Św. Klara z Asyżu (1194-1253), która idąc w ślady św. Franciszka, założyła zakon żeński oparty na swej Regule, jest bardzo ważną postacią w dziejach Kościoła i duchowości chrześcijańskiej. Jej osoba, a przede wszystkim myśl teologiczna, stała się przedmiotem zainteresowań ks. dr. Jacka Neumanna, kapłana diecezji elbląskiej. Jego najnowsza publikacja, wydana w serii Biblioteka "Niedzieli", zatytułowana Chrystologiczny charakter życia chrześcijańskiego w świetle pism św. Klary z Asyżu, jest cenną próbą całościowego zaprezentowania myśli dotyczącej wiary i jej realizacji, praktyki w życiu, zawartej w pismach duchowej córki św. Franciszka. Autor stara się ukazać aktualność myśli dogmatyczno-pastoralnej tej wielkiej Świętej w naszych czasach oraz to, że stanowi ona inspirację dla życia autentycznym duchem chrześcijańskim. Ks. Neumann czyni to, opierając się na następujących pismach św. Klary: Reguła, Testament, Błogosławieństwo, 4 Listy do św. Agnieszki z Pragi, List do Ermentrudy z Bruges, których pełny tekst Czytelnik znajdzie w omawianej książce.
Aktualność myśli teologicznej św. Klary, jej ciągłą "nowość", Autor pokazuje także w świetle nauczania Soboru Watykańskiego II, nauczania papieskiego i Katechizmu Kościoła Katolickiego.
Książka powinna stać się ważną lekturą dla wszystkich zainteresowanych myślą teologiczną XIII wieku, dziejami duchowości. Może też być pomocna w kształtowaniu osobistego życia w jedności z Bogiem.
Książkę można zamawiać pod adresem:
Redakcja Tygodnika Katolickiego "Niedziela",
ul. 3 Maja 12, 42-200 Częstochowa,
tel. (0-34) 365-19-17, fax (0-34) 365-11-18, 366-48-93;
http://ksiegarnia.niedziela.pl; e-mail: redakcja@niedziela.pl
"Któryś cierpiał za nas rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami!"
Nabożeństwo Drogi krzyżowej w Wielkim Poście będą się odbywać na #JasnaGóra w piątki w Kaplicy Matki Bożej o godz.17.45, a w Kaplicy św. Józefa na tzw. Halach o godz. 20.00.
Dzieci fatimskie, którym objawiła się Matka Boża – Hiacynta, Łucja i Franciszek
Nie licząc tzw. świętych młodzianków, z chwilą kiedy papież dokonał ich
kanonizacji, dzieci z Fatimy stały się najmłodszymi świętymi Kościoła. Oboje
zasnęły w Panu, nie będąc jeszcze nastolatkami. „Kościół pragnie jak gdyby
postawić na świeczniku te dwie świece, które Bóg zapalił, aby oświecić ludzkość
w godzinie mroku i niepokoju” – mówił Jan Paweł II 13 maja 2000 roku,
dokonując ich beatyfikacji. Uzdrowioną osobą, dzięki której rodzeństwo oficjalnie
uznane zostało za święte, był mały chłopiec – tylko trochę mniejszy od nich...
Dziecko wiszące nad przepaścią,
próbujące sforsować parapet okna lub
barierkę balkonu – skąd my to znamy?
Jeśli macie dzieci, być może też tego kiedyś
doświadczyliście albo śni wam się to w nocnych
koszmarach. Taki właśnie przypadek wydarzył się
brazylijskim małżonkom João Batiście i Lucilii
Yurie. Około 20 wieczorem 3 marca 2013 roku ich
mały pięcioletni synek Lucas bawił się z młodszą
siostrą Eduardą w domu swojego dziadka
w mieście Juranda, leżącym w północno-
-wschodniej Brazylii.
Co mu strzeliło do głowy, żeby zbyt
niebezpiecznie zbliżyć się do okna? Nie wiadomo.
W jego przypadku zabawy przy oknie zakończyły
się jednak najgorzej, jak tylko mogły – wypadł.
Niestety, okno znajdowało się wysoko – sześć
i pół metra nad ziemią, a właściwie nad betonem. Uderzywszy z impetem o twarde podłoże,
malec pogruchotał sobie czaszkę, a część
tkanki mózgowej wypłynęła na zewnątrz.
Nieprzytomnego chłopca zabrała karetka. Jego
stan był krytyczny, zapadł w śpiączkę. Z placówki
w Jurandzie wysłano dziecko w niemal godzinną
drogę do szpitala w Campo Mourao. Po drodze
jego serce dwa razy przestawało bić. Dawano
mu niewielkie szanse na przeżycie – minimalne,
prawie żadne.
Kiedy po raz pierwszy zamieszkałem w Fatimie, szybko zrozumiałem, że to miejsce ma dwa oblicza. Jedno – dzisiejsze: sanktuarium, pielgrzymi, światła, tłumy. Drugie – tamto sprzed ponad stu lat: biedna wieś, dzieci pasące owce, Europa w ogniu wojny. I właśnie to drugie oblicze zawsze było mi bliższe.
Franciszek Marto, Hiacynta Marto i Łucja dos Santos nie byli „cukierkowymi” obrazkami z dewocjonaliów. To były dzieci z biednej, pasterskiej rodziny. Pracowały ciężko jak na swój wiek. Bawiły się, śpiewały, czasem się obrażały. W ich historiach odnajdywałem coś bardzo zwyczajnego – trochę gorliwości, trochę lenistwa, trochę dziecięcej przekory. Bez aureoli na co dzień.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
