Moje zainteresowanie celibatem wiąże się ze współpracą z Ateneum Kapłańskim w latach 50. i 60. ubiegłego stulecia. Dzięki wniknięciu w istotę celibatu lepiej zrozumiałem małżeństwo. Wspaniale przeżywanemu celibatowi przyglądałem się dzięki włączeniu się w życie duchowością Ruchu "Focolari". Bliskie kontakty wszystkich gałęzi Ruchu pozwoliły mi spotkać się z celibatem żywym, twórczym, rodzącym.
Chciałbym też przytoczyć fragment swej wypowiedzi sprzed 21 laty: "Celibatariusz realizuje drogę swego powołania poprzez przyjęcie i akcepta-cję niedopełnienia, które wyzwala ´napęd´ w kierunku wydobycia duchowych aspektów rodzicielstwa - rodzicielstwa z natury swej wówczas szerszego, obejmującego różne kręgi wspólnoty, wnoszącego w nią ożywczy strumień życia nadprzyrodzonego. Rodzicielstwo celibatariusza wyraża się rodzeniem siebie i ludzi dla Boga" 1.
Były, są i zapewne będą pojedyncze osoby i całe środowiska, którym celibat jakoś przeszkadza, samo jego istnienie nie daje im spokoju. Chcieliby go naprawić przez... zniesienie. Pojawienie się sporadycznych doniesień o molestowaniu seksualnym ze strony osób duchownych przeradza się w nagonkę na celibat. Problem nagłośniony został szczególnie w Stanach Zjednoczonych. Nie jest to przypadek, przecież chodzi tu o kraj, który zrodził "rewolucję seksualną" lat 60. ubiegłego stulecia, a jej skutki nadal silnie dają się odczuć. Pewien ksiądz - Polak znalazł się w Ameryce. Był człowiekiem ciepłym w kontaktach z dziećmi: brał je na kolana, głaskał. Ku swemu zaskoczeniu został ostrzeżony, że może być posądzony o molestowanie seksualne.
Problem jest. Wyolbrzymiony, nagłośniony, w znacznym stopniu manipulowany, ale jest. Nadarza się sposobność postawienia pytań o sens płciowości człowieka. Czy sfera seksualna ma być "terenem" rozrywki, czy pracy nad sobą? Czy płodność jest przeszkodą w nieskrępowanym wyrażaniu siebie jako istoty płciowej, czy też energią kreatywną, zasilającą "rodzenie" w szerokim tego słowa znaczeniu? Płodność nie sprowadza się do możliwości biologicznego zrodzenia potomstwa; istnieje PŁODNOŚĆ ODNIESIEŃ w relacjach międzyosobowych. "Błogosławieni czystego serca" (Mt 5, 8). Chodzi tu o czystą wizję seksualności, z którą wiąże się obietnica oglądania Boga. Trzeba zawierzyć Chrystusowi i z całą ufnością zacząć PRZEMIENIAĆ, PRZETWARZAĆ i UWEWNĘTRZNIAĆ normalne, naturalne pobudzanie, napięcia czy pożądania powstające w sferze płciowej. Chroniąc się przed agresywnym "dopingiem" wyzierającym z różnych środków przekazu, trzeba stale podejmować pracę nad sobą 2.
Ubezpłodnienie celibatariusza występuje jako nieuchronne następstwo zanegowania płciowości w jej naturalnych przejawach. Tłumienie dynamiki seksualnej pociąga za sobą utratę zdolności "rodzenia" innych ludzi, sprzyja powstawaniu skłonności dewiacyjnych. Natura nie znosi próżni. Tutaj duchowe ubezpłodnienie stanowi ową próżnię. Wówczas to człowiek koncentruje się na sobie, traci wolność wewnętrzną, nie potrafi otwierać się na problemy osób powierzających się jego duchowej opiece.
Nic nie straciło na aktualności przesłanie zawarte w książce Karola Wojtyły pt. Miłość i odpowiedzialność: "Miłość zawdzięcza popędowi płodność w znaczeniu biologicznym, ale miłość ta winna posiadać również właściwą sobie płodność w zakresie duchowym, moralnym, osobowym 3." Wychowanie do pełnej integracji seksualnej przezwycięży lansowane ze wszystkich stron nastawienie na eksploatację płciowości w warstwie doznaniowej.

Przypisy:
1. W nurcie zagadnień posoborowych: Płeć w integralnej wizji człowieka, Red. bp Bogdan Bejze, 1981, t. 13., s. 457.
2. Por. W. Fijałkowski: Niewykorzystany dar płci, Wyd. WAM, 1999.
3. Wyd. Towarzystwo Naukowe KUL, Lublin 1960, s. 37.