Reklama

Poprowadź nas, Matko!

Niedziela rzeszowska 34/2002

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera



Redemptoris Mater, Matko Odkupiciela

Ulituj się nad światem,

by z grzechów powstać mógł.

Ze wzgórz Częstochowy zstąpiła Maryja, by w Jasnogórskiej Ikonie nawiedzić diecezję rzeszowską. Do dekanatu Rzeszów 1 przybyła Matka Boża z Zaczernia, ostatniej parafii dekanatu głogowskiego.

Jej Cudowny Wizerunek 12 lipca powitali parafianie Miłocina, w kościele pw. św. Huberta. Przygotowani duchowo i zewnętrznie pod kierunkiem proboszcza - ks. dr. Edwarda Rusina. W nowo wybudowanej świątyni, która stanęła w ciągu 140 dni, Maryję w wizerunku Czarnej Madonny witali myśliwi z regionu pocztem sztandarowym liczącym 48 chorągwi, bractwo św. Huberta, orkiestra z Głogowa i konnica jeździecka oraz licznie zgromadzeni wierni i kapłani z dekanatu głogowskiego i Rzeszów 1. Koncelebrowanej Mszy św. przewodniczył bp Edward Białogłowski, który podczas uroczystości udzielił sakramentu bierzmowania 32 osobom. Imponująco wyglądała procesja z darami, z oryginalnym myśliwskim parestykiem. Darem ofiarnym pozostała przepiękna posadzka jako wotum wdzięczności dla Boga, który nawiedził swój lud przez swoją Matkę.

Z Miłocina 13 lipca przybyła Maryja w Jasnogórskim Obrazie do parafii pw. św. Józefa w Rzeszowie-Staromieściu. Parafię duchowo przygotował Ojciec Paulin z Jasnej Góry. Matkę Bożą witały ogromne rzesze wiernych wraz z ks. prał. Ireneuszem Folcikiem - proboszczem i dziekanem oraz ks. prał. Stanisławem Foltą, który 32 lata temu miał zaszczyt przewodniczyć uroczystościom w czasie pierwszego nawiedzenia. Wśród witających na uwagę zasługuje bractwo św. Józefa w specjalnych togach. Uroczystej Eucharystii przewodniczył bp Kazimierz Górny. Na pamiątkę pozostała w bocznym ołtarzu wierna kopia Cudownego Obrazu wykonana przez Romana Barszczowskiego.

Do Trzebowniska, parafii pw. św. Wojciecha i Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, przybyła Matka Boża 14 lipca. Od szkoły Maryja procesyjnie niesiona była przez wszystkie stany do kościoła. Mszy św. przewodniczył Biskup Ordynariusz, homilię wygłosił o. Zenon Burdak z Zakonu Bernardynów. Przed błogosławieństwem Ksiądz Biskup podziękował parafianom za wkład włożony w rozbudowę kościoła, nową kaplicę cmentarną oraz nadanie szkole imienia bp. Wojciecha Tomaki - tutejszego rodaka.

Do Terliczki - najmniejszej parafii w dekanacie - przybyła Matka Boża 15 lipca. Maryję witano przy akompaniamencie orkiestry z Wysokiej Łańcuckiej i umieszczono w górnej świątyni pw. Matki Bożej Fatimskiej, która jest wotum wdzięczności za ocalenie Ojca Świętego. Mszy św. przewodniczył bp Kazimierz Górny, koncelebransami byli: ks. inf. Ireneusz Skubiś - redaktor Niedzieli, który również wygłosił homilię, wikariusz Prowincji Krakowskiej Kapucynów - o. dr Ksawery Knotz, ks. dziekan Ireneusz Folcik i liczne grono kapłanów. Komentarz liturgiczny prowadził magister nowicjatu - o. Łukasz Stec. Po Mszy św. przekazano na ręce Biskupa Ordynariusza relikwie św. Ojca Pio w relikwiarzu ufundowanym przez tutejszych parafian.

Łukawiec witał Matkę Bożą 16 lipca. Parafia pw. Bożego Miłosierdzia, odświętnie przystrojona zielenią i flagami maryjnymi, narodowymi i papieskimi, wierni przygotowani duchowo przez ks. dr. Andrzeja Cyprysia w wielkiej rzeszy uczestniczyli w ceremonii nawiedzenia. Podczas Mszy św. bp Kazimierz Górny udzielił sakramentu bierzmowania 38 osobom.

Łąka, parafia pw. św. Onufrego, której początek przypada na rok 1409, przeżyła dzień nawiedzenia 17 lipca. Wielka obszarowo parafia dała początek samodzielnie funkcjonującym. Podobnie jak w okolicznych świątyniach, tak i tu 60 osób przyjęło sakrament bierzmowania z rąk bp. Kazimierza Górnego.

Z Łąki Matka Boża przybyła do Palikówki - najmłodszej córki tej parafii, gdzie budowany jest kościół pw. Bożego Miłosierdzia. W strugach deszczu, 18 lipca, wprowadzono wizerunek Częstochowskiej Pani do nowej świątyni budowanej pod kierunkiem proboszcza ks. Kazimierza Przeklasy. Wiernych przygotował duchowo ks. Stanisław Porębski, 36 osób przyjęło sakrament bierzmowania. Przepięknie śpiewała miejscowa schola.

Kolejnym etapem peregrynacji był Strażów. 19 lipca uroczyście wprowadzono Obraz niesiony przez wszystkie stany przy akompaniamencie orkiestry. Serdecznie witał Matkę Bożą proboszcz ks. Henryk Barć, a duchowo przygotował parafię Ojciec Paulin z Jasnej Góry. Mszy św. przewodniczył bp Edward Białogłowski, który udzielił młodzieży sakramentu bierzmowania.

Lud Boży parafii Krasne pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny składał hołd Matce Chrystusa w pięknie przyozdobionej świątyni. Uroczystej Mszy św. 20 lipca przewodniczył bp Kazimierz Górny. Bezpośrednim przygotowaniem były misje święte prowadzone przez Ojców Bernardynów.

Parafia Krasne przekazała Obraz do Załęża 21 lipca. Duchowo parafię przygotował ks. Władysław Pasiut, saletyn. Sakrament bierzmowania przyjęło 43 osoby z rąk bp. Kazimierza Górnego. Z Załęża, ze świątyni pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy i św. Floriana, Jasnogórska Ikona powędrowała do sanktuarium Matki Bożej Rzeszowskiej. Ojcowie Bernardyni powitali Ją procesyjnie wraz z bp. Kazimierzem Górnym na placu przed Urzędem Wojewódzkim (dawne pola bernardyńskie). Brat Mateusz, zakrystianin, włożył wiele trudu, aby godnie przygotować świątynię na ten dzień. W czasie dobowej uroczystości śpiewał chór pod dyrekcją o. Cherubina i czuwały wspólnoty parafialne.

Ojcowie Bernardyni 23 lipca procesyjnie przekazali Obraz do parafii farnej pw. św. Wojciecha i św. Stanisława, matki wszystkich kościołów Rzeszowa, gdzie przy ołtarzu polowym sprawowana była uroczysta Liturgia.

24 lipca zapisze się w pamięci rzeszowian, bo historyczna ulica 3 Maja stała się miejscem szczególnej modlitwy. Parafia farna znów procesyjnie przekazała obraz do kościoła Świętego Krzyża, który jest wpisany w historię Rzeszowa od wielu wieków jako dziedzictwo Zakonu Pijarów. Przy ołtarzu przygotowano Matce Bożej specjalny tron królewski. Eucharystii przewodniczył bp Kazimierz Górny. Hołd Maryi składali ludzie chorzy, niepełnosprawni, lwowiacy, młodzież i rodziny. Przy okazji tej uroczystości proboszcz ks. Władysław Jagustyn przypomniał wiernym historię kościoła. Tego dnia przed północą odsłonięto tablicę pamiątkową ku czci śp. ks. inf. Walentego Bala, pierwszego długoletniego proboszcza tej parafii. Liturgię uświetniło bractwo Świętego Grobu z Żołyni, w odpowiednich strojach regionalnych ("Turki").

Dekanat Rzeszów 1 podobnie jak inne kościoły w diecezji rzeszowskiej dołożył wszelkich starań, by Matka Kościoła była przyjmowana z należną Jej czcią i szacunkiem. Jakkolwiek ramowy program uroczystości zakładał powtarzające się elementy takie jak: powitanie Obrazu, koncelebrowana Msza św., Apel Jasnogórski, całonocne czuwanie wszystkich stanów i grup modlitewnych, akt zawierzenia Matce Bożej oraz pożegnanie Maryi, to jednak nawiedzenie w każdej parafii miało swój niepowtarzalny charakter, bo słowa wypływały z głębi serca, a w scenariusz wpisane były codzienne troski i kłopoty, podziękowania oraz prośby ludzi, którzy w Maryi zawsze widzieli najlepszą orędowniczkę swoich spraw. Można by przytoczyć tu słowa pieśni, która oddaje tę wiarę i nadzieję:

Wspaniałą Matką zwą Ciebie ludzie,

Biegną po pomoc w trosce i trudzie,

Bo Ty pomagasz nam.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Święty ostatniej godziny

Niedziela przemyska 15/2013, str. 8

[ TEMATY ]

święty

pl.wikipedia.org

Nawiedzając pewnego dnia przemyski kościół Ojców Franciszkanów byłem świadkiem niecodziennej sytuacji: przy jednym z bocznych ołtarzy, wśród rozłożonych książek, klęczy młoda dziewczyna. Spogląda w górę ołtarza, jednocześnie pilnie coś notując w swoim kajeciku. Pomyślałem, że to pewnie studentka jednej z artystycznych uczelni odbywa swoją praktykę w tutejszym kościele. Wszak franciszkański kościół, dzisiaj mocno już wiekowy i „nadgryziony” zębem czasu, to doskonałe miejsce dla kontemplowania piękna sztuki sakralnej; wymarzone miejsce dla przyszłych artystów, ale także i miłośników sztuki sakralnej. Kiedy podszedłem bliżej ołtarza zobaczyłem, że dziewczyna wpatruje się w jeden obraz górnej kondygnacji ołtarzowej, na którym przedstawiono rzymskiego żołnierza trzymającego w górze krucyfiks. Dziewczyna jednak, choć później dowiedziałem się, że istotnie była studentką (choć nie artystycznej uczelni) wbrew moim przypuszczeniom nie malowała tego obrazu, ona modliła się do świętego, który widniał na nim. Jednocześnie w przerwach modlitewnej kontemplacji zawzięcie wertowała kolejne stronice opasłego podręcznika. Zdziwiony nieco sytuacją spojrzałem w górę: to św. Ekspedyt - poinformowała mnie moja rozmówczyni; niewielki obraz przedstawia świętego, raczej rzadko spotykanego świętego, a dam głowę, że wśród większości młodych (i chyba nie tylko) ludzi zupełnie nieznanego... Popularność zdobywa w ostatnich stu latach wśród włoskich studentów, ale - jak widać - i w Polsce. Znany jest szczególnie w Ameryce Łacińskiej a i ponoć aktorzy wzywają jego pomocy, kiedy odczuwają tremę...
CZYTAJ DALEJ

Nasze Emaus

2026-04-14 11:20

Niedziela Ogólnopolska 16/2026, str. 20

[ TEMATY ]

Emaus

o. Waldemar Pastusiak

Wikipedia.org.

W drodze do Emaus, Robert Zünd, 1877

W drodze do Emaus, Robert Zünd, 1877
Ten piękny tekst Ewangelii wg św. Łukasza, wielokrotnie przytaczany w okresie wielkanocnym, jest odzwierciedleniem przeżyć nie tylko Apostołów, ale chyba też każdego z nas. Choć droga uczniów trwała zaledwie jeden dzień, to fragment ten często jest streszczeniem całego naszego życia i relacji między nami a Jezusem. Każdy z nas ma swoje plany i oczekiwania. Niejednokrotnie chcemy układać życie po swojemu. Często jednak nic z tego nie wychodzi. Nieraz nawet rozmawiamy o swoich planach z Jezusem, przypominając Mu, że to nasza wola ma się wypełniać, a nie Jego. Im bardziej stawiamy na siebie, tym bardziej jesteśmy tym zaślepieni i nie dostrzegamy Chrystusa. Im bardziej dochodzą do głosu mój egoizm i moja pycha, tym mniej dostrzegam Jezusa. Jak mówi Ewangelista, „oczy ich były jakby przesłonięte, tak że Go nie poznali”. Gdy idziemy przez życie, czasem nam się wydaje, że Boga nie ma obok nas. Problem jednak jest nie w tym, czy On jest, ale w tym, czy umiem Go dostrzec. Bóg, idąc koło nas, nie chce się chować, ale cierpliwie czeka, aż będziemy gotowi, aby z Nim rozmawiać. Zanim jednak zaczniesz do Niego mówić, najpierw Go posłuchaj. Uczniowie wyrazili swoje, powiedzielibyśmy, bolączki związane ze śmiercią Jezusa, swoje oczekiwania i nadzieje, rozumiane, oczywiście, po swojemu. Rzeczywistość zweryfikowała ich patrzenie dość okrutnie. Do ich dobrze ułożonego planu na życie dochodzi jeszcze głos kobiet, mówiących, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniali, iż Jezus żyje. Mimo że doświadczyli w wielu cudach Jego nadprzyrodzonej mocy, w zmartwychwstanie uwierzyć nie mogli. Może nawet byli już pogodzeni ze śmiercią Jezusa, ponieważ wiadomość o tym, że żyje, wywołała w nich niepokój. Jakby Jezus nie chciał ich zostawić w spokoju, ale ciągle czymś zaskakiwał. Jak tylko coś już się ułożyło, pogodziliśmy się z czymś, pojawia się kolejna „trudność”. Czasem nam się wydaje, że jesteśmy blisko Boga, i pewnie tak bywa. Apostołowie byli blisko Niego. Ale przychodzi dzień refleksji, w którym i sam Jezus nami „potrząśnie”, może, mówiąc delikatnie: „o nierozumni”, a czasem i mocniej. Zacznij w końcu wierzyć – wierzyć naprawdę. Zmartwychwstanie to nie bajka, to rzeczywistość; nieśmiertelność jest rzeczywistością przygotowaną dla każdego z nas. Po co jesteś uczniem Jezusa? Właśnie po to, aby żyć wiecznie. Spójrz: od początku, od Mojżesza, przez wszystkich proroków o to właśnie chodzi Bogu, byś uwierzył w życie wieczne. Życie, które daje wiara w Jezusa Chrystusa Zmartwychwstałego. Gdzie dokonuje się jej uobecnienie i jednocześnie budzi się nadzieja na jej dopełnienie? W Chrystusie obecnym w Eucharystii. Choć wielu teologów spiera się o to, czy w Emaus była Eucharystia, czy nie, to Apostołowie poznali Go przy łamaniu chleba. W zbliżaniu się do Chrystusa przychodzi nieraz moment ciemności, wtedy Apostołowie wołali – a i my wraz z nimi wołamy: „Zostań z nami, Panie, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił”. Doświadczamy całkowitej niemocy i ciemności umysłu, serca i wiary i wołamy: PANIE! Eucharystia rozjaśnia nasz umysł i nasze serce. To podczas niej rozeznajemy wszystko to, co nas dotyka i czego doświadczamy. W Eucharystii wracamy do momentu, w którym zrodziła się nasza wiara. Do momentu, kiedy zagubiliśmy istotę relacji z Bogiem. Do Jeruzalem. Do wspólnoty, do braci, do tych, którzy także, tak jak my, powiedzą: „Pan rzeczywiście zmartwychwstał”.
CZYTAJ DALEJ

Zgłoś kandydata

2026-04-18 22:55

plakat organizatorów

Do 26 kwietnia 2026 r. przyjmowane są zgłoszenia do etapu regionalnego Konkursu IDOL województwa małopolskiego organizowanego przez Fundację Szansa – Jesteśmy Razem. Do nagrody można zgłosić osoby, firmy, instytucje i media, które swoją działalnością w znaczący sposób przyczyniają się do poprawy jakości życia osób niewidomych i słabowidzących w naszym województwie. Głosowanie odbywa się poprzez formularz zamieszczony na stronie Fundacji. Laureatów konkursu poznamy podczas uroczystej gali 10 czerwca 2026 r., inaugurującej spotkanie niewidomych, słabowidzących i ich bliskich REHA FOR THE BLIND IN POLAND w województwie małopolskim.

Konkurs IDOL to wydarzenie, w którym od 1999 r. doceniamy ludzi, instytucje i media, które działają na rzecz osób niewidomych i słabowidzących. Chcemy, aby ich codzienny trud oraz wpływ na życie osób z niepełnosprawnością wzroku zostały zauważone i wyróżnione oraz stały się inspiracją dla innych do tworzenia otwartego i przyjaznego świata.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję