Do korzeni wracają postkomuniści. Tym samym nurtem zabrała się także Platforma Obywatelska. Z zesłania do europarlamentu wraca Paweł Piskorski - architekt mostów i układu warszawskiego odbudowuje swe wpływy w partii. (Gazeta Wyborcza, 22 lutego). Postkomuniści do korzeni mają dalej, bo rewolucja wybuchła w 1917 r. PO znacznie bliżej, bo najlepsze czasy, przynajmniej w Warszawie, przypadają na końcówkę ubiegłego stulecia.
Poczucie sukcesu
Frakcyjna walka przybiera na sile w Platformie. Przywództwo Donalda Tuska jest śmiało kwestionowane i coraz częściej padają pytania o odpowiedzialność za podwójną porażkę w wyborach parlamentarnych i prezydenckich. Tusk jest nieczuły na te ataki jak skała i powiada, że w obydwu przypadkach ma poczucie sukcesu. Zupełnie tak samo jak polscy sportowcy na zimowej olimpiadzie po zajęciu przedostatniego miejsca.
Była szefowa KRRiT ogłosiła, że będzie niezależnie i obiektywnie monitorowała polskie media za pieniądze Unii Europejskiej. Danuta Waniek wykazała się tym, że pieniądze, szczególnie nie swoje, umie wydawać. Z niezależności i obiektywności znana jest znacznie mniej. Zresztą, o czym my tu gadamy. Wcale!
Pękają z dumy
Skazany przez sąd za łapówkarstwo prezydent Piotrkowa Trybunalskiego (z rekomendacji SLD) wykoncypował sobie, że nie może ustąpić z urzędu, bo byłoby to ze szkodą dla miasta. No tak. Miasto i jego mieszkańcy pękają z dumy.
Usiąść i płakać
Większość obiektywnych, tzn. nieprzychylnych PiS-owi mediów jest w kropce. Jak tu ludziom wytłumaczyć, że ci z PiS-u ciągle prowadzą w sondażach? Nic tylko usiąść i płakać.
Komediodramat
Złodziej próbował na warszawskiej ulicy ukraść kobiecie torebkę. Zareagował przypadkowy przechodzień. Razem ze swoim kolegą złapali złodzieja i odprowadzili do komendy stołecznej policji. Tam opowiedzieli wszystko dwóm policjantom. Stróże prawa wysłuchali grzecznie, po czym powiedzieli, że oni są tylko wartownikami i pomóc nie mogą. Właściwie to co nieco pomogli, sugerując, żeby zadzwonić pod 997. Patrol przyjechał po 50 minutach. Czy to scenariusz kiepskiej komedii? Nie! Jak najbardziej realne wydarzenie. 16 lutego 2006 r., Warszawa, godziny popołudniowe. Tu już trzeba płakać.
Zrób sobie dzisiaj „rachunek sumienia” z dostrzegania nieskończonego majestatu Boga, który objawiał się w ostatnich godzinach/dniach w tobie i w ludziach obok ciebie. Ale nie po to, by się „zdołować” tym, jak często zdarza ci się go przeoczyć; lecz po to, by się nim – choćby i po fakcie – ucieszyć i zachwycić.
Biblia wielokrotnie opiewa majestat Boga. Majestat, czyli dostojeństwo, powagę, potęgę, okazałość, splendor, moc, chwałę i tak dalej. W litanii do Najświętszego Serca Pana Jezusa wołamy: Serce Jezusa, nieskończonego majestatu… Ponieważ zwykliśmy (całkowicie słusznie) myśleć i mówić o Zbawicielu w samych superlatywach, to wezwanie to nie robi na nas większego wrażenia, nie zdumiewa nas i nie zastanawia. Ot, jeszcze jeden, jak najbardziej „zasłużony” modlitewny „komplement” wobec Pana Jezusa. Tymczasem warto poświęcić mu chwilę i odrobinę więcej uwagi.
W dzisiejszej Belgii, w Mont-Cornillion niedaleko Liege (ówczesne Leodium), młoda zakonnica augustiańska Julianna otrzymała w latach 1209-11 objawienia, podczas których Pan Jezus prosił o ustanowienie święta Bożego Ciała. Zwierzyła się z nich swemu spowiednikowi.
Ten jednak zareagował stwierdzeniem: – Po co nowe święto? Ustanowienie Najświętszego Sakramentu obchodzi się uroczyście w Wielki Czwartek, a Eucharystia czczona jest codziennie w odprawianych Mszach św.
Procesja Bożego Ciała w łódzkiej parafii katedralnej
- Mamy jedną z piękniejszych katedr w Polsce. Rozejrzyjcie się dobrze. Ale jeślibyśmy wynieśli stąd Najświętszy Sakrament, to po co nam ta katedra? To by było świetne muzeum. To nie byłaby świątynia. Jezus daje nam swoją obecność poprzez swoje Ciało i swoją Krew, byśmy stali się jak ta katedra - Jego domem – mówił kard. Krajewski do zebranych w łódzkiej katedrze podczas Eucharystii w uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa.
Wspominając swoją rzymską procesję Bożego Ciała z Janem Pawłem II hierarcha powiedział - To była ostatnia procesja Bożego Ciała Jana Pawła II. Papież już nie chodził. Papież już poruszał się na wózku. Odprawił Mszę świętą na Lateranie, czyli w katedrze, w pierwszym kościele wszystkich kościołów. Po Mszy świętej z mistrzem ceremonii papieskich pomogliśmy Ojcu Świętemu, dostać się na platformę samochodu, który miał się przemieszczać podczas procesji. I ruszyliśmy do Matki Bożej Większej, do Santa Maria Maggiore. W pewnym momencie klęczeliśmy z Ojcem Świętym. Ojciec Święty dał znak rękom, a w tej ręce zawsze trzymał chusteczkę, żeby się do Niego zbliżyć. I powiedział, chce uklęknąć. Ciarki przeszły, bo wiadomo, że nie mógł uklęknąć. To było niemożliwe. Więc, żeby oddalić tę prośbę, to Ojcze Święty, może za chwilę. Może z 200 metrów przejechaliśmy. Ojciec Święty znów opuścił rękę z chusteczką i mówi, ja naprawdę chcę uklęknąć. To jeszcze trochę. Może na wysokości Uniwersytetu. A potem już po prostu dał znak, żeby jak najbliżej do Niego się przesunąć. I powiedział, tam jest Bóg. Ja muszę uklęknąć. Nie było dyskusji. Osunął się, popatrzył na Najświętszy Sakrament i natychmiast wróciliśmy na fotel. Byłem przy wyznaniu wiary Jana Pawła II - wspominał metropolita łódzki.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
