Zmartwychwstanie Pańskie jest najwspanialszym świętem chrześcijańskim. Chrystus, który został zabity jako Baranek bez skazy, zmartwychwstał. To znak, który daje nam Bóg na świadectwo prawdy słów Chrystusowych. Przypomina się tu Pawłowa uwaga: „Gdyby Chrystus nie zmartwychwstał, próżna byłaby nasza wiara i próżne przepowiadanie” (por. 1 Kor 15, 14).
Tajemnica pustego grobu z całą ostrością przemawia do wszystkich, którzy słuchają opowiadania ewangelicznego. Po swoim zmartwychwstaniu Jezus objawia się uczniom: rozmawia z nimi w drodze do Emaus, spożywa razem wieczerzę, pokazuje przebite ręce i bok i mówi: Patrzcie, to Ja jestem, uwierzcie Mi! Ukazuje się niewiastom i tym, którzy byli świadkami Jego życia i męki. Chrystus w sposób niezwykły przebija jakby rzeczywistość ziemską. Nikt nigdy przed Nim tego nie dokonał. On pierwszy zmartwychwstał, On ukazał zwycięstwo życia nad okrutną śmiercią, On dał przykład siły wiary. Przy zmartwychwstaniu bardzo mocno objawia się pełne człowieczeństwo Jezusa, ale także Jego pełne Bóstwo. Jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym Człowiekiem. I dlatego tajemnica zmartwychwstania każe nam na nowo zagłębić się w teksty Ewangelii, żeby nie uronić nic z Jego nauczania słowem i życiem.
Święta Zmartwychwstania Pańskiego winny więc być dla nas jakimś wstrząsającym momentem, który prowadzi do uświadomienia sobie mocy wiary konsekwentnej i wartości pełnego zawierzenia Bogu. Nie możemy przejść obojętnie wobec pustego grobu i wobec Jezusa objawiającego się po zmartwychwstaniu. To fakt decydujący dla całego naszego życia. Tą tajemnicą winniśmy żyć, uwzględniać ją w naszym ustosunkowaniu się do rzeczywistości. Tajemnica zmartwychwstania powinna rzutować na życie chrześcijanina.
Przybywamy w te Święta do naszych rodzin, spotykamy się z bliskimi i mówimy sobie: „Wesołego Alleluja!”, „Radosnych Świąt!”. Słowa te wypowiadamy jako uczniowie Jezusa, a więc jako ludzie mający poprawnie uformowane sumienie. Tymczasem z przerażeniem zauważamy, że Polska staje się krajem ludzi nieuczciwych, istnieje ogromna korupcja i w rzeczywistości za bezrobocie i nędzę Polaków odpowiadają ich bracia, którzy są sprawcami tego nieszczęścia. Pamiętajmy, że Bóg jest Tym, który wymierza sprawiedliwość ostateczną. Niech więc nie czują się wolni od winy wszyscy, którzy mają takie grzechy na sumieniu. Niech Bóg da im łaskę nawrócenia i możliwość wynagrodzenia popełnionych krzywd. Jezus zmartwychwstał. Bóg nie znalazł w Nim winy. Tam, na Sądzie Ostatecznym, trzeba będzie odpowiedzieć za wszystkie przestępstwa i nieuczciwości, tam ujawnią się wszystkie kłamstwa i nic nieczystego nie pójdzie za człowiekiem przed tron Boży. „Nie dostąpisz oblicza Pana, aż nie oddasz ostatniego pieniążka” - mówi przez przypowieści ewangeliczne Pan Jezus (por. Łk 12, 59; Mt 18, 30). Bóg jest Sędzią sprawiedliwym. Upomni się o prawdę.
Gdy więc przeżywamy święta Zmartwychwstania Pańskiego, pamiętajmy, że są to święta bardzo wymagające, święta, które wołają o prawość, uczciwość, które nie dopuszczają krzywdy, które wołają o jej naprawienie, wołają o czystość sumienia. „Jeżeli brat twój ma coś przeciwko tobie, pójdź i napraw swój grzech. Dopiero przyjdź, żeby złożyć Bogu ofiarę” (por. Mt 5, 23-24).
Odwiedzając groby Pańskie, zastanówmy się nad tym, czy jesteśmy ludźmi godnymi stanąć przy Zmartwychwstałym Chrystusie, dotknąć Jego ran i powiedzieć za św. Tomaszem: „Pan mój i Bóg mój” (por. J 20, 28). Jeżeli zaś sumienie nasze wypomina nam, że kierujemy się obłudą, to wiedzmy, że obowiązuje nas wynagrodzenie krzywd. Oby nie było wśród nas takich, przez których cierpią inni. Pamiętajmy też w modlitwie o tych, którym daleko do prawości i uczciwości, by zmienili swoje życie i wrócili do Ojca.
Oby Jezus Zmartwychwstały otworzył nam oczy, sumienia i serca, byśmy patrząc na Jego przykład, pogłębiali naszą wiarę i podążali drogą jej radykalizmu.

Wesel się, Królowo miła,
Bo Ten, któregoś zrodziła,
Zmartwychwstał,
Pan nad panami.
Módl się do Niego za nami.
Alleluja, Alleluja!

Niech dary Chrystusa Zmartwychwstałego:
pokój, radość i nadzieja
napełniają nasze serca, pomagają w przezwyciężaniu trudności
i stają się źródłem świętości w dzisiejszym świecie.

Ks. Ireneusz Skubiś - Redaktor Naczelny „Niedzieli”