie o matce stało się jednym z najczulszych tytułów eklezjologii: Jerusalem, quae sursum est, mater nostra. Cyprian przekuje je w aksjomat. Nie może mieć Boga za Ojca, kto nie ma Kościoła za matkę. Liturgia i Ojcowie będą mówić o Ecclesia mater rodzącej dzieci w chrzcielnym łonie. Cytat z Iz 54,1, „wesel się, niepłodna”, dopowiada paradoks płodności. Ta, która po ludzku nie mogła rodzić, ma dzieci liczniejsze niż zamężna. Łaska rodzi tam, gdzie natura ustaje. Wniosek Pawła jest deklaracją statusu: „tak to, bracia, nie jesteśmy dziećmi niewolnicy, ale wolnej”. Zaraz potem przechodzi w imperatyw, który otwiera piąty rozdział jak fanfara: „ku wolności wyswobodził nas Chrystus. A zatem trwajcie w niej i nie poddawajcie się na nowo pod jarzmo niewoli”. Wolność jest darem do ustrzeżenia. Można ją oddać dobrowolnie, wracając pod jarzmo. Dla Galatów jarzmem była wymuszona litera Prawa. Każde pokolenie zna własne jarzma, w które ucieka się przed ryzykiem wolności dzieci Bożych. Stare adagium mówi, że łaska zakłada naturę. Paweł dopowiada, że łaska wyzwala naturę, i że wyzwolonych obowiązuje trwanie.
CZYTAJ DALEJ

Znała Alicję Lenczewską osobiście. Teraz odkrywa nieznane życie mistyczki

2026-10-12 14:06

Materiał prasowy

Książka „Ukryta Mistyczka. Życie i duchowa droga Alicji Lenczewskiej”

Książka „Ukryta Mistyczka. Życie i duchowa droga Alicji Lenczewskiej”

Kim była Alicja Lenczewska, zanim stała się jedną z najbardziej intrygujących polskich mistyczek? Odpowiedzi przynosi „Ukryta Mistyczka. Życie i duchowa droga Alicji Lenczewskiej” Iwony Kępisty, wydana nakładem Wydawnictwa Esprit. To pierwsza tak obszerna biografia kobiety, której duchowe zapiski poruszają dziś tysiące czytelników. Powstała dzięki niepublikowanym dotąd materiałom rodzinnym i świadectwom osób, które znały ją osobiście.

Alicja Lenczewska przez niemal pięćdziesiąt lat nie wyróżniała się niczym, co zapowiadałoby jej późniejszą duchową drogę. Była nauczycielką, mieszkała w Szczecinie, pracowała, podróżowała, utrzymywała przyjaźnie. Dopiero w dojrzałym wieku jej życie przeszło głęboką przemianę. Zaczęła prowadzić duchowe zapiski, opublikowane później jako Świadectwo i Słowo Pouczenia, które przyniosły jej rozpoznawalność daleko poza rodzinnym miastem.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję