We wsi Swarzewo, 5 km od Pucka, w kościele Narodzenia Najświętszej Maryi Panny znajduje się cudowna figurka Matki Bożej, zwana Gwiazdą Morza lub Królową Polskiego Morza. Pochodzi ona prawdopodobnie z XV wieku i zaliczana jest do najbardziej wartościowych gotyckich rzeźb Madonny na Pomorzu. Zgodnie z zachowaną legendą, figura miała być początkowo figurą okrętową towarzyszącą żeglarzom. Po uratowaniu im życia podczas sztormu marynarze ustawili figurę przy studni we wsi Swarzewo. Kaszubscy rybacy zbudowali nad studnią małą kapliczkę. W połowie XV wieku figurę przeniesiono do kościoła Świętych Apostołów Piotra i Pawła na Helu. W okresie reformacji czczoną figurę protestanci wrzucili do morza. Jednak w cudowny sposób miała ona dopłynąć do Swarzewa. W latach 1877-80, w podziękowaniu za otrzymane łaski, rybacy ufundowali we wsi nowy kościół i umieścili w nim figurę.
W odrodzonej Polsce, po „zaślubinach z morzem” (10 lutego 1920 r.), za powrót Pomorza do Polski w sanktuarium swarzewskim dziękowali żołnierze armii gen. Józefa Hallera. W 1922 r. przed oblicze Królowej Polskiego Morza przybył ówczesny prezydent RP Stanisław Wojciechowski.
W okresie międzywojennym na prawie wszystkich polskich statkach i okrętach znajdowały się plakietki z wizerunkiem Matki Bożej Swarzewskiej (m.in. okręty: „Burza”, „Błyskawica”, „Orzeł”, statki transatlantyckie: „Kościuszko”, „Polonia”, „Batory”). W 1937 r. biskup chełmiński Stanisław Okoniewski dokonał uroczystej koronacji figury. Przed II wojną światową na odpust lipcowy Matki Bożej Szkaplerznej rybacy przypływali wieczorem z Helu.
Również obecnie Swarzewo to ważne miejsce dla ludzi morza i miejscowych Kaszubów. Przybywają tutaj w licznych pielgrzymkach. Najwięcej na odpusty: mały, zwany rybackim lub węgorzowym (w pierwszą niedzielę po 16 lipca), oraz duży w święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny (8 września). Duży odpust trwa cały tydzień. Co roku organizowana jest też pielgrzymka dzieci marynarzy.
Teksty o sanktuariach przygotowali: prof. dr hab. Antoni Jackowski i dr Izabela Sołjan z Instytutu Geografii i Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
W środę 20 maja br. sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski bp Marek Marczak spotkał się z prof. Gabriellą Gambino. Podsekretarz Dykasterii ds. Świeckich, Rodziny i Życia przebywa w Polsce na zaproszenie dyrektora Krajowego Ośrodka Duszpasterstwa Rodzin przy KEP ks. Roberta Wielądka.
Podczas spotkania w Sekretariacie Generalnym Konferencji Episkopatu Polski w Warszawie prof. Gambino rozmawiała z bp. Marczakiem m.in. o współczesnych wyzwaniach duszpasterstwa rodzin. - Wydaje mi się, że dziś problemem jest brak sensu egzystencji u wielu młodych ludzi. To, co mogłoby to zmienić, to jest asystowanie, bycie przy nich, od samego początku, po to, żeby ich formować w zrozumieniu ich powołania, w zrozumieniu tego, że powołani są do czegoś pięknego, że jest piękny plan na ich życie - powiedziała po spotkaniu. W rozmowie uczestniczył również bp Tomasz Sztajerwald należący do Rady ds. Rodziny KEP.
Nasza jubileuszowa droga prowadzi nas do Miedniewic – miejsca, które udowadnia, że Bóg wybiera to, co pokorne, by objawić swoją wielkość. Choć dziś wznosi się tu monumentalna świątynia, wszystko zaczęło się w 1674 roku w zwykłej, chłopskiej stodole. To właśnie tam pobożny gospodarz, Jakub Trojańczyk, umieścił zakupiony na odpuście w Studziannie mały drzeworyt przedstawiający Świętą Rodzinę.
Miedniewicka historia jest niezwykła: Jakub powiesił odpustowy obrazek na dębowym słupie wspierającym dach stodoły i tam każdego dnia żarliwie się modlił. Wkrótce mieszkańcy zaczęli dostrzegać nad stodołą dziwny blask, który brano za pożar. Gdy okazało się, że to nadprzyrodzone zjawisko, do Miedniewic zaczęły płynąć rzesze pielgrzymów. Sam wizerunek – choć wykonany na skromnym papierze – przedstawia Jezusa, Maryję i Józefa siedzących przy wspólnym stole, co czyni go wyjątkowym znakiem bliskości Boga w codzienności domowego życia.
Figura św. Jana Nepomucena przez wieki była jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli Lądka- Zdroju
Po tragicznej powodzi z września 2024 roku, która porwała figurę św. Jana Nepomucena z zabytkowego mostu nad Białą Lądecką, mieszkańcy odzyskują nadzieję, że jeden z najważniejszych symboli miasta powróci na swoje miejsce.
18 maja w Lądku - Zdroju podpisano list intencyjny dotyczący wykonania repliki XVIII-wiecznej figury świętego, która przez lata była charakterystycznym punktem na mapie miasta i miejscem spotkań wielu pokoleń lądczan. Inicjatywy podjęła się firma Nowak-Mosty, odbudowująca mosty po ubiegłorocznej katastrofie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
