17 kwietnia 2006 roku arcybiskup Władysław Ziółek dokonał konsekracji kościoła Matki Boskiej Bolesnej na łódzkim Teofilowie.

15 lat później uroczystą mszę świętą rocznicową odprawił metropolita łódzki abp Grzegorz Ryś. Przed rozpoczęciem uroczystej Eucharystii metropolita łódzki poświęcił pamiątkową tablicę na froncie budynku kościoła. Napisano na niej: „Wdzięczność, proroctwo, nadzieja. Jubileusz 300-lecia Zgromadzenia Pasjonistów 1720 – 2020. 100-lecie obecności w Polsce 1923 – 2023. Męka Jezusa Chrystusa zawsze w sercach naszych”.

Metropolita łódzki w swoich słowach nawiązał do charyzmatu zgromadzenia, którego sercem jest Jezus Chrystus Ukrzyżowany. - Ojcowie Pasjoniści, dobrze że jesteście z nami w naszym Kościele Łódzkim. Dobrze, że jesteście jako ludzie, którzy przez sam fakt swojej obecności wskazują na centralną prawdę chrześcijaństwa. Przez sam fakt swojej obecności jesteście streszczeniem całego Pisma. Z wdzięcznością składamy dziś tę Eucharystię za wasze bycie w tym Kościele, za orędzie które sobą pokazujecie, za wierność radom ewangelicznym, które ślubujecie, za życie wspólne które prowadzicie – mówił abp Ryś podczas homilii.

Specjalne listy z racji jubileuszu na ręce proboszcza ks. Grzegorza Szczygła skierowała Hanna Zdanowska prezydent Miasta Łodzi, a także przedstawiciela Rady Miejskiej w Łodzi.

Poświecenia kościoła dokonał biskup Józef Rozwadowski 28 maja 1976 roku, a konsekracji abp Władysław Ziółek, Metropolita Łódzki, 17 kwietnia 2006 roku. Współkonsekratorami świątyni byli: Prowincjał Ojców Pasjonistów o. Andrzej Jakimiak CP oraz ks. dziekan Tadeusz Bednarek.

W 1956 r. bp Michał Klepacz pozwolił Zgromadzeniu Ojców Pasjonistów osiedlić się w Łodzi, wybudować klasztor i w przyszłości zorganizować parafię. Wybór padł na teren obecnego osiedla Teofilów. Pod koniec lat 50-tych były tu pola uprawne, a wśród nich domki jednorodzinne i zabudowania gospodarstw wiejskich. Było jednak wiadomo, że wkrótce powstanie tu duże osiedle. O ile władze kościelne chętnie widziały nowe Zgromadzenie w mieście i mieszkańcy przyjęli zakonników z ogromną życzliwością, o tyle w oczach ówczesnych władz miasta trudno było choćby o cień tolerancji. Pierwsi pasjoniści, o. Stanisław Michalczyk i br. Jerzy Marchliński, mogli zamieszkać w Łodzi dzięki serdeczności mieszkańców, którzy nie tylko ich przygarnęli, ale pomogli w nabyciu nieruchomości, na której z czasem miał pojawić się klasztor i kościół. Trzeba było jednak pokonać wiele trudności formalnych. W przezwyciężaniu tych problemów determinacją wyróżniał się przybyły na początku lat 60-tych o. Jan Wszędyrówny, który nie tylko potrafił zdecydowanie negocjować z urzędnikami, ale również mocno zintegrował wspólnotę wierzących. Udało mu się uzyskać od władz państwowych w 1971 roku zgodę na budowę Kościoła. Było to pierwsze pozwolenie na budowę kościoła w Łodzi po II wojnie światowej. Rok 1972 przyniósł ostateczne decyzje w tej kwestii, a bp Józef Rozwadowski wraz z przełożonym generalnym Zgromadzenia Ojców Pasjonistów, Teodorem Foleyem, dokonali poświęcenia wskazanego placu budowy.

W maju 1976 r. bp Józef Rozwadowski odprawił pierwszą Mszę św. w górnym kościele. Kościół stał się matką kościołów Teofilowa, gdyż z terenu pierwotnej parafii Pasjonistów wydzielono i erygowano najpierw parafię Miłosierdzia Bożego, a kilka lat później parafię Niepokalanego Serca Maryi, prowadzoną przez Misjonarzy Klaretynów. W 1969 r. bp Józef Rozwadowski utworzył niezależny wikariat z prawem pełnienia wszystkich funkcji parafii, a jej erygowanie nastąpiło 3 czerwca 1972 r.

W tym roku ojcowie Pasjoniści obchodzą potrójny jubileuszu: 300 – lecie istnienia zgromadzenia, 100 – lecie działalności Pasjonistów w Polsce oraz 15 – lecie konsekracji kościoła.