13 maja br. przed niedzielną modlitwą Regina Coeli Jan Paweł
II zwrócił się z gorącym apelem o pokój i przezwyciężenie spirali
nienawiści. Ojciec Święty wspomniał też zakończoną przed kilkoma
dniami pielgrzymkę śladami św. Pawła do Aten, Damaszku i na Maltę.
Nowych kapłanów Rzymu, których wyświęcił rankiem tego dnia, polecił
opiece Matki Bożej Fatimskiej. Ojciec Święty nawiązał też do zamachu
na swoje życie 13 maja 1981 r. Powiedział m.in.:
"Pragnę złożyć dzięki Bogu i Przenajświętszej Dziewicy
za pielgrzymowanie śladami św. Pawła, które miałem radość spełnić
w ostatnich dniach. Ateny, Damaszek, Malta: w moim sercu noszę odciśnięte
ślady tych miejsc, które misja Apostoła Narodów związała nierozerwalnie
z historią chrześcijaństwa. (...)
Niestety, pielgrzymowanie to zacienił smutek bolesnych
wieści dochodzących z Ziemi Świętej. W rzeczywistości stoimy wobec
absurdalnej spirali przemocy, a posiew śmierci wciąż niepokoi ludzkie
umysły i opóźnia błogosławiony dzień, w którym wszyscy mogliby spojrzeć
sobie w twarze i iść razem jako bracia. (...)
Powodem wielkiej radości są dziś dla nas wszystkich święcenia
kapłańskie, których udzieliłem rano w Bazylice św. Piotra. Trzydziestu
czterech diakonów z diecezji rzymskiej, przybyłych z różnych seminariów,
stało się kapłanami, aby służyć Kościołowi przez przepowiadanie Ewangelii,
celebrację sakramentów i przewodzenie Ludowi Bożemu.
W dniu, w którym wspominamy objawienia w Fatimie, wzywajmy
macierzyńskiej opieki Przenajświętszej Maryi Panny dla nowych kapłanów.
Ja sam mogłem jej doświadczyć w sposób szczególny 13 maja, 20 lat
temu. Prośmy Ją dziś także za Ziemię Świętą, aby oczyściły się serca
i intencje wszystkich, tak aby zaprzestano masakr i aby energia ludzi
została zaangażowana w tworzenie trwałego pokoju".
Jan Paweł II do Polaków
"Wszystkim rodakom dziękuję za pamięć w modlitwie w czasie
mojej podróży apostolskiej do Grecji, Syrii i na Maltę. Była to ostatnia
podróż z cyklu tych, które miały prowadzić do źródeł naszego zbawienia
i dzieła odkupienia - śladami Abrahama, Mojżesza, potem Chrystusa
i Apostołów, a na końcu właśnie śladami św. Pawła do Damaszku, na
Akropol w Atenach i na Maltę, skąd Apostoł przybył do Rzymu w kajdanach,
ażeby tu ponieść śmierć męczeńską. Wszystkim Bóg zapłać za ich pamięć
i modlitwę w czasie tej podróży apostolskiej".
Nasza pielgrzymia droga prowadzi nas teraz do Poznania, a konkretnie na Wzgórze Przemysła, do miejsca, gdzie historia państwa polskiego splata się z najgłębszą maryjną pobożnością. Wchodzimy do sanktuarium Ojców Franciszkanów, aby stanąć przed niewielkim, ale potężnym swoją duchową mocą wizerunkiem, który poznaniacy od stuleci nazywają „w Cudy Wielmożną”. To tutaj, w sercu wielkopolskiej stolicy, Maryja objawia się jako ta, dla której nie ma rzeczy niemożliwych.
Kiedy klękamy przed ołtarzem, nasze oczy spotykają wizerunek niewielkich rozmiarów (zaledwie 12 na 18 cm), malowany na desce, ukazujący Maryję w tajemnicy Niepokalanego Poczęcia. Choć skromny w formie, obraz ten jest skarbnicą Bożej hojności. Nazwa „w Cudy Wielmożna” nie jest tylko pobożnym zawołaniem – to świadectwo wieków, w których Pani Poznania ratowała miasto przed zarazami, pożarami i wojnami. Już w 1668 roku wizerunek ten uznano za cudowny, a rzesze wiernych, od królów po prosty lud, zostawiały tu swoje wota jako znaki wdzięczności za wysłuchane prośby.
Nasza pielgrzymia droga prowadzi nas teraz do Poznania, a konkretnie na Wzgórze Przemysła, do miejsca, gdzie historia państwa polskiego splata się z najgłębszą maryjną pobożnością. Wchodzimy do sanktuarium Ojców Franciszkanów, aby stanąć przed niewielkim, ale potężnym swoją duchową mocą wizerunkiem, który poznaniacy od stuleci nazywają „w Cudy Wielmożną”. To tutaj, w sercu wielkopolskiej stolicy, Maryja objawia się jako ta, dla której nie ma rzeczy niemożliwych.
Kiedy klękamy przed ołtarzem, nasze oczy spotykają wizerunek niewielkich rozmiarów (zaledwie 12 na 18 cm), malowany na desce, ukazujący Maryję w tajemnicy Niepokalanego Poczęcia. Choć skromny w formie, obraz ten jest skarbnicą Bożej hojności. Nazwa „w Cudy Wielmożna” nie jest tylko pobożnym zawołaniem – to świadectwo wieków, w których Pani Poznania ratowała miasto przed zarazami, pożarami i wojnami. Już w 1668 roku wizerunek ten uznano za cudowny, a rzesze wiernych, od królów po prosty lud, zostawiały tu swoje wota jako znaki wdzięczności za wysłuchane prośby.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
