Dzisiejszą Ewangelię słyszeliśmy także w uroczystość Apostołów
Piotra i Pawła, 29 czerwca. Św. Paweł nie należał wtedy jeszcze do
grona Apostołów, był zagorzałym faryzeuszem, obrońcą Prawa. Dziś
czcimy tę samą ich posługę apostolską, chociaż klucze, o których
mówi Pan Jezus, są przekazane Szymonowi-Piotrowi. Ale także i Paweł
posługiwał się tymi kluczami, by otwierać niebo tym, którym głosił
Chrystusa.
Głosicielom Ewangelii jest potrzebna mocna wiara w Chrystusa.
Dlatego to Jego pytanie: "A wy za kogo Mnie uważacie?". Jest tu mocny
akcent na zaimek "wy!". Ci, którzy uważali Pana Jezusa za Jana Chrzciciela,
widzieli w Nim surowego ascetę i głosiciela pokuty. Wtedy idący za
Nim powinni podejmować podobną drogę życia ascetów-pustelników.
A jeżeli widzą w Nim Eliasza to jak ów wielki prorok powinni ze
świętą żarliwością walczyć ze wszystkimi, którzy nie wierzą w jedynego,
prawdziwego Boga. A kto widział w Panu Jezusie proroka, jak Jeremiasz,
to Jego naśladowanie powinno się wyrażać w twardym głoszeniu prawdy
o charakterze religijno-społecznym. Mimo tych różnych opinii o Panu
Jezusie odpowiedź Piotra Apostoła, dana Panu Jezusowi w imieniu Dwunastu,
jest bardzo jasna: "Ty jesteś Mesjaszem, Synem Boga żywego!". A jednak
jest godny szczególnej uwagi fakt, że sam Pan Jezus nazywa siebie "
Synem Człowieczym" to znaczy, że uważa siebie za jednego z nas!
Dlaczego Pan Jezus potwierdza wypowiedź Piotra, a równocześnie przykazuje
uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Mesjaszem. Kard. Joseph
Ratzinger wyraził ten problem tak: "Jeżeli Jezus jest idealnym, doskonałym
człowiekiem, w którym została urzeczywistniona w całej pełni ta idea
człowieka, jaką miał Bóg, gdy go stwarzał, to nie może On być posłany
jako niezwykły, ponadludzki wyjątek, w którym Bóg ukazuje nam ideał
kim my, ludzie, moglibyśmy być bo wtedy Jego istnienie nie dotyczyłoby
nas, zwyczajnych ludzi. A przecież Nowy Testament nazywa Pana Jezusa
nie na darmo "Synem Człowieczym": "Ben Adam Syn Adama!"". Dlatego
Pan Jezus jest wzorem człowieczeństwa dla każdego człowieka. Stać
się człowiekiem jak Jezus to znaczy naśladować Go.
Jestem dumnym chrześcijaninem i katolikiem, ale Polska wciąż jest otwarta i na mniejszości narodowe, i na te wszystkie wyznania, które państwo dzisiaj reprezentujecie. Czuję się odpowiedzialny za wszystkich obywateli Rzeczpospolitej Polskiej, niezależnie od tego, w jakim kościele modlą się do Pana Boga czy z jakiej mniejszości narodowej pochodzą - powiedział prezydent Karol Nawrocki na spotkaniu noworocznym z przedstawicielami Kościołów, związków wyznaniowych oraz mniejszości narodowych i etnicznych w Polsce. Odbyło się ono w Pałacu Prezydenckim w Warszawie.
Na coroczne spotkanie z Parą Prezydencką przybyli: biskupi Kościoła rzymskokatolickiego i greckokatolickiego, przedstawiciele wspólnoty żydowskiej i wspólnoty muzułmańskiej, przedstawiciele Kościołów zrzeszonych w Polskiej Radzie Ekumenicznej oraz delegacje duszpasterstw polowych: Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego, Prawosławnego Ordynariatu Wojska Polskiego oraz Ewangelickiego Duszpasterstwa Wojskowego.
Sąd uchylił karę finansową nałożoną na stację TVN przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji za nierzetelny materiał na temat o. Tadeusza Rydzyka CSsR i Rodziny Radia Maryja. Decyzja sądu nie jest prawomocna - informuje Radio Maryja.
W listopadzie 2024 r. ówczesny przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, Maciej Świrski, nałożył na stację TVN ponad 142 tys. zł kary za emisję reportażu „29 lat bezkarności. Fenomen ojca Tadeusza”.
Modlitwa Dawida wyrasta bezpośrednio z wyroczni Natana i ma charakter zdumienia. Król „zasiada przed Panem”. Ten gest oznacza spoczynek serca w obecności Boga i rezygnację z własnej kontroli. W tle stoi Arka w namiocie na Syjonie, a więc znak Boga bliskiego, który mieszka pośród swego ludu w prostocie. Dawid wraca do swoich początków, do pastwiska i do drogi, którą Pan go poprowadził. W Biblii taka pamięć chroni przed pychą. Powraca też słowo „dom”. Po hebrajsku (bajt) oznacza i budowlę, i ród. Dawid słyszał, że Pan buduje mu dom, czyli trwałą dynastię. Obietnica sięga dalej niż dzień dzisiejszy i obejmuje przyszłe pokolenia. Wers 19 zawiera trudne wyrażenie (torat ha’adam). Bywa rozumiane jako „los człowieka” albo „pouczenie dla człowieka”. Dawid widzi, że obietnica dla jego rodu niesie światło także dla całego ludu. Modlitwa nie zatrzymuje się na emocji. Dawid wypowiada imię Boga z czcią i przyznaje, że Pan zna swego sługę do końca. W dalszych wersetach brzmi wdzięczność za Izraela, którego Pan „utwierdził” jako swój lud. Pojawia się tytuł „Pan Bóg Zastępów”, który podkreśla, że ostateczna władza należy do Boga, nie do tronu. Wypowiedź króla staje się wyznaniem wiary w jedyność Boga i w Jego wierność przymierzu. Dawid prosi, aby słowo Pana spełniło się „na wieki” (le‘olam). To prośba o trwałość łaski, a zarazem o serce, które nie wypacza daru. Na końcu pojawia się błogosławieństwo. Dawid nie domaga się sukcesu. Prosi o błogosławieństwo dla „domu sługi”, aby trwał przed Bogiem. W tej modlitwie słychać ton późniejszych psalmów królewskich, które uczą Kościół dziękczynienia i ufności.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.