Matka Boża Uzdrowienia Chorych czuwa nad pacjentami w Szpitalu
Miejskim w Dąbrowie Górniczej. Nową kaplicę pod takim wezwaniem poświęcił,
16 kwietnia, bp Adam Śmigielski SDB. W uroczystości uczestniczyli
dziekani dąbrowskich dekanatów: ks. kan. Bernard Bekus, ks. kan.
Antoni Idasiak, ks. kan. Zygmunt Woźniak, kapelan szpitala ks. Jan
Strona, dyrektorka placówki Beata Libera oraz pacjenci.
"Kaplica powstała bardzo szybko - powiedział Niedzieli
kapelan szpitala - pierwsze prace remontowo-adaptacyjne rozpoczęliśmy
na początku lutego. W kwietniu kaplica była gotowa". Kaplica mieści
ok. 30 osób. Tyle jest krzeseł. Jest także konfesjonał, stacje drogi
krzyżowej, otrzymane z parafii św. Barbary w Dąbrowie Górniczej.
Obok tabernakulum wisi pokaźnych rozmiarów obraz Matki Bożej Uzdrowienia
Chorych. Jest to dar Biskupa Ordynariusza dla dąbrowskiej kaplicy.
By można było przeprowadzić remonty, potrzebne były odpowiednie fundusze.
Kapelan szpitala uzyskał je ze zbiórki, która została przeprowadzona
w okresie Wielkiego Postu w 3 dekanatach Dąbrowy Górniczej. Była
to wielkopostna jałmużna na rzecz chorych. Oprócz wystroju trzeba
było wymienić oświetlenie, okno, pomalować ściany, zakupić krzesła.
Obecnie kaplica wygląda okazale.
Ks. Jan Strona w dąbrowskim szpitalu pracuje od 8 lat.
Oprócz tego opiekuje się chorymi na Oddziale Opiekuńczo-Pielęgnacyjnym
i Oddziale Psychiatrycznym, które administracyjne należą do Szpitala
Miejskiego, ale znajdują się w innym rejonie miasta. "Chorym poświęcam
cały swój czas, nierzadko zdarza się, że jestem wzywany o 2.00 w
nocy. Nie odmawiam, gdyż jeśli jest taka potrzeba, należy pomóc choremu"
- podkreśla ksiądz kapelan.
Katolicy zaangażowani w politykę nie mogą wybiórczo traktować Ewangelii i popierać rozwiązań sprzecznych z nauczaniem Chrystusa tylko po to, aby zachować stanowisko lub uniknąć konsekwencji partyjnych - mówił bp senior Ignacy Dec. Hierarcha wskazał głosowanie za aborcją i zapłodnieniem in vitro jako przykład odrzucenia obowiązków wynikających z wiary.
„Pierwszym jest słowo Boże, które Pan Bóg kieruje do nas przez proroków, a szczególnie przez swojego Syna, naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa. To pokarm przede wszystkim dla tej władzy duszy, którą nazywamy intelektem, rozumem - żebyśmy wiedzieli, jak żyć” - mówił biskup.
Końcowy odcinek Micheasza jest modlitwą ludu po doświadczeniu rozproszenia. Wspólnota woła: „Paś lud Twój laską Twoją”. Laska pasterska oznacza prowadzenie, obronę oraz drogę przez teren niepewny. Baszan i Gilead przywołują pamięć ziem żyznych, bogatych w pastwiska. Lud prosi więc o powrót do pokoju, o chleb dla trzody, o życie wolne od ucisku. Werset o dniach wyjścia z Egiptu otwiera wielką pamięć Izraela. Ten sam Bóg, który niegdyś wyprowadził lud z domu niewoli, może znów okazać swe dzieła. Modlitwa nie szuka niezwykłości dla zdumienia. Prosi o działanie Boga, które wyrywa z zamknięcia i otwiera drogę. Szczytem perykopy jest pytanie: „Któż jest Bogiem jak Ty?”. Słychać tu echo samego imienia Micheasza. Prorok całym swoim przesłaniem prowadzi do tej odpowiedzi. Bóg Izraela przebacza w sposób rzeczywisty. „Dźwiga winę” swego ludu. Hebrajski zwrot wskazuje na zdjęcie ciężaru, który przygniata sumienie. Bóg nie zatrzymuje wzroku na oskarżeniu. Pochyla się nad „Resztą swego dziedzictwa”. To słowo ma wielką wagę. Nawet po sądzie pozostaje lud, którego Pan nie wyrzeka się. Dalej pojawiają się dwa słowa przymierza: ḥesed oraz ’ĕmet. Pierwsze mówi o wiernej miłości. Drugie o trwałości, niezawodności oraz prawdzie Boga. Obraz wrzucenia grzechów w głębokości morza przywołuje pamięć o Egipcie. Dawni ciemięzcy zginęli w wodach. Teraz w głębinę schodzi sama wina. Bóg nie tylko wyprowadza z zewnętrznej niewoli. Wyprowadza także z tego, co niszczy człowieka od środka. Ostatni werset wraca do Abrahama oraz Jakuba. Miłosierdzie nie jest nowym pomysłem Boga. Jest wiernością dawnej przysiędze. Dobra nowina tej modlitwy jest bardzo wielka. Pan pozostaje wierny nawet wtedy, gdy lud musi uczyć się wracać do Niego od początku.
Ponad milion Francuzów obejrzało w kinach film „Camino dla opornych” („Compostelle”) – pełną humoru i wzruszeń opowieść o pielgrzymce do Santiago de Compostela, która dla bohaterów staje się drogą do odnalezienia siebie. Już 26 lipca polscy widzowie będą mogli zobaczyć ten francuski przebój podczas pierwszych pokazów przedpremierowych w ramach ogólnopolskiego cyklu „Lato z Rafaelem”, jeszcze przed jego oficjalną premierą kinową.
„Camino dla opornych” w reżyserii Yanna Samuella to francuska komedia drogi inspirowana prawdziwą historią programu reintegracji młodzieży prowadzonego przez stowarzyszenie Seuil. Główne role zagrali Alexandra Lamy i Julien Le Berre. Film opowiada historię niezwykłej pielgrzymki do Santiago de Compostela. Wspólna droga staje się dla bohaterów nie tylko fizycznym wyzwaniem, ale przede wszystkim okazją do zmierzenia się z własną przeszłością, odbudowania relacji i odkrycia tego, co naprawdę ważne.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
