Siostry ze Zgromadzenia Córek Matki Bożej Bolesnej - serafitki obchodziły 24 czerwca jubileusz 75-lecia domu zakonnego w Makowie Podhalańskim. Eucharystia w ich intencji, koncelebrowana przez bp. Jana Szkodonia, była centralnym punktem uroczystości.

Jubileuszowe podziękowania i życzenia

Podczas homilii Ksiądz Biskup przypomniał, jak ważne dla życia Kościoła są powołania do służby Bogu. Podziękował siostrom za 75 lat ich posługi w makowskiej parafii: - Dziękujemy za wypełnianie ślubów i cichą ofiarę zakonnego życia - mówił bp Jan. Życzył siostrom błogosławieństwa Bożego i opieki Matki Bożej Makowskiej. Podziękowania oraz życzenia z okazji jubileuszu złożyli również: proboszcz parafii ks. dziekan Tadeusz Różałowski, burmistrz Paweł Sala, długoletni dyrektor i ordynator Szpitala im. S. Czartoryskiego Jacek Bednarz oraz przedszkolaki i przedstawiciele grup parafialnych. Z kolei przełożona prowincji Zakonu Serafitek w Oświęcimiu s. Magdalena podziękowała w imieniu jubilatek także obecnej na uroczystości matki generalnej Córek Matki Bożej Bolesnej s. Joanny za Mszę św. i modlitwę w intencji żyjących i zmarłych sióstr oraz wygłoszoną przez bp. Jana Szkodonia homilię. Wyrazy wdzięczności przekazała również ks. Różałowskiemu oraz władzom miejskim za wsparcie okazywane serafitkom.

Jubileuszowe wspomnienia

O posłudze serafitek w makowskiej parafii mówiła s. Wiktoria - przełożona tutejszego domu zakonnego. Został on otwarty 1 lipca 1937 r. w dzięki staraniom ówczesnego proboszcza ks. Adama Górkiewicza. Sprowadzenie sióstr wynikało ze społecznych potrzeb parafii. Zorganizowały one pracownię krawiecką, gdzie prowadzono kursy szycia, haftu, otworzyły ambulatorium, w którym świadczyły pielęgniarską opiekę, oraz odwiedzały chorych w domach rodzinnych, niosąc im pomoc medyczną. Pełniły również posługę pielęgnacyjną w powstających w mieście placówkach służby zdrowia. Serafitki przejęły też podstawowe obowiązki związane z opieką pielęgnacyjną, prowadzeniem administracji i żywienia w otwartym w 1944 r. makowskim szpitalu rejonowym. Pracowało w nim 15 sióstr. Chorzy, którym dane było doświadczyć ich pomocy, z najwyższym uznaniem oceniali ofiarną i troskliwą opiekę oraz medyczną fachowość.
Ważne miejsce w posłudze tutejszych serafitek zajmowała działalność opiekuńczo-wychowawcza. Dla dzieci przedszkolnych zorganizowały w domu parafialnym ochronkę. W czasie okupacji przyjęły podopiecznych z domów dziecka z Żywca (1940 r.) i z Oświęcimia (1942 r.). Narażając się na trudności i niebezpieczeństwa, siostry rozciągnęły opiekę nad grupami dzieci poszkodowanymi podczas wojny i okupacji.
Po zmianach ustrojowych w Polsce i przejęciu władzy przez siły komunistyczne podejmowano wrogie działania wobec Kościoła, księży i zakonów. W 1951 i 1952 r. z makowskiego szpitala zwolniono siostry zakonne. Dla serafitek nastał trudny okres w wypełnianiu misji, którą wskazali im założyciele zgromadzenia - bł. o. Honorat Koźmiński i sł. Boża Małgorzata Szewczyk. W tym czasie siostry zajęły się działalnością charytatywną, katechizacją dzieci i prowadzeniem kancelarii parafialnej.

Jubileuszowe przesłanie

W 1969 r. w domu przy ul. Sikorskiego powstała ochronka „Pomoc sąsiedzka”, gdzie siostry sprawowały opiekę nad małymi dziećmi. Po zmianach ustrojowych w 1989 r. ochronkę przekształcono w Przedszkole Niepubliczne Sióstr Serafitek pw. św. Anny. Obecnie uczęszcza tam 28 dzieci w wieku 3-5 lat. Obiekt jest pięknie urządzony i znakomicie wyposażony. Placówkę wysoko ocenia wiele makowskich rodzin.
Poza prowadzeniem przedszkola, serafitki pomagają osobom chorym i samotnym na terenie parafii, katechizują dzieci w szkole specjalnej, prowadzą kancelarię parafialną, dbają o wystrój kościoła oraz podejmują inne zadania. „Dziękując Bogu i Bolesnej Matce za łaski udzielone w ciągu 75 lat naszej posługi w Makowie Podhalańskim, prosimy Pana o błogosławieństwo, aby z tej pracy wyprowadził wiele dobra dla całej wspólnoty makowskiej i dla Zgromadzenia...” - napisały makowskie serafitki w swym jubileuszowym przesłaniu.

* * *

Charyzmat Serafitek

„Oddajemy się całkowicie Bogu, który nas powołał i posłał do najbardziej potrzebujących: ubogich, starców, chorych, ułomnych i dzieci”. (Konstytucja Zgromadzenia I.1)

„Podejmujemy również pracę wśród dzieci wiedząc, że kto przyjął dziecko w imię Jezusa, Jego przyjmuje (por. Mt 18, 5). Szczególną uwagę poświęcamy dzieciom specjalnej troski, pozbawionym opieki rodzicielskiej, ubogim i opuszczonym (...). Dokładamy starań, aby umożliwić dzieciom i młodzieży poznanie i umiłowanie Boga”. (Konstytucja Zgromadzenia I.3)

„Zgromadzenie - jako cząstka Kościoła, który w zmieniającym się świecie ma uobecniać Boga (por. KDK 21) - stara się być otwartym na aktualne potrzeby ludzi. Dlatego, kierując się duchem Założycieli, jest gotowe - w miarę swych możliwości - podejmować nowe formy służenia najbardziej potrzebującym”. (Konstytucja Zgromadzenia I.4)

Źródło: serafitki.pl