Reklama

Pomoc duszpasterska

Wszystko o bierzmowaniu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Na półkach księgarskich zauważymy dwie nowe książki dotyczące sakramentu bierzmowania: Bierzmowanie - sakrament inicjacji chrześcijańskiej, która ukazała się w Wydawnictwie Archidiecezji Lubelskiej „Gaudium”, oraz Sakrament bierzmowania w praktyce pastoralnej Kościoła w Polsce - Sandomierz 2005 r. Ich autor - ks. Czesław Krakowiak, prezbiter Kościoła lubelskiego, profesor liturgiki KUL-u, od lat zajmuje się sakramentami inicjacji chrześcijańskiej. Książki mają stanowić pomoc dla duszpasterzy przygotowujących młodzież do sakramentu bierzmowania.
Autor w kontekście historycznym omawia wymogi stawiane osobie przyjmującej sakrament, jego szafarzowi oraz świadkowi. Odwołanie do tradycji i praktyki Kościoła ma pomóc we właściwym zrozumieniu, przygotowaniu i przeżyciu tego sakramentu. Znajdziemy informacje dotyczące miejsca i czasu celebracji sakramentu oraz sposobów przygotowania do bierzmowania. Autor omawia organizację, metody katechumenalnej formacji pochrzcielnej, a także sposób prowadzenia katechezy o bierzmowaniu w świetle liturgii i teologii. Następnie przechodzi do przygotowania bliższego, obejmującego katechezę i celebracje liturgiczne w parafii, a następnie przygotowanie bezpośrednie, czyli „pełne wiary, miłości i tęsknoty oczekiwanie na dar Ducha Świętego, którego Uwielbiony Chrystus razem z Ojcem ześle na ochrzczonych w czasie liturgii tego sakramentu”. Zwraca uwagę na dzień skupienia dla kandydatów, świadków i rodziców, a także praktykowaną w wielu diecezjach Nowennę do Ducha Świętego i sugeruje strukturę jej celebracji.
Ważną duszpasterską grupą są osoby starsze przygotowywane do przyjęcia tego sakramentu. Ks. Krakowiak podaje również „program rocznego przygotowania do bierzmowania w diecezji lubelskiej”. Dostrzegając trudny problem formacji permanentnej, sugeruje, w jaki sposób można wykorzystać celebracje roku liturgicznego, a także grupy nieformalne dla dalszej formacji nowo bierzmowanych.
Znajdziemy też informacje na temat liturgii bierzmowania w czasie Mszy św., poza Mszą św. oraz w pozostałych sytuacjach, jak np. bierzmowanie udzielane przez wielu szafarzy, w niebezpieczeństwie śmierci czy w Wigilię Paschalną. Dostrzegając pewne nieprawidłowości, Autor zwraca uwagę, iż „nie ma uzasadnienia dość częsta praktyka, że wszyscy obecni na liturgii prezbiterzy wkładają ręce na kandydatów do bierzmowania w czasie modlitwy do Ducha Świętego”. Tak więc należy wyciągnąć prosty wniosek, opierając się na rozstrzygnięciu Stolicy Apostolskiej, że nad osobą bierzmowaną „ręce wyciągają jedynie prezbiterzy, którzy towarzyszą biskupowi w udzielaniu sakramentu, a nie wszyscy obecni prezbiterzy”.
Godne uwagi jest również zamieszczenie w aneksie gotowych: „deklaracji kandydata o przystąpieniu do grupy formacyjnej w parafii przed przystąpieniem do bierzmowania; obrzędu włączenia kandydatów do grupy formacyjnej przygotowującej do sakramentu bierzmowania we wspólnocie parafialnej; formularza prośby do biskupa o udzielenie sakramentu bierzmowania oraz obrzędu przyjęcia prośby o udzielenie sakramentu bierzmowania”. Zamieszczona bibliografia w języku polskim stanowi gotową pomoc dla chcących pogłębić omawiane zagadnienia.
Osoby zainteresowane problematyką odsyłamy do Wydawnictwa Diecezjalnego w Sandomierzu oraz do księgarni pomocy duszpasterskich Kurii Archidiecezjalnej w Lublinie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2006-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Stolica Apostolska: nienawiść w internecie i nietolerancja religijna to formy rasizmu

2026-10-09 17:39

[ TEMATY ]

internet

rasizm

nietolerancja

nienawiść

@Vatican Media

Stały obserwator Stolicy Apostolskiej przy Organizacji Narodów Zjednoczonych abp Christophe Zakhia El-Kassis

Stały obserwator Stolicy Apostolskiej przy Organizacji Narodów Zjednoczonych abp Christophe Zakhia El-Kassis

Stały obserwator Stolicy Apostolskiej przy Organizacji Narodów Zjednoczonych abp Christophe Zakhia El-Kassis 8 października wygłosił oświadczenie podczas 81. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ w ramach obrad poświęconych eliminacji dyskryminacji rasowej. Hierarcha przestrzegł przed „ideologiami materialistycznymi i nacjonalistycznymi”, które stanowią zamach na godność człowieka — fundament budowania „prawdziwej wspólnoty międzynarodowej”.

Jak podkreślił abp El-Kassis, godność wspólna wszystkim ludziom, „nadana przez Boga” i „mająca fundamentalne znaczenie dla budowania prawdziwej wspólnoty międzynarodowej”, jest dziś zagrożona przez różne formy dyskryminacji, które obejmują coraz więcej obszarów życia. Dotyczy to zarówno przestrzeni internetowej, jak i sfery religijnej, a także obojętności wobec migrantów i uchodźców.
CZYTAJ DALEJ

Serce nie znosi próżni

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Paweł toczy spór o to, kto jest dzieckiem Abrahama, i rozstrzyga go zdaniem-tezą: „ci, którzy polegają na wierze, ci są synami Abrahama”. Dowód prowadzi z Pisma: „uwierzył Abraham Bogu i zostało mu to policzone za sprawiedliwość” (Rdz 15,6). Abraham został usprawiedliwiony przed obrzezaniem i przed Prawem. Wiara jest starsza niż uczynki Prawa. Więcej, już w obietnicy „w tobie będą błogosławione wszystkie narody” Paweł czyta praewangelię. Pismo „przewidziało” usprawiedliwienie pogan z wiary i „wcześniej zapowiedziało Abrahamowi Ewangelię”. Antytezą błogosławieństwa wiary jest przekleństwo uczynków Prawa: „na tych wszystkich, którzy polegają na uczynkach wymaganych przez Prawo, ciąży przekleństwo”, bo Pwt 27,26 przeklina każdego, kto nie wypełnia wszystkiego. Logika jest bezlitosna. Prawo żąda całości, a całości nikt nie dźwiga. Kto więc buduje na własnym wykonaniu, buduje na fundamencie, który go oskarży. „A że w Prawie nikt nie osiąga usprawiedliwienia przed Bogiem, wynika stąd, że sprawiedliwy żyje dzięki wierze” (Ha 2,4), werset, który Paweł uczynił osią swojej teologii, a historia uczyniła osią sporów aż po Reformację. Rozwiązanie przychodzi w zdaniu o zamianie: „z tego przekleństwa Prawa Chrystus nas wykupił - stawszy się za nas przekleństwem, bo napisane jest: Przeklęty każdy, którego powieszono na drzewie” (Pwt 21,23). Czasownik exēgorasen pochodzi z języka wykupu niewolników. Chrystus zapłacił cenę, wchodząc sam pod przekleństwo wiszących na drzewie. Cel jest podwójny: „aby błogosławieństwo Abrahama stało się w Chrystusie Jezusie udziałem pogan i abyśmy przez wiarę otrzymali obiecanego Ducha”. Dzisiejszy patron, Wincenty Kadłubek, biskup krakowski, który złożył urząd i wstąpił do cystersów w Jędrzejowie, jest ilustracją tej samej hierarchii. Godności i dzieła, także tak wielkie jak jego Kronika, matka polskiej historiografii i prawniczej kultury (to on przechował dla nas pojęcie rzeczypospolitej), nie są tytułem przed Bogiem. Tym tytułem pozostaje wiara, która pod koniec życia wybiera mniszą celę.
CZYTAJ DALEJ

Jaki jest sens sakramentu pokuty i pojednania?

2026-10-09 21:02

[ TEMATY ]

spowiedź

Karol Porwich/Niedziela

Jaki jest sens sakramentu pokuty i pojednania? Dlaczego potrzebujemy przebaczenia? Wyjaśnia ks. Mariusz Rosik, znany i ceniony profesor teologii.

Kiedy Jezus ukazał się apostołom w Wieczerniku w niedzielę zmartwychwstania, rzekł do nich: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20,22–23). Wydarzenie to jest konstytutywne dla sakramentu zwanego sakramentem pojednania. O ile w chrzcie dzieci dokonuje się obmycie z grzechu pierworodnego, a w przypadku chrztu dorosłych – z każdego grzechu popełnionego do tej pory, o tyle w sakramencie pojednania Bóg przebacza penitentowi grzechy popełnione po ostatniej spowiedzi. Przepięknym komentarzem do tych dwóch sakramentów zdają się być słowa św. Ambrożego, żyjącego w IV stuleciu biskupa Mediolanu: „Kościół ma wodę i łzy: wodę chrztu i łzy pokuty” (Epistulae 41,12).
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję