Mszą św. w intencji żołnierzy powstania wielkopolskiego, odprawioną 27 grudnia w kościele pw. Matki Bożej Częstochowskiej w Zielonej Górze, rozpoczęły się obchody 93. rocznicy jego wybuchu
Uroczystościom przewodniczył ks. prał. Jan Pawlak - kapelan koła nr 5 TPPW 1918-1919 im. gen. broni Józefa Dowbor-Muśnickiego w Zielonej Górze. - Od wielu lat spotykamy się w tej świątyni, by wspominać tych, którzy oddali swoje życie za nasz kraj i w obronie największych wartości, którymi są: Bóg, Honor, Ojczyna. Dzisiaj chcemy podziękować za tych naszych rodaków, którzy zdolni byli do takiego poświęcenia. Pamiętamy też o ich rodzinach oraz o Towarzystwie Pamięci Powstania Wielkopolskiego - spadkobiercy tego wielkiego dzieła - mówił ks. prał. Jan Pawlak.
Po Mszy św. uczestnicy przeszli na plac Powstańców Wielkopolskich, gdzie odśpiewany został hymn narodowy, nastąpiły okolicznościowe przemówienia, a delegacje powstańczych rodzin, władz miasta, województwa, wojska, harcerzy i szkół złożyły symboliczne wiązanki kwiatów oraz zapaliły znicze przed tablicą upamiętniającą powstanie. Jako pierwszy hołd bohaterom złożył Edward Tuliszka - syn powstańca wielkopolskiego.
Również 27grudnia, w południe na zielonogórskim cmentarzu przy ul. Wrocławskiej przeprowadzona została akcja „Znicz na grobie powstańca wielkopolskiego”. W ramach akcji na grobach uczestników powstania wielkopolskiego zapłonęły specjalnie oznakowane znicze. Wieczorem w kościele pw. Podwyższenia Krzyża Świętego zostały odprawione „Wypominki powstańcze” oraz Msza św. w intencji powstańców.
Kolejne uroczystości związane z rocznicą wybuchu powstania zaplanowane są na 15 stycznia. W przeddzień 93. rocznicy objęcia dowództwa nad powstaniem wielkopolskim przez gen. Józefa Dowbor-Muśnickiego w sanktuarium Matki Bożej Królowej Pokoju w Otyniu zostanie odprawiona Msza św. za Ojczyznę i powstańców wielkopolskich. Podczas tej uroczystości rodzina powstańca Franciszka Walkowiaka przekaże krzyż wielkopolski jako wotum dla Matki Bożej Królowej Pokoju.
Uroczystościom związanym z rocznicą tego jedynego zwycięskiego zrywu narodu polskiego patronują: Ordynariusz Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej, Wojewoda Lubuski, Marszałek Województwa Lubuskiego, Prezydent Zielonej Góry, Prezydent Nowej Soli i Wójt Gminy Otyń.
Końcowe wersety Księgi Micheasza brzmią jak modlitwa wspólnoty i jak hymn o przebaczeniu. Prorok działał w VIII w. przed Chr. i patrzył na krzywdę oraz rozpad ładu w Judzie. Pada prośba: „Paś lud swój laską”. Obraz pasterza jest w Biblii językiem troski i odpowiedzialności. Laska pasterska służyła do prowadzenia trzody i do obrony przed drapieżnikiem. Słowa o samotnym mieszkaniu „w lesie, pośrodku Karmelu” przywołują Karmel, pasmo górskie nad Morzem Śródziemnym, kojarzone z zielenią i z tradycją Eliasza. Baszan i Gilead przywołują krainy dobrych pastwisk po wschodniej stronie Jordanu. Modlitwa prosi o bezpieczne zamieszkanie i o Boże działanie „jak za dni wyjścia z Egiptu”. Potem brzmi pytanie: „Któż jest Bogiem jak Ty”. To gra słów, bo imię Micheasz znaczy „Kto jest jak JHWH?” (Mîkāyāhû). Tekst używa kilku nazw zła, aby nazwać winę bez jej pomniejszania. Bóg „nie trwa w gniewie”, bo ma upodobanie w łaskawości (ḥesed). Obraz „zdeptania win” pokazuje Boga jako Zwycięzcę, który odbiera złu władzę. Obraz „wrzucenia w głębokości morskie” mówi o usunięciu bez możliwości odzyskania; morze oznacza tu otchłań. W wypowiedzi przeplata się forma „On” i „Ty”, jak w modlitwie, która przechodzi od opowiadania do bezpośredniego zwrotu. Pojawia się też słowo „reszta” (še’ērît), czyli ocaleni, którzy wracają do Boga. Werset końcowy mówi o wierności (ʾĕmet) wobec Jakuba i o łaskawości wobec Abrahama, „jak przysiągłeś naszym ojcom od dawnych dni”.
Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
Najbliższy współpracownik Leona XIV przyszedł z Gwardii Szwajcarskiej.
Kamerdyner papieski to osoba świecka najbliższa Ojcu Świętemu. Służy jako prywatny asystent Papieża, pomagając mu w codziennych potrzebach osobistych. Wykonując swoje obowiązki asystenta Papieża, korzysta on z pomocy tzw. cubicolari (słudzy papiescy i członkowie Rodziny Papieskiej, którzy pełnią bezpośrednią służbę papieżowi; kiedyś mieli szczególną funkcję dbania o czystość w prywatnych pokojach Papieża), oraz sediari - to starożytne kolegium osób świeckich, których rola jest ściśle związana ze służbą Papieża, ponieważ nadzorują przebieg ceremonii w Apartamentach Papieskich oraz podczas publicznych i prywatnych audiencji; podlegają oni dziekanowi Anticamera Pontificia (Przedpokój Papieski), który odpowiada za Papieskie Apartamenty; do 1978 r. ich głównym zadaniem było noszenie papieża siedzącego na tronie tzw. sedia gestatoria.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
