Gromkim śpiewem kolędy "Wśród nocnej ciszy" rozpoczęła się 14 grudnia w kaplicy więziennej w Białołęce Msza św. odprawiona w 20. rocznicę utworzenia tu obozu dla internowanych. Istniał on w okresie stanu wojennego od 13 grudnia 1981 r. do końca 1982 r. Byli internowani mogli obejrzeć wystawę pamiątek z okresu ich uwięzienia, zwiedzić celę przypominającą tę z okresu ich pobytu, a także przypomnieć sobie smak więziennej zupy, podawanej w blaszanych miskach.
Z internowanymi modlili się - podobnie jak przed dwudziestu laty - ich duszpasterze: bp Bronisław Dembowski, ówczesny rektor kościoła św. Marcina w Warszawie, oraz ks. prał. Jan Sikorski. To ci kapłani jako pierwsi dotarli do więzienia w Białołęce, aby tu w Boże Narodzenie 1981 r. odprawić Mszę św. dla ok. 300 internowanych i wyspowiadać ich. W ten sposób rozpoczęli pracę duszpasterską wśród uwięzionych, która trwała przez cały 1982 rok.
W kaplicy więziennej odprawiona została Msza św. Przewodniczył jej bp Kazimierz Romaniuk, ordynariusz warszawsko-praski, a współcelebrowali: bp Bronisław Dembowski, ks. prał. Jan Sikorski i ks. Paweł Wojtas, od kilku tygodni naczelny kapelan więziennictwa w Polsce.
Bp Romaniuk poinformował, że Msza św. odprawiana jest w intencji narodowego pojednania, a także za tych spośród internowanych, którzy nie doczekali już tego spotkania i tych, którzy przebywają poza Polską.
W homilii bp Dembowski wspominał początki stanu wojennego. Mówił o inicjatywach niesienia pomocy uwięzionym i internowanym, o zasługach w tej dziedzinie śp. bp. Władysława Miziołka - przewodniczącego Prymasowskiego Komitetu Pomocy Internowanym, Uwięzionym oraz ich Rodzinom, a także Księdza Prymasa, który otoczył parasolem ochronnym działalność duszpasterską prowadzoną wśród pozbawionych wolności. Główną jednak część kazania stanowiły wspomnienia ze sprawowanej wówczas - wraz z ks. Janem Sikorskim - posługi w Białołęce. Bp Dembowski stwierdził, że w posłudze tej kładziono nacisk na miłość bliźniego, przebaczenie, stosunek do nieprzyjaciół. Dodał, że radością były zdarzające się tam nawrócenia i zacytował słowa jednego z internowanych: " Ja Panu Bogu dziękuję, że tu jestem, bo dał mi zrozumieć, że Go zaniedbywałem" . Bp Dembowski wezwał do utrwalania prawdy o wydarzeniach stanu wojennego.
Po Mszy św. biskupi i towarzyszący im księża oraz dawni internowani mieli okazję zwiedzić salę pamiątek. Pokazano na niej m.in. pryczę, na której spali internowani, ich więzienne stroje, ubiór i pałkę ZOMO-wca oraz dokumenty wraz ze słynnym dekretem o stanie wojennym. Obok, w zaimprowizowanej stołówce częstowano więzienną zupą, podawaną w blaszanych miskach. Można też było obejrzeć celę całkiem współczesną (z kolorowym telewizorem i skanalizowaną) oraz tę sprzed dwudziestu laty, w której panowały trudne do opisania warunki sanitarne.