Audiencja generalna, 30 czerwca 2004 r.
Czcigodni Bracia w Biskupstwie,

Drodzy Bracia i Siostry!

1. Wczoraj obchodziliśmy uroczystość Apostołów Piotra i Pawła, czczonych w sposób szczególny tutaj, w Rzymie, gdzie obaj przypieczętowali krwią swoje niezwykłe świadectwo miłości do Pana. Uroczysta Liturgia Eucharystyczna została ubogacona w tym roku przez braterskie uczestnictwo Jego Świątobliwości Patriarchy Ekumenicznego Bartłomieja I, aby upamiętnić 40. rocznicę historycznego spotkania i uścisku w Jerozolimie między moim Czcigodnym Poprzednikiem - Sługą Bożym Pawłem VI a Patriarchą Ekumenicznym Atenagorasem. Znacząca była również Wasza obecność, Drodzy Arcybiskupi Metropolici, wybrani w ciągu ostatniego roku. Miałem radość nałożyć Wam święty paliusz, a dzisiaj znów się z Wami spotykam. Pozdrawiam Was z wielką miłością, wraz z Waszymi krewnymi i przyjaciółmi, swoją myślą zaś obejmuję wspólnoty powierzone Waszej trosce duszpasterskiej.

2. Wasza droga obecność jest dla mnie okazją do refleksji nad znaczeniem starożytnego zwyczaju nałożenia paliuszy. Począwszy od IX wieku, arcybiskupi nominowani na stolice metropolitalne otrzymują od Papieża szczególny znak liturgiczny - właśnie paliusz, jako potwierdzenie komunii z Biskupem Rzymu. Znak ten, który Ojciec Święty nakłada podczas wszystkich uroczystych celebracji, zaś metropolici - w szczególnych okolicznościach, jest wąską stułą z białej wełny, noszoną na szyi. Każdego roku przygotowuje się tyle paliuszy, ilu jest nowych metropolitów. Paliusze, poświęcone przez Papieża podczas pierwszych Nieszporów na uroczystość Świętych Piotra i Pawła, zostają złożone w specjalnej szkatule, umieszczonej w konfesji Bazyliki Watykańskiej, przy grobie Apostoła, aby zostały nałożone następnego dnia arcybiskupom.

3. Znak paliusza również dziś zachowuje szczególną wymowę. Wyraża podstawową zasadę komunii, która nadaje kształt życiu Kościoła w każdym jego aspekcie; przypomina, że ta wspólnota na charakter organiczny i hierarchiczny; wskazuje, że Kościół, aby być jednym, wymaga jednego Kościoła jako Głowy Kościołów: Kościoła w Rzymie, którego Biskup, Następca Piotra jest Głową Kolegium Biskupów (por. posynodalna adhortacja apostolska Pastores gregis, 56).
Innym aspektem uzupełniającym, który ryt paliusza ukazuje bardzo jasno, jest katolickość Kościoła. Został on bowiem wezwany przez Chrystusa do głoszenia Ewangelii wszystkim narodom i do służby całej ludzkości.

4. Drodzy Bracia i Siostry! Wielu z Was chciało towarzyszyć tym arcybiskupom w tak znaczącej okazji. To są Wasi Pasterze! Zapraszam, abyście pozostali w łączności z nimi i modlili się w intencji misji pasterskiej, do której zostali powołani. Myślę również o ośmiu metropolitach, którzy są nieobecni, zaś otrzymają paliusz w swoich stolicach biskupich.
Chrystus do wszystkich, jak niegdyś do Piotra, mówi z mocą: „Wypłyń na głębię!”. Zaprasza nas do wspaniałomyślności i zanurzenia się z ufnością w morzu życia, ufając w stałą opiekę Maryi, Matki Bożej, oraz we wstawiennictwo Apostołów Piotra i Pawła, którzy swoją krwią użyźnili początki Kościoła.

Z oryginału włoskiego tłumaczył o. Jan Pach OSPPE