Reklama

Wiadomości z Watykanu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W obliczu potrzeby odnowionego zaangażowania świętości, św. Klara ofiarowuje nam przykład takiej pedagogii świętości, która żywiąc się nieustanną modlitwą, prowadzi do tego, że kontemplujemy Oblicze Boga, otwierając serca na Ducha Pana, który przemienia każdą osobę, umysł, serce i działania według wymogów Ewangelii.
Jan Paweł II – papież
(Z Jubileuszowego Orędzia do Sióstr Klarysek – 11 sierpnia 2003 r.)

„Anioł Pański” z Papieżem

Służba Ewangelii nadziei jest posłannictwem Kościoła wszędzie, także w Europie, a Kościół pełni tę misję, uzupełniając orędzie nadziei konkretnymi inicjatywami charytatywnymi. Przypomniał o tym Jan Paweł II w rozważaniach przed południową modlitwą Anioł Pański w Castel Gandolfo 10 sierpnia.
Ojciec Święty zwrócił uwagę, że tak było zawsze w historii: zadanie ewangelizowania pozostawało w ścisłym związku ze skutecznymi działaniami na rzecz rozwoju osoby ludzkiej.
Zachęcił, by również dzisiaj przywracać nadzieję ubogim, gdyż przyjmując ich i służąc im, przyjmuje się i służy samemu Chrystusowi. Bardzo liczne są wyzwania, stojące przed ludźmi wierzącymi w dzisiejszej Europie – mówił Ojciec Święty, wymieniając w tym kontekście bezrobotnych, chorych, osoby osamotnione lub opuszczone, osoby w podeszłym wieku, bezdomnych, imigrantów i uchodźców.
Na zakończenie rozważań prosił, aby Maryja Matka Nadziei i św. Benedykta od Krzyża (Edyta Stein), współpatronka Europy, pomogły Kościołowi w świadczeniu na naszym kontynencie o tej wielkiej twórczej miłości, „stanowiącej szczęśliwą syntezę prawdziwej służby Ewangelii nadziei”.

Jan Paweł II do Polaków

Reklama

„Serdecznie pozdrawiam wszystkich moich rodaków! W sposób szczególny pragnę pozdrowić wszystkich pielgrzymów, którzy w tych dniach z różnych stron Polski wędrują na Jasną Górę, do Kalwarii i do innych sanktuariów. Niech to pielgrzymowanie przyniesie błogosławione owoce w sercach wszystkich.
Niedługo mija rok od dnia, w którym dane mi było nawiedzić sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach. Stale wędruję tam myślą i zawierzam miłosiernemu Jezusowi losy Kościoła i świata. Niech błogosławieństwo towarzyszy Wam i wszystkim rodzinom. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Audiencja generalna 13 sierpnia 2003 r.

Audiencja dla uczestników spotkania „Młodzi do Asyżu”

9 sierpnia Ojciec Święty przyjął na audiencji prywatnej w Castel Gandolfo uczestników III Międzynarodowego Spotkania „Młodzi do Asyżu”.
„W tych dniach refleksji i braterstwa macie okazję odkryć na nowo urok miejsc, które jeszcze dzisiaj świadczą o pobycie tutaj Biedaczyny z Asyżu” – powiedział Ojciec Święty. Stwierdził, że młodzi mają możność pogłębienia dobrze znanej modlitwy Franciszka przed Krzyżem w San Damiano.
„Idąc za przykładem Franciszka, nauczycie się spoglądać z wiarą na Oblicze Ukrzyżowanego i widzieć w Nim odbicie cierpień człowieka” – mówił. Życzył młodym, aby byli zawsze gotowi głosić i świadczyć o Ewangelii oraz aby Krzyż z San Damiano, który również w tym roku towarzyszy temu spotkaniu, ożywił w nich światło „oświecające serce” i zaprowadził ich pielgrzymowanie aż do Kolonii, gdzie w 2005 r. odbędzie się kolejny Światowy Dzień Młodzieży.

Orędzie do uczestników „Eurojamu”

7 sierpnia ogłoszono w Watykanie orędzie do uczestników „Eurojamu” – międzynarodowego spotkania skautów odbywającego się w Polsce pod hasłem: Duc in altum! (Wypłyń na głębię). Ojciec Święty wezwał młodzież, aby z zapałem uczestniczyła w budowaniu Europy narodów.
Papież zachęcił młodych do udzielenia wielkodusznej odpowiedzi na apel Chrystusa: Duc in altum!, aby stali się Jego świadkami, odnajdując zaufanie, które On w młodych pokłada, aby wraz z Nim odkrywać przyszłość. Wypełnienie tej misji wymaga przede wszystkim rozwijania autentycznego życia modlitwy, ożywianego sakramentami, zwłaszcza Eucharystią i spowiedzią – przypomniał Ojciec Święty. Zwrócił uwagę na znaczenie Mszy św. jako centrum i szczytu zarówno tego, jak i każdego innego spotkania skautów, szczególnie zaś „cotygodniowego świętowania dnia Pańskiego”.
Zwrócił następnie uwagę na doświadczenie skautingu jako szczególnej drogi wzrostu duchowego, gdyż „umożliwia integralne wychowywanie osoby”. Pomaga pokonywać pokusy obojętności i egoizmu, otwierać się na bliźnich i społeczeństwo. Może też skutecznie sprzyjać urzeczywistnianiu powołania chrześcijańskiego, „aby być solą ziemi i światłem świata”. Papież zachęcił skautów, aby pozostali wierni bogatej tradycji tego ruchu, „zaangażowanego w kształtowanie postaw dialogu, poczucia sprawiedliwości, lojalności i braterstwa w relacjach społecznych”. Jest to oryginalny wkład skautingu „w budowanie większego i bardziej autentycznego braterstwa wśród narodów europejskich”.
Na zakończenie Ojciec Święty zachęcił przewodniczki i skautów, aby odnawiając na Jasnej Górze przyrzeczenia chrztu i ślubowania skautowskiego, zawierzyli się na nowo Matce Bożej Zwiastowania, jak to uczynili podczas 1. spotkania europejskiego 20 lat temu w Paryżu. Od tamtego czasu maryjne „fiat” stało się „głównym elementem duchowości” skautów naszego kontynentu, szczególnie przez modlitwę Anioł Pański i Różaniec – przypomniał Ojciec Święty.

Jubileuszowe orędzie do Sióstr Klarysek

„W 750 lat od śmierci św. Klary wspomnienie tej wielkiej świętej i jej przesłanie pozostają nadal bardzo żywe w sercach wiernych” – napisał Jan Paweł II w jubileuszowym orędziu do Zakonu Klarysek, ogłoszonym 11 sierpnia w Watykanie.
„W tak znaczącym wspomnieniu jubileuszowym św. Klara wzywa wszystkich do coraz głębszego rozumienia wartości powołania, będącego darem Boga” – czytamy w przesłaniu.
Jan Paweł II zaznaczył, że „Klara pojmowała swe powołanie jako wezwanie do życia według przykładu Maryi, która ofiarowała własne dziewictwo działaniu Ducha Świętego, aby stać się Matką Chrystusa i Jego Mistycznego Ciała”.
Stwierdził, że wyłączny wybór Chrystusa Ukrzyżowanego, przeplatający się z płomienną miłością, wyjaśnia jej decyzję całkowitego wkroczenia na drogę „najwyższego ubóstwa”. „Pojmowała ona to ubóstwo w całym ziemskim doświadczeniu Jezusa – od Betlejem do Kalwarii”.
Jan Paweł II powiedział, że w 750 lat od potwierdzenia papieskiego Reguła św. Klary nadal zachowuje swój urok duchowy i bogactwo teologiczne. „Doskonałe współbrzmienie wartości ludzkich i chrześcijańskich, mądra harmonia płomienia kontemplacyjnego i rygorów ewangelicznych potwierdzają to jako drogę do kroczenia, bez przystosowywania się i bez ustępstw na rzecz ducha tego świata” – dodał Papież.
Ojciec Święty zakończył swój dokument życzeniem, aby rozmodlone klasztory Klarysek, nadal proponowały na szerzący się głód duchowości i modlitwy dzisiejszego świata pełne i prawdziwe doświadczenie Boga Trójjedynego, które staje się odbiciem Jego obecności, miłości i zbawienia.

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

95. rocznica pierwszego objawienia Jezusa Miłosiernego

2026-02-22 08:20

[ TEMATY ]

Faustyna

św. Faustyna Kowalska

Karol Porwich/Niedziela

Dziś przypada 95. rocznica pierwszego objawienia Jezusa Miłosiernego św. Faustynie Kowalskiej. Do wydarzenia w klasztorze w Płocku nawiązał w środę Papież Leon XIV, podkreślając, że „zapoczątkowało nowy rozdział szerzenia kultu Bożego Miłosierdzia poprzez Koronkę i obraz «Jezu, ufam Tobie»”.

„22 lutego przypada 95. rocznica pierwszego objawienia Jezusa Miłosiernego świętej Faustynie Kowalskiej” – przypomniał Leon XIV podczas audiencji generalnej 18 lutego. „Zapoczątkowało to nowy rozdział szerzenia kultu Bożego Miłosierdzia poprzez Koronkę i obraz „Jezu, ufam Tobie” - dodał Ojciec Święty.
CZYTAJ DALEJ

„Znak Jonasza” w Ewangelii oznacza przede wszystkim osobę proroka

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pl.wikipedia.org

Jonasz głosi w Niniwie, grafika Gustawa Doré

Jonasz głosi w Niniwie, grafika Gustawa Doré
Jonasz słyszy słowo Pana „po raz drugi”. Księga ukazuje Boga, który ponawia posłanie, gdy prorok wraca z drogi ucieczki. Niniwa jest „wielkim miastem”, znakiem potęgi Asyrii, państwa budzącego grozę w Izraelu. Przepowiadanie ma formę skrajnie krótką. W hebrajskim brzmi: ʿôd ʾarbaʿîm yôm wə-nînəwê nehpāket – pięć wyrazów. Czasownik nehpāket pochodzi od rdzenia hāpak, „przewrócić, odmienić”. Ten sam rdzeń opisuje „przewrócenie” Sodomy, a tutaj staje się zapowiedzią, która prowadzi do przemiany całego miasta. Liczba czterdzieści w Biblii wiąże się z czasem próby i oczyszczenia. Reakcja Niniwitów zaczyna się od wiary: „uwierzyli Bogu”. Potem pojawia się post, wór i popiół, od możnych do najuboższych. Uderza włączenie zwierząt w znak publicznej pokuty. Tekst podkreśla także konkretną zmianę postępowania: odejście od „gwałtu” (ḥāmās), czyli przemocy i wyzysku. Finał nie opisuje wzniosłych uczuć, lecz czyny: „Bóg widział ich postępowanie”. Sformułowanie o tym, że Bóg „pożałował” kary, należy do biblijnego języka mówiącego o Bogu w kategoriach ludzkich (antropopatia); akcent pada na Jego wolę ocalenia. Św. Hieronim zwraca uwagę na wariant Septuaginty, gdzie w Jon 3,4 pojawia się „trzy dni”, i broni lektury „czterdzieści”, łącząc ją z postem Mojżesza, Eliasza i Jezusa. Św. Augustyn tłumaczy, że groźba wobec Niniwy nie jest kłamstwem, skoro prowadzi do nawrócenia. Św. Jan Chryzostom widzi w Niniwie miasto ocalone dzięki upomnieniu, które budzi sumienie, a nie zaspokaja ciekawość o przyszłości. Liturgia Wielkiego Postu stawia tę scenę przy prośbie o znak i kieruje spojrzenie ku nawróceniu, które obejmuje decyzje i relacje.
CZYTAJ DALEJ

Łyso nam

2026-02-25 07:20

[ TEMATY ]

Samuel Pereira

Materiały własne autora

Samuel Pereira

Samuel Pereira

„Łyso wam?” – rzucił drwiąco nieco rok temu premier Donald Tusk w jednym z internetowych nagrań. To hasło stało się od tej pory symbolem, nabierając co i rusz nowego-tego samego znaczenia. Teraz mówi o „zakutych łbach”, w kampanii parlamentarnej pytał obywatela „Z jakiej paki” oczekuje reparacji od Niemiec. Język co najmniej potoczny, by nie powiedzieć prostacki, a już na pewno nieprzystający do szefa polskiego rządu. Komuś się ławeczka i piwko pomyliło z wysokim urzędem.

Łyso nam, kiedy ministerialna, osobista decyzja Waldemara Żurka powoduje wycofanie apelacji w sprawie byłej rzecznik Straży Granicznej, kobiety znieważonej publicznie przez celebrytę. Sprawa kpt. Anny Michalskiej i aktora Piotr Zelta nie jest już tylko sporem o słowa. To symbol. Funkcjonariuszka, która w czasie kryzysu na granicy brała na siebie ciężar komunikacji państwa, zostaje sama. A decyzja zapada wysoko, bardzo wysoko, aż zaskakująco blisko „kierownika” I nagle okazuje się, że państwo potrafi być surowe wobec munduru, a miękkie wobec tych, którzy ten mundur publicznie lżą.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję