Reklama

Niedziela Częstochowska

Być jak św. Brat Albert

– Święty Brat Albert w swoim życiu ujrzał Mistrza, który rozmnożył chleb dla głodnych ludzi. Dlatego niósł miłość i dobro najbiedniejszym i był dla nich jak chleb – mówił 20 czerwca w homilii ks. Jan Napierała, salezjanin, w kościele św. Brata Alberta Chmielowskiego w Częstochowie-Kiedrzynie.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Mszy św. ku czi św. Brata Alberta przewodniczył ks. Marek Siwek, salezjanin, rodak z parafii, w koncelebrze z ks. Mariuszem Frukaczem, redaktorem Tygodnika Katolickiego "Niedziela". Celebransi dziękowali Bogu za 25 lat kapłaństwa. W liturgii wzięła udział schola z parafii Wsola z diecezji radomskiej.

Tomasz Nita

Na początku Eucharystii ks. Sławomir Wojtysek, proboszcz parafii, życzył jubilatom wierności w służbie kapłańskiej. – Bądźcie jak św. Brat Albert chlebem dla innych. Idźcie wiernie i wytrwale za Chrystusem. Dzisiaj dziękujemy za wasze 25 lat służby w Kościele, Bogu i ludziom – mówił ks. Wojtysek. Życzenia złożyli również przedstawiciele parafii.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W homilii ks. Napierała podkreślił, że „chleb jest pokarmem, który nam każdego dnia towarzyszy. Zanim trafi ten dar na nasz stół, to rolnik musi najpierw wykonać swoją pracę, zaorać ziemię, zasiać ziarno i Bóg daje wzrost”.

Reklama

Duchowny wskazał na wzór św. Brata Alberta, który zrezygnował z kariery artysty malarza. – Zobaczył coś innego. Przede wszystkim zobaczył biednych ludzi. Wcześniej czytając Ewangelię, ujrzał Mistrza, który swoim uczniom polecił, aby dali ludziom jeść – mówił kaznodzieja.

Tomasz Nita

– Wiemy, że nie samym chlebem żyje człowiek. Jednak chleb Chrystus podczas Ostatniej Wieczerzy pobłogosławił i dawał swoim uczniom ze słowami: „Bierzcie i jedzcie. To jest Ciało moje”. On dał swoje Ciało na pokarm, abyśmy mieli życie wieczne. Aby dać to Ciało innym, Chrystus ustanowił sakrament kapłaństwa – kontynuował ks. Napierała.

Kapłan przypomniał, jak bardzo ważne jest w życiu człowieka Ciało Chrystusa. – Komunia święta, którą przyjmujemy, umacnia nas na drodze miłości, także miłości bliźniego – przypomniał.

– Inną wartością jest słowo Boże. Chrystus kiedy je głosił, nie tylko umacniał ludzkie serca i dawał nadzieję. Przez to słowo umacniała się wiara. Bardzo ważna jest rola kapłana w przekazywaniu tego słowa, w wyjaśnianiu i zastosowaniu w swoim życiu – mówił ks. Napierała.

Przypomniał, że jeszcze inną wartością w życiu duchowym jest modlitwa. – Miła jest Panu modlitwa na kolanach i pokorna. Jednak jak uczy nas św. Paweł, wszystko, co czynimy, powinniśmy czynić na chwałę Bożą – podkreślił i dodał, że „dla umocnienia człowieka Bóg dał sakrament pokuty. W ten sposób Bóg wzmacnia w nas dobro. Nie zostawia nas samych z naszym grzechem”.

Reklama

– Sprawujcie nadal Mszę św., rozdając Ciało Pańskie. Głoście słowo Boże, módlcie się dużo sami i módlcie się za innych. Sprawujcie sakrament pokuty i pomagajcie się ludziom dźwigać. Niech św. Brat Albert będzie dla was wzorem – zwrócił się do jubilatów.

Na zakończenie Mszy św. odbyła się procesja z Najświętszym Sakramentem. Po niej ks. Marek Siwek podziękował Bogu za dar kapłaństwa, bliskim i przyjaciołom za bycie przy nim przez 25 lat jego służby w Kościele. – Módlcie się nadal za mnie – poprosił jubilat.

Tomasz Nita

Ks. Marek Siwek, salezjanin, święcenia kapłańskie otrzymał z rąk bp. Antoniego Długosza 15 czerwca 1996 r. w kościele parafialnym św. Brata Alberta Chmielowskiego w Częstochowie-Kiedrzynie. Natomiast ks. Mariusz Frukacz, redaktor "Niedzieli", święcenia kapłańskie otrzymał 25 maja 1996 r. z rąk abp. Stanisława Nowaka, metropolity częstochowskiego, w archikatedrze Świętej Rodziny w Częstochowie.

2021-06-20 20:25

Oceń: +3 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Diamentowy jubileusz kapłaństwa

Niedziela szczecińsko-kamieńska 23/2021, str. III

[ TEMATY ]

jubileusz kapłaństwa

Archiwum parafii

Abp Andrzej Dzięga namaszcza dzwon – dar ks. kan. Kazimierz Podgórskiego

Abp Andrzej Dzięga namaszcza dzwon – dar ks. kan. Kazimierz Podgórskiego

W katedrze w Kamieniu Pomorskim w Eucharystii pod przewodnictwem abp. Andrzeja Dzięgi, diamentowy jubileusz kapłaństwa obchodził ks. kan. Kazimierz Podgórski.

Święty Jan Maria Vianney powiedział: „Kapłaństwo jest naprawdę czymś bardzo wielkim”.
CZYTAJ DALEJ

„Ojcze nasz” otwiera modlitwę w liczbie mnogiej

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Vatican News

Obraz ulewy i śniegu wyrasta z realiów Palestyny. Deszcz jesienny i wiosenny rozstrzyga o zbiorach, a śnieg na Hermonie i w górach Libanu zasila potoki. Ten fragment zamyka wezwanie z Iz 55 do szukania Pana i do porzucenia drogi grzechu. Prorok Izajasz, w końcowej części księgi pocieszenia wygnańców (rozdz. 40-55), podaje obraz pewności: słowo Pana działa jak woda, która wnika w ziemię, budzi ziarno, daje nasienie siewcy i chleb jedzącemu. Hebrajskie dābār oznacza słowo i wydarzenie. W Biblii to pojęcie obejmuje także czyn, tak jak w opisie stworzenia z Rdz 1. Bóg mówi i zarazem stwarza fakt. Wers 11 używa przysłówka rēqām, „pusto, bez plonu”, w sensie „wrócić z pustymi rękami”. Słowo wraca do Boga jak posłaniec, z wykonanym zadaniem. Stąd w tekście pojawia się „posłannictwo”; w tle stoi czasownik „posłać” (šālaḥ). Pojawia się też „dokonać” (ʿāśāh) i „spełnić pomyślnie” (hiṣlīaḥ). W wygnaniu babilońskim obietnica powrotu brzmiała jak sen. Prorok pokazuje, że ta obietnica ma skuteczność samego Boga. Skuteczność słowa wynika z woli Boga, nie z siły ludzkiej. Bóg prowadzi swoje słowo aż do skutku, tak jak woda prowadzi ziemię do urodzaju. Septuaginta oddaje „słowo” jako logos. To ułatwiło chrześcijańskim czytelnikom widzieć tu zapowiedź Słowa, które przychodzi i przynosi owoc w historii. Obraz mówi także o kolejności. Najpierw słowo przenika, potem rodzi urodzaj. To uczy wytrwałości w słuchaniu i w nawróceniu. Woda działa po cichu, a jednak nieodwołalnie. Tak samo działa słowo Boże w człowieku i wspólnocie. Ono rozszerza zdolność słuchania, porządkuje pragnienia, prowadzi do czynu.
CZYTAJ DALEJ

Dlaczego w Wielkim Poście milknie „Alleluja”?

2026-02-23 20:25

[ TEMATY ]

Wielki Post

milknie

Alleluja

Karol Porwich/Niedziela

Wielki Post to czas pokuty i nawrócenia, w którym także muzyka podlega wyraźnym zasadom i wewnętrznej dyscyplinie. O znaczeniu ciszy, milknącym „Alleluja” oraz o tym, jak dobierać repertuar w tym okresie roku liturgicznego, rozmawiamy z ks. dr. Grzegorzem Lenartem, duszpasterzem muzyków kościelnych Archidiecezji Krakowskiej i przewodniczącym Archidiecezjalnej Komisji Muzyki Kościelnej.

Czym Wielki Post różni się od innych okresów liturgicznych pod względem muzyki? Czy jego wyjątkowy charakter przekłada się na sposób, w jaki Kościół kształtuje muzykę w tym czasie?
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję