Jeden z podstawowych terminów, jaki trzeba opanować podczas pracy przy komputerze, to „plik”. W plikach zapisuje się bowiem owoce naszej pracy. Piszemy np. jakiś dokument. Przypuśćmy, że jest to list miłosny. Kosztuje nas to dużo nerwów. Dawniej zniszczylibyśmy mnóstwo kartek papieru, aby wreszcie nasze „dzieło” było gotowe i takie, jak to sobie wymarzyliśmy. Korzystając z edytora tekstu, np. z Worda, poprawki możemy nanosić w nieskończoność. Kiedy jednak otworzymy „Nowy dokument”, warto go od razu zapisać („Zapisz jako”). Komputer tworzy wtedy właśnie nowy plik, który zawierać będzie nasze „wypociny”.
Nadrzędny do pliku jest folder. To taki zbiór naszych plików. Pliki grupuje się w folderach, tak jak dokumenty tradycyjne zbiera się np. w segregatorach. Komputer, zazwyczaj podczas instalacji Windows, tworzy folder „Moje dokumenty”. To folder nadrzędny. W nim możesz tworzyć mniejsze foldery, np. „Zdjęcia”, „Muzyka”, „Listy miłosne”, „Skargi na szefa” itd.
Jak stworzyć folder? Kliknij (raz lub dwa razy) na ikonę „Mój komputer” (jeśli jej tam nie ma, kliknij w lewym dolnym rogu na „Start” i tu wyszukaj „Mój komputer”). Teraz znajdź „Moje dokumenty”. Możesz też stworzyć taki katalog (folder), klikając w dowolnym miejscu prawym przyciskiem myszy na słowo „Nowy”, a później „Folder”. Po utworzeniu określenie „Nowy folder” możesz zamienić na własne, np. „Listy miłosne”. W razie problemów kliknij na „Nowy folder” prawym przyciskiem myszy i na „Zmień nazwę”.
Podsumowując: wybierasz „Mój komputer”, tu wybierasz dysk (to też rodzaj folderu) lub folder, w którym chcesz utworzyć swój nowy folder, po otwarciu klikasz prawym przyciskiem myszy i wybierasz opcje „Utwórz nowy”, a później „Folder”, nadajesz mu nazwę, a przy pomyłce znów klikasz prawym przyciskiem myszy i wybierasz opcję „Zmień nazwę”.
Życzę powodzenia w tworzeniu plików. I pamiętajcie: komputer pozwala wykonać osiem razy szybciej czynność, której bez komputera nigdy byśmy nie zrobili.
Z potrzeby serca, wdzięczności i pragnienia, by pamięć trwała, tak narodził się utwór poświęcony śp. ks. Romanowi Patykowi. O kapłanie, który „szedł razem z ludem”, oraz o piosence będącej osobistym hołdem opowiada w rozmowie parafianin Mariusz Szlachta.
Śmierć kapłana, który przez 12 lat prowadził wspólnotę parafialną, pozostawia w sercach wiernych nie tylko smutek, ale i wdzięczność. W parafii pw. św. Marcina w Zadrożu, której proboszczem był śp. ks. Roman Patyk, pamięć o nim wciąż jest żywa. Jednym z jej wyrazów stał się utwór muzyczny stworzony przez parafianina – Mariusza Szlachtę. To osobiste świadectwo wiary, przywiązania i szacunku wobec kapłana, który jak mówią wierni „miał serce Boga”.
Zapraszamy przez wszystkie dni Wielkiego Postu na codzienny cykl: "Wielkopostny Kadr z Niedzielą"
Zapraszamy do naszej wielkopostnej drogi formacyjnej poprzez treści, które znajdziemy na portalu www.niedziela.pl - Zazwyczaj rozważaliśmy słowo Boże, ale teraz chcemy zobaczyć na efekt rozważania słowa Bożego. Spojrzymy na artykuły formacyjne na portalu www.niedziela.pl i spróbujemy w tym duchu sięgnąć do tego, co może nas podnieść na duchu i zmienić nasze życie.
Do wspólnej drogi, do słuchania razem Ducha Świętego, oraz do budowania wspólnoty Kościoła poprzez wzajemne słuchanie siebie zaprosił wiernych archidiecezji krakowskiej kard. Grzegorz Ryś. W liście pasterskim metropolita krakowski zachęca też do "budowania Kościoła wiernych pozostających względem siebie w prawdziwych i żywych relacjach, współodpowiedzialnych, zatroskanych o innych i o jakość kościelnych wspólnot". W liście na Wielki Post metropolita krakowski podzielił się też ramowym planem Synodu Diecezjalnego, który rozpocznie się 14 marca. List będzie czytany w kościołach i kaplicach Archidiecezji Krakowskiej jutro - w niedzielę, 22 lutego.
W pierwszą niedzielę Wielkiego Postu zawsze towarzyszymy Jezusowi na pustyni. Albo lepiej: odkrywamy, że to ON towarzyszy NAM na każdej naszej pustyni – więcej: towarzyszy nam na każdym kroku naszej życiowej drogi. Św. Mateusz w swojej Ewangelii konsekwentnie to pokazuje, jak Jezus swoim życiem powiela każdy fragment losu swojego narodu. Rodzi się w skromnym Betlejem jak król Dawid. Potem – wraz Rodzicami – ucieka do Egiptu i znajduje tam ocalenie – jak wieki przed Nim wszyscy synowie Jakuba/Izraela. Potem powraca do Ojczyzny i spędza na pustyni – podobnie jak Żydzi po wyjściu z Egiptu – 40 dni (symbolizujących 40 lat), doświadczając wszystkich „pokus pustyni”:
głodu (pierwsza pokusa); niewiary, czyli wystawiania Boga na próbę (pokusa druga); bałwochwalstwa (pokusa trzecia: wszystkie bogactwa świata jak pustynny, złoty cielec).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
