Ostatnie dni dzielą nas od maja - dla wielu najpiękniejszego miesiąca roku, który w Kościele jest okresem szczególnej czci Matki Bożej. Już niedługo pod krzyżami przydrożnymi, kapliczkami i w kościołach, jak co roku o tej porze, podczas nabożeństw majowych będziemy wznosić wezwania Litanii Loretańskiej.
W Polsce pierwsze nabożeństwo majowe wprowadzili jezuici w Tarnopolu (1838), powszechniej zaczęto je odprawiać w naszym kraju w połowie XIX wieku - w Nowym Sączu, Krakowie, Płocku, Włocławku i Toruniu, a od 1852 r. w kościele Świętego Krzyża w Warszawie. W tym samym czasie nabożeństwo majowe przyjęło się we wszystkich prawie krajach. Rodowód tych nabożeństw jest jednak znacznie wcześniejszy. Wspólnotowe śpiewanie pieśni na cześć Matki Bożej było znane już na Wschodzie w V wieku. W Kościele zachodnim w I tysiącleciu maj jako miesiąc Maryi święcono raczej sporadycznie. Dopiero na przełomie XIII i XIV wieku powstała myśl, aby ten miesiąc poświęcić Maryi. Stało się to za sprawą króla hiszpańskiego Alfonsa X, który zapraszał swych poddanych do udziału w nabożeństwach majowych i sam często brał w nich udział. W 1549 r. ukazała się w Niemczech książeczka „Maj duchowy”, gdzie po raz pierwszy maj został nazwany miesiącem Maryi. Za autora właściwych nabożeństw majowych uważa się jednak jezuitę, o. Ansolani (1713), który to w kaplicy królewskiej w Neapolu codziennie w maju urządzał koncert pieśni ku czci Bożej Matki, kończący się błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem.
Za największego apostoła nabożeństw majowych uważa się innego jezuitę, o. Muzzarelli, który zaprowadził to nabożeństwo w słynnym kościele zakonu Il Gesu w Rzymie, a w roku 1787 wydał broszurkę propagującą nabożeństwo majowe, którą rozesłał do wszystkich biskupów Włoch. Papież Pius VII (†1823) nabożeństwo majowe obdarzył pierwszymi odpustami. Dalsze odpusty do nabożeństwa przypisał w 1859 r. papież bł. Pius IX (†1878).
Centralną częścią nabożeństwa majowego, na które składa się również nauka kapłana oraz błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem, jest Litania Loretańska do Najświętszej Maryi Panny. Powstała w XII wieku, prawdopodobnie we Francji, a zatwierdził ją oficjalnie papież Sykstus V (†1590). Swą nazwę otrzymała od miejscowości Loreto we Włoszech, gdzie była szczególnie propagowana i odmawiana. W litanii wymieniane są kolejne tytuły Maryi: jest ich w sumie 49, a w Polsce 50 - po zatwierdzeniu bowiem liturgicznej uroczystości Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, obchodzonej 3 maja, do Litanii dołączono 12 października 1923 r. wezwanie „Królowo Polskiej Korony”, przekształcone po drugiej wojnie światowej na „Królowo Polski”.