Parafia Baćkowice, dzięki zaangażowaniu i pracy ks. kan. Romana Stępnia, który potrafi zmobilizować swoich wiernych, podejmuje ciągle nowe wyzwania. O tych duchowych świadczą inicjatywy duszpasterskie jakich tutaj niemało, a materialny wymiar i troska o przywracanie parafialnej świątyni blasku to swoiste „oczko w głowie” Księdza Proboszcza.
Parafialne kroniki opisują ważne zdarzenia z zamknięcia pewnego etapu prac, jakie miało miejsce pod koniec ubiegłego roku kalendarzowego: „6 grudnia, to data na trwałe wpisana do naszego parafialnego kalendarza. W tym dniu odbywa się coroczny odpust św. Mikołaja, patrona naszej parafii. W niedzielę 11 grudnia bp Edward Frankowski ponownie odwiedza naszą parafię. Tym razem sprowadza go niecodzienna okoliczność. Jego Ekscelencja przybywa, aby poświęcić odnowiony ołtarz główny i to, co w nim dla nas najcenniejsze: relikwie Gaudencjusza i Defendeusza oraz figurę Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus na ręku - ukoronowanej. Poświęca też sześć drewnianych figur. Cztery z nich symbolizują cnoty kardynalne: roztropność, sprawiedliwość, umiarkowanie i męstwo. Dwie pozostałe to Matka Boża z Dzieciątkiem Jezus i św. Jan Apostoł. Nasz kościół zyskał nowy blask, dzięki wspólnym wysiłkom naszej wspólnoty parafialnej. Dziękujemy wszystkim, którzy uczestniczyli w tym dziele odnowy naszej świątyni. Msza św. poprzedzona była inscenizacją „Prawdziwa historia o św. Mikołaju” w wykonaniu uczniów klasy szóstej i pierwszej Szkoły Podstawowej w Baćkowicach, których przygotowała Elżbieta Lonty-Pietrzykowska”.
Ten dość krótki zapis odsłania charakterystyczny rys baćkowickich parafian, dla których troska o swoją świątynię staje się niczym przysłowiowy punkt honoru, dlatego mimo niedostatków materialnych, w jakich znajduje się dzisiaj większość społeczeństwa, hojnie i chętnie włączają się w organizowane zbiórki na rzecz prac remontowych i renowacyjnych starej świątyni św. Mikołaja biskupa.

Wieś z tradycją

Wieś Baćkowice powstała w XV wieku jako wieś kościelna. Wg Jana Długosza, który wspomina ją w „Księdze uposażeń diecezji krakowskiej z lat 1470-80” wieś ta nazywała się Bączkowicze i należała od około 1138 r. do 1819 r. do biskupów włocławskich. Jak wspomina Długosz już w tym czasie Bączkowice były rozległą wsią i siedzibą parafii, w której był drewniany kościół parafialny pod wezwaniem św. Mikołaja. Wg ks. Kumora, który badał dzieje diecezji krakowskiej, parafia w Baćkowicach powstała przed rokiem 1470. Następna wzmianka o Baczkowyczach pochodzi z roku 1529 z „Księgi uposażeń diecezji krakowskiej z roku 1529”. Z kronik wynika, że parafia Baćkowice powstała z części parafii łagowskiej, którymi zarządzał jeden pleban mając swoją siedzibę w Baćkowicach, inne zapisy wskazują, że w Baćkowicach znajdował się kościół filialny z Łagowa. Ks. Jan Wiśniewski cytuje Jana Długosza „Proboszcz łagowski choć miał w Łagowie siedem domów mieszkał jednak w Baćkowicach, wyręczając się w pracy parafialnej wikariuszami”.

Dzieje kościoła

Jak podaje ks. Jan Wiśniewski „Dawny inwentarz kościelny powiada, że kościół w Baćkowicach drewniany o sześciu oknach oprawnych w ołów, został wystawiony w 1599 r. w środku kościoła na poprzecznej belce wspierał się krzyż - godło zbawienia. Dawny, zrębem czasu zniszczony kościół rozebrano, a na jego miejsce w latach 1866-68 za bytności w tej parafii ks. Marcelego Krzemińskiego, postawiono z kamienia kościół nowy na zewnątrz nieoszabrowany, którego gzymsy i kanty zostały wykonane z cegły”.
W roku 1901 proboszczem Baćkowic zostaje ks. ST. Chałtas który spostrzegł, że dotychczasowy kościół jest za szczupły i nie może pomieścić wszystkich parafian. W tymże roku przygotował plany rozbudowy i modernizacji kościoła, a w roku następnym przystąpił do jego restauracji. W wyniku przebudowy kościół został wydłużony o 17 łokci, wzniesiono nową sygnaturkę, dach został pokryty dachówką wileńską, zamontowano nowe okna, posadzkę. Kościół odmalowano. W rogu cmentarza kościelnego wystawiono piękną kostnicę. Wielki ołtarz w stylu gotyckim został kupiony przez ks. M. Karwasińskiego w 1892 r. w Sulisławicach za 300 rubli rosyjskich. Posiada statuę z XV wieku w stylu gotyckim, wykonaną z drzewa lipowego, przedstawiającą Matkę Bożą z Dzieciątkiem Jezus na ręku. Obok ołtarza stoją aniołowie. Po lewej stronie kościoła postępując od wielkich drzwi znajduje się piękny zabytkowy krucyfiks, ambona wykonana w drewnie, a w kapliczce ołtarz w stylu jońskim z figurą św. Mikołaja patrona parafii. Z prawej strony od wielkich drzwi gotycki ołtarz Serca Jezusowego zainstalowany przez ks. Chałtasa, podczas restauracji kościoła w roku 1902, ufundowany przez parafian będących na zarobku w Ameryce „za nim zabytkowa marmurowa chrzcielnica, dalej kaplica Matki Boskiej Częstochowskiej z kopią cudownego obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej ofiarowaną przez parafian w dniu 5 maja 1957 w rocznicę Jasnogórskich Ślubów Narodu Polskiego - w górnej części w medalionie św. Alojzy. Pierwotnie kaplica ta była poświęcona Matce Bożej Różańcowej i był w niej umieszczony obraz z wizerunkiem Matki Bożej Różańcowej, namalowanym przez malarza Pana Łukaszewskiego z Krakowa. Za kapliczką w prezbiterium na płycie zdobnej herbami Nieczuja i Jastrzębiec płyta nagrobna z 1614 roku. Za kaplicą w prezbiterium na płycie zdobnej herbami Nieczuja i Jastrzębiec płyta nagrobna z 1614 roku”.

Na marginesie

Jako ciekawostkę należy podać, że parafia Baćkowice, gdy należała do biskupów włocławskich, była ich ulubionym miejscem wypoczynku letniego. Diecezją włocławską zarządzali w tym czasie tak wielcy i zasłużeni dla Kościoła i Polski jak np. Jan Szafraniec - kanclerz wielki koronny i rektor Akademii Świętokrzyskiej oraz późniejsi prymasi Polski: Władysław Oporowski, Jakób z Sienna (podarował wieś Nieskurzów oo Paulinom z Wielkiego Młyna w diecezji Gnieźnieńskiej) i Zbigniew Oleśnicki.Możemy domyślać się, że byli oni gośćmi urokliwej położonej w Górach Świętokrzyskich parafii.